Adıyla müsemma Serhat

Bir yaşam koçu olarak Muhammed Ali

2012-01-08T18:46:00.000+02:00

You know I'm bad! Just last week, I murdered a rock, injured a stone, hospitalized a brick! I'm so mean, I make medicine sick!

Hayvan ticareti deyince anlaşılması gerekenler

2011-11-15T21:04:00.001+02:00

Kurban bayramı bahanesiyle bir çok hayvan hikayesi dinlediniz ama bu seferki konumuzda hayvanlarda sadece ardalan oluyorlar... Gelin sizlerle bugün, benim "Amerikan-bakış-açısı" demeyi tercih ettiğim (bitişik-çizgili yazıyı kasten kullandım) ikiyüzlü ve çelişkili olguyu inceleyelim. Bunu yapmak için Slavoj Zizek, Noam Chomsky gibi meşhur kalem efradını ya da Antonio Negri gibi çok meşhur olmayan ama kalemlerle daha haşırneşir olmuş insanları irdelemeye gerek yok...

Hikayemizi Discovery Channel üzerinden pekala yürütebiliriz.

Discovery Channel'de izlemekten haz duyduğum programların başında Deadliest Catch geliyor. Bering Denizi'nde yengeç avıyla iştigal eden üst-ortasınıf Amerikalıları anlatan bir reality show. Yayın ekibi doğrudan avcı gemilerinde kayıt yaptıkları için, mesleğin zorluklarını birebir yansıtmayı gayet iyi başaran bir program olduğunu söylemeliyim. İşin içine yayıncılık hilesi hiç katılmıyor diyemem, ama mizansen ile hakikati birbirinden ayırt etmekte zorlanan bir insan olmadığım için o kısımları da gösterinin bir parçası olarak kabul ediyorum.

Pek sık izlemediğim bir başka Discovery programıysa Whale Wars. Başında bir Kanadalı aktivisitin yer aldığı gönüllüler gurubu, Pasifik'in güneyindeki soğuk denizlerde balina avlayan Japon gemileriyle, kendi ölçeklerinde savaşıyor. Gemilere yumurta atıyorlar, ağlarını yırtıyorlar, telsiz frekanslarını bozuyorlar... Bu tür gerilla işleriyle uğraşıyorlar. Pek sonuç alamadıkları aşikar ancak küresel anlamda balina avcılığına karşı bir bilinç gelişmesine katkı yaptıkları da kabul edilmeli...

Şimdi... Çelişkiyi görebiliyor musunuz? Amerikalıların bayıla bayıla yediği konserve yengeç eti için avcılık yapan arkadaşların hayatı "Zor şartlarda balıkçılık yapan orta sınıf emekçilerin, çile ve yorgunlukla ve hatta cesaretle ördükleri hayatlarından kahramanca kesitlerin yansıtılması" olarak anlatılarak programa dönüşürken... Bütünüyle aynı işi yapan Japonlar "Balina avcısı aşağlık Japon pislikleri" olarak yorumlanarak ekrana yansıtılıyor...

Neden? Amerika yengeç yemeyi seviyor ama balina yemeyi sevmiyor diye... Yani Amerikalıların sevdiklerini onlara verirseniz kimi öldürdüğünüzün önemi yok, kahraman oluyorsunuz. Başka ülkeden birileri için bir iş yaparsanız, hele işin içine azıcık da olsa "kan" girerse barbar oluyorsunuz.

Hani okyanus ötesindeki arkadaşlarına teşekkür etmeyi çok seviyordu ya birileri... O arkadaşların meşrebi bu işte... Onların meşrebi öyle olunca bizim de peşrevimiz böyle oluyor haliyle... Ama dinleyene elbette...

Sizin ticaretiniz ne, onu bir anlayamadım ki ben...

2011-10-08T13:57:00.000+03:00

Medyanın dayattığı hayat tarzına tepki göstermek öyle popülerleşti ki, artık o naif tepkisellik bile kurumsallaştığından adeta bir "karşı devrimcilikle" mücadele etmek zorunda kalıyor. Neo-Con örgütlenmeler iktidarları bir bir ele geçirirken, mecburiyetten bir "neo anarchy" düzeninin oluşturulması kaçınılmaz oluyor. Ama "örgütsüz toplum" bilinçlendikçe ister istemez örgütleniyor ve anarşist kanaat önerlerinin "demagog evangelistlerden" farkı olmamaya başlıyor.

Kısaca özetlersek; muhalifler öyle iyi örgütlenmeye başladılar ki, artık "muktedirlermişcesine" rahatsızlık veriyorlar ortalama insanlara...

Ama tüm bunlar olurken, yurt genelinde ve okyanusun öte tarafında iktidar sahipleri şahsi menfaatlerini Illimunati'nin şeytani emellerine alet ediyor. Ve fakat, memleket entelejansiyasında genç yaşında ölen şarkıcıların trajedisine üzülenlere "Şehitlere üzülsene gevurun esrarkeşine üzüleceğine" diye tepki göstermek insani olarak görülürken; benzerleri gibi ucuz işgücü ve sendikal hakların alaşağı edildiği köle düzeni çalışma koşullarını sağlayan ülkelerdeki tapon/fason üreticilere 50$'a ürettiği telefonları 1000$'a satan kapitalist amcalar bir anda "Hayatımızı değiştiren insan" olarak göklere çıkartılıyorlar.

Sermaye düşmanlığı yapmayalım. Kirleri pislikleri kazımaya başlasak, sendikasız/sigortasız işçi çalıştıran mahalle fırını da masum değil; Apple gibi bir firmanın Foxconn üzerinden trilyonlarca kar sağlamasına yol açan piyasa dinamiklerini de Steve Jobbs icat etmedi. Ama "Kör ölür badem gözlü olur" misali, konu hakkında bilgi sahibi olan olmayan herkesin, en nihayetinde de Türk Devleti'nin tüzel kişiliğini temsil etme görevini üslenmiş en üstdüzey kişi olma sıfatıyla Cumhurbaşkanı'nın methiyeler düzmesi de azıcık "eğreti duruyor" sanki... { by Abdullah Gül via Twitter }

Amerika'nın en kurnaz tüccarlarından birisini "Steve Reyiz" yapmanın alemi de yok; adamı "Deccal" ilan etmenin de kimseye faydası yok. Bir orta yol hiç mi bulunmaz bu memlekette?

Kendimden alıntılar #3

2011-10-05T13:48:00.000+03:00

- Sosyal medya çok tartışmalı bir olgu. Sektörün piri elbette facebook, ama onun da kendi kendisinin ipini çektiğini görecek kadar ilerlediğine göre, sosyal medya çoktan sıfırı tüketmiş demektir. İnternette sadece okuyucu olmadığımız günlerin tarihi 15-20 yıl geriye gidiyor, facebook'un ise daha 10 yıl bile olmadı. Bu hızlı tükenme neden acaba? (Kesinlikle google+ ile bir alakası var...)

- Şikede son durum ne? Allah aşkına biri söylesin, şikede son durum ne? Ne güzel gümbürtüye getirdiniz mevzuyu; en son kulüplerin tamamına yakını "Şikede ligden düşme kaldırılsın" dedi, nefis oldu ortam. Her işimiz yalan!

- Taşrada kitap bulmak cidden zormuş. Bu yaşımdan sonra yüksek lisansa başladım ama kitap sıkıntısı çekiyorum. Kütüphaneler kısmen yardımcı oluyor ama onların patladığı yerde internet tedarikçilerinden satın almam gerekiyor. O konuda da teslimat sıkıntısı yaşanıyor. Taşrada kitap arayanlara Allah kolaylık versin.

- İnciSözlük'ü seviyoruz sevmesine de, İnsanlığa Lanet olmamış. Türkçe'ye hiç hakim değilmiş kitabı kaleme alanlar ama 6.45'in bu durumda redaksiyon/editoryal işinde özenli çalışması gerekmez miydi? (İsimler üzerinden eleştirmek istemiyorum; iyi editlenmemiş diye editöre kabahat yüklemek değil niyetim. Bilakis, hiç editlenmemiş ki... Bağlaç ve eklerin yazımları bile yanlış... Sana puanım 6 kanka, o da kanka değil de panpa kontenjanında zaten...)

şiirket #8

2011-10-05T13:23:00.001+03:00

umutsuzluğum
yaşadıklarımdan değil
isteyip de yaşayamadıklarımdan
ve bir de can sıkıntısının
kuruntusundan

5 Ekim 2011

Ben sevmiyorum ama sen seviyor musun sanki

2011-09-28T16:28:00.001+03:00

Sözü fazla uzatmayım. Daha önce belirttiğim üzere futboldan hazetmiyorum. { via Adıyla Müsemma } Bu durumu tekrar tekrar kafanıza kakacak değilim. Zaten güreş, basketbol ve snooker { via Yahoo } haricinde hiç bir spordan da çok keyif almıyorum. Ama taraftarlığım bakidir. Liverpool taraftarıyım, çok aykırı durumlar haricinde Türk takımlarının her birinin ve hepsinin üzerinde destekliyorum Liverpool'u. Ayrıca Sakaryaspor'u da gazetecilikten kalma alışkanlıktan çok tuhaf bir hemşehrilik bağıyla destekliyorum. Örneğin şu an TRT Spor'daki Akhisar - Sakarya maçını seyrediyorum. (Ders çalışmaya ara verdim)

Ama futbolla ilişkili diğer yazımda değinmediğim bir konunun farkına vardım bu maçı seyrederken. Taraftarlar sporsever değil, futbolsever hiç değil. Aslında maça gidenlerin hiç biri sevmiyor futbolu. Benim kadar bile sevmediklerine yüzde yüz eminim. Onlar sadece çocuksu bir taraftarlık hissiyle stadyuma gidip bağırıp çağırıyorlar; ya da futbolun toplumun şuuruna kanırtıla kanırtıla sokulan öneminden ötürü, istemsizce futbola ilgi duyduklarını sanıyorlar. Yani o maçı izlemezlerse önemli bir toplumsal olay hakkında fikir sahibi olamamaktan korkuyorlar. Olduğundan daha mühim sandıkları için ilgileniyorlar futbolla...

Nereden mi anladım bunu. Dinleyin: İzlediğim maçta, dakika 30. Akhisar içerde 1-0 öne geçmiş. Cılız ataklarla rölantiye almış, idare ediyor. Deplasmanda oynayan Sakarya, ortadan delemediği zaman kanattan, o da olmazsa doldur boşaltla ne yapıp edip kaleye gitmek istiyor. Derken bir korner oluyor. Altıpasın hemen dışında kafalardan seken top, Sakarya'nın ileri uç oyuncularından birine kaleye sırtı dönükken ulaşıyor. Oyuncu gerçekten harika bir refleks ve koordinasyonla, heyecan verici bir rövaşata şut çekiyor. Yakın direği yalıyarak kaçıyor gol! Girse Youtube'de milyonlarca tık alacak bir pozisyon yani...

Ben bile evde izlerken ana avrat küfretmekten alamadım kendimi...

Ama sahadaki taraftarların hiç ilgisini çekmedi bu pozisyon. Akhisarlıların da Sakaryalıların da... Maçın başından beri davullar çalınarak ve hayvanca bir coşkuyla böğürerek takımlarını sözde destekliyorlar. Ama davul ritmleri ve bağırışlar hiç değişmiyor. Toplu bir uğultudan başka bir şey değil. Sahada ne olursa olsun hem de. Bu harika pozisyon ve kaçan golde ne Sakaryalılar ah vah edip hayıflanıyor, ne de Akhisarlıların "yüreği ağızlarına geliyor." Davul gümbürtüsü hiç değişmeden devam ediyor. Sanki sahada hiç bir şey olmamış gibi.

Demem o ki, futboldan hazzetmemek konusunda yalnız değilim. Bir ikinci lig maçına gidecek kadar, hem de 500 kilometre deplasmana gidecek kadar "fanatik" taraftar olduğunu iddia eden bir çok insan da sevmiyor futbolu. Sadece stada gidip bağırmayı seviyorlar. Durum budur.

Kitap aldığımda çocuk gibi seviniyorum

2011-09-26T19:05:00.001+03:00

Fazla uzun uzadıya yazmayacağım bunu: Geçen hafta sipariş ettiğim kitapların ilk partisi elime geçti. Kargo şirketinin sanki ilelebet açılmaması için özenle paketlediği kutuyu açarken büyük bir heyecan ve mutluluk duydum. 28 yaşında bir adam olarak, hala bu tarz çocukça bir neşeye gark olabildiğimi görmek iki sonuca varmamı sağladı. (1) Gri ve tozlu bir dünyada kalesine kapanmış boya kalemi reklamı prensi olmayacağım garanti; çünkü içimdeki çocuk hala yaşıyor ve (2) kitap aldığımda çocuk gibi seviniyorum.

Yağmurun maffettiği hayatçıklarımız

2011-09-26T18:59:00.000+03:00

Bağışlanmayı dilemiyorum ama yağmurun azizliğine uğradığım için daha karmaşık oldu her şey. Açıklayayım; etrafımda olup biten ve denetimimin kabil olmadığı hususlar arasında elbette iklim olayları da geliyor. Kabul ediyorum, hayatımda bir ara iklim olaylarını kontrol edebildiğime inanmıştım. Bu akıl almaz şizofreniye nasıl "hasıl" oldum ve sonra nasıl kurtuldum hatırlamıyorum. Hatırladığım buna yürekten inandığım ve saçma+sapan tesadüfleri de buna kanıt olarak gösterdiğim.

Ama geçen hafta yağan yağmur sadece sokaklarımızı (ve yağmur damlalarıyla romantikleşen yüreklerimizi) ıslatmadı; sel olup sevdiklerimizi alıp götürmeyi de becerdi.

"Altyapı belediye iktidar yatırım" zırvalıklarına artık daha fazla itibar etmek istemiyorum ben. Yeni bir yola girdim; onu da sonra anlatırım - ki o da denetimim dışında cereyan etmiştir - ve kendimi yolda yürümeye sevketmek için en azından ilk günlerde iklimin benden yana olmasını istemek sanırım "aşırı" beklentiyle yüklenmek olmazdı. Bazı şehirleri yıkayıp temizlerken yağmur belki de sırf ben burada yaşıyorum diye benim hayatımı mahvetti; düzeltiyorum: MAFFETİ!!!

Bu yağmurdan sonra artık blog yazamam diye düşünüyorum { via selveryıldırım@thumblr }

Tatil ne güzel... olur, eğer yapabilsen...

2011-08-12T13:00:00.001+03:00

Yapamadım dersem Allah hesap sorar, bu sene de tatil yaptım arkadaşlar. Düşmanlarım çatlasın, hergün 5 kilometre yüzdüm yine... Ama şu var, askerden yeni gelmiş ve bolca zamanı olan bünye şöyle aralıksız bir 3 ay tatil yapmak istiyor ama bu fırsatı iş-güç, master başvurusu, annenin göz ameliyatının 2 kere ertelenmesi, eve giren hırsız (evet, bu sene de böyle bir atraksiyonum oldu) gibi sebeplerle ıskalıyor. Tatilde miyim, mesaide mi? İnanın dün gece uyumadan önce kendime bu soruyu sordum, cevap veremedim...

Ancak siz bu satırları okurken ben yaz için yaptığım planlanmış tüm işlerimi bitirmiş ve eylül ortasına kadar, en azından şöyle bir 3 hafta kesintisiz Ayvalık'a gitmiş olacağım. "Nihayet!!!" dediğimi duyar gibi misiniz? Diyorum aslında, duymanız lazım...

Gücü reddederek güçlenmek #1

2011-06-26T19:06:00.000+03:00

Haklarınız mı gaspediliyor? Yalnız değilsiniz. Yazılı tarihin bildirdiği kadarıyla insanlığın en büyük ızdırabı hakkın güç ile ilişkili olarak tanımlanmasıdır. Şu kadarı açık ki, 19. asırda başlayan "İnsan hakları" ya da onun arkaik temeli olan "Hümanizm" düşüncesi bile gücün hak üstündeki tahakkümünü kıramadı.

Hala insanlar hak ihlallerine karşı mücadele etmeye çalışıyor ve bir çok kurumdan yardım arıyor. Ama onları üzecek bir haberim var: Örgütlü toplum denen zırvalık da aslında tahakkümün temize çekilmesi, zalimin elinin temizlenmesinden başka bir şey değil.

Hiç bir sendika sizin haklarınızı koruyamaz. Hiç bir siyasi parti özgürlüklerinizi size iade edemez. Hiç bir toplumsal dayanışma örgütü kendinizi gerçekleştirmenize yardım edemez. Hiç bir devlet kurumu da korumaz sizi.

Hatta başta devlet ve şirketler bürokrasisi olmak üzere bütün kurumlar; sendikalar, partiler ve sivil toplum örgütleri de sizi yolmaya ve sömürmeye uğraşır. Hepsi bunu reddeder ama son tahlilde yaptıkları budur.

Bu dünyada kurulan hiç bir mahkemenin size hakkınız verme gücü yoktur. Mahkemeler de ipleri egemenlerin elindeki bir "Meşruiyet kazandırma sahnesi" olmuştur ve dünyevi muhakeme yeteneklerini iktidarın tahakkümüne kurban etmişlerdir.

Uhrevi muhakeme meselesiyse vicdani olmaktan ibarettir: Kanıtlara bakılacak olursa tecelli etmesini beklediğimiz ilahi adalet 15 asır kadar gecikmiş gibidir. Mantık bize ilahi adalete güvenmememizi söylüyor. Buna rağmen vicdanınızın sesini dinleyip gökten inecek bir kurtarıcının sizi dertlerinize karşı olan savaşta destekleyeceğine inancınızı sürdürmek istiyorsanız, siz bilirsiniz.

Bizimse yapacak işlerimizi var. Madem bu düzeni gücün hakla paralel gideceği koşullar çerçevesinde kurdular... O halde bugünkü haksızlığımızdan kurtulmak için önce güçsüzlüğümüzden kurtulmayla başlayacağız işe...

Sonrası kendiliğinden gelecektir zaten.

Kendimden Alıntılar #2: Hayat telaşından ıskaladıklarımız

2011-06-26T14:19:00.000+03:00

Bu ıslığı çalamıyorum! O topa giremiyorum artık! Zevkle tırmanıp çıktım camdan tahtıma. Nereden bilirdim kırılmasın diye inmeye bile cesaret edemeyeceğimi.

Hayatın sıkıntı veren yanlarıyla mutluluk veren yanlarını farklı kefelere koysak (ve tabi üçüncü kefeyi görmezden gelirsek) {via Adıyla müsemma} gayet huzurlu bir "dengesizlik" kurduğumun farkındayım. Dünyada bir yerlerde, kendilerine nasihat verilmeden doğru yolu bulamayacak bir yığın insan olduğunu gayet iyi biliyordum, mesele onlarla muhatap olmak istememekti. Şimdi nedense, twit yaza yaza fil dişi kuleden nasihatler dağıtan iki yüzlü amcalar gibi oldum. Ama eğer iki yüzüm olsaydı, şu da bir gerçek ki, neden ikincisini kullanmayacakmışım?!

Hayat telaşına kapılmışlığım falan yok! Hiç bir şeyi ıskalamıyorum. Öte yandan siz belki de yeğeninizin üniversite sınavı heyecanını, komşunuzun bebeğinin ilk adımlarını, bahçede yumurtlayan serçeleri; karşı dağa yağan bahar yağmurlarını, rüzgarda savrulan meyve ağacı dallarını falan ıskalamış olabilirsiniz. Ama şunu bilin; her sabah belediye işçileri güne ortalık aydınlanmadan başlıyor ve siz ıskalayın diye gerçek hayatın ta kendisi olan kurumuş yaprakları, kaldırım kenarındaki çöpleri, yolda arabanın altında kalmış kedi leşlerini itinayla toplayıp yok ediyorlar.

Kendi hayatınızı kaybettiğinizde çok şey kaybeceğinizi sanmanız da bundan işte. Çürüyüp toprağa karıştığınızda oysa, aslında hiç bir şeye sahip olmadığınızı anlayacaksınız. Dingin hayatımı görüp "Şimdi seni daha iyi anlıyorum" diyen arkadaşlarım gibi.

Ne yani!! Buraları bırakıp insan içine mi çıkayım?! Yok canım, daha neler :)

Kendimden alıntılar #1: Askerlik biterken

2011-06-03T10:46:00.000+03:00

- MicroBlog sıkıntısı çekiyorum. Kepin emdiğini söylemiş miydim? Farklı okazyonlar vasıtasıyla farklı kişilere muhakkak söylemişimdir de, blogda da bir kez daha yinelemek lazım, kep emiyor. (Hatta bunu bir blogpost ile sabitlemek lazım! Lazım!!!) Neyse, kep emdiği için az yazıyorum diye blogspotu bıraksam mı dedim. Ama microblog olarak Twitter çok mikro kalıyor, wordpress de aşırı blog olduğuna göre... (ve blogspot da iyiden iyiye ağırlaştığından) "Acaba thumblr mı denesem?" dedim. Sonra da boşverdim. (Bu konuyu da kepin etkisi geçtiğinde ayrıca irdelerim ama) Microblog nedir arkadaş? Tamam thumblr çok güzel bir görsellik sunuyor da, internette gördüğün fotoğrafları paylaşmaktan ibaret bir mecra halini aldı. Facebook duvarı gibi. Bilgi çöplüğü Version 7.0!

- Kafamı toplayıp okuyamadığımı fark ettim. Evi hafif polisiyelerle doldurdum. Yeniden toparlanana ve kepin etkisi geçene kadar onlarla idare ederim. (Nereden baksan 20 polisiye... 2 ay desen, ayda 10 kitaptan haftada 2,5 eder. Eski okuma hızımın yarısından fazla. Demek ki bu antremandan sonra eski hızımı ikiye katlarsam eder mi sana 40!)

- Razer'ın Starcraft 2 faresi Spectre'den istiyorum. (via Razerzone) Bunun için bağış kabul etmeye bile hazırım. Parasını çıkarmak için bir promosyon projesi falan yürütebilirim sanırım. Yaratıcılık sonsuz nasıl olsa... Kafamdaki öykülerden birini, üşenmeyip yazıp, e-book yaparım. İndirenlerden de "gönlünüzden ne koparsa" diyerek para toplarsam... 2-3 ayda toplarım farenin parasını. O zaman görün siz APM'yi. (via TeamLiquid)

Civitas ve Civilization

2011-05-27T22:05:00.000+03:00

Keşke kimse özlemese beni... Ama durduğunuz yerde duramıyorsunuz! Yine özlemişsiniz işte. Ben de geldim!

Darılmaca gücenmece olmasın. Kimseyi özlemedim. Hiç bir şeyi. Sadece kendimi özledim. Sivil ve özgür olan halimi özledim. Kendimi "kendim" olarak bildiğim tek halim o çünkü. Ona duyduğum özlemden size yer kalmadı. Aralık'ın 12'sinden itibaren özledim kendimi, daha ilk saatlerden itibaren. Ve özlemim hâlâ yatışmadı...

"Başka bir ben" oldum mu? Başkalaştım mı? Bir sabah uyandığımda kendimi Gregor Samsa'ya mı dönüşmüş bulmalıydım! Dönüşmeli miydim? Onu bilmiyorum ama şunu biliyorum: Döndüm... Dönüşmediysem bile, döndüm. Baş aşağı salkım olup sallanan çiçekler gibi döndüm. Bahar gelince de yeşillendim herkesle beraber. Bu kadarı bana yeter, size de yetsin.

Asker mektubu, görülmemiştir!

2011-02-12T15:50:00.000+02:00

Paylaşacak çok da bir şey yok... Kalemler ve kılıçlar, yerini G3'ler ve M1'lere bıraktı.

Uzun uzun anlatacak ve yazacak kelimeler var ama uzun uzun anlatmaya yetecek zaman yok. Bitinceyse uğruna savaşılacak, savaşmaya değer mücadeleler var. Kurulması zorunlu bir barış var. Uygar olmakla yetinemeyecek, uygarlığa yol göstermeze kendisi de var olamayacak bir düşünce var!

O gün gelene kadar... "Dirsek temas aralığı, hizaya gel! Önündekinin ensesinde kaybol! İleri... BAK!!! Sağ baştan say...."

B Planı'nız var mı?

2010-12-12T11:52:00.000+02:00

Markalı öğlen yemekleriyle bedenime (göbeğime?) şekil verseniz de, buzlayıp sansürlediğiniz sevişme sahnelerine köle edip akşamlarımı televizyon karşında geçirtseniz de, her yerde geçer akçe olan "rekabet" manyaklığına itibar etmeye zorlasanız da, beni tahsilat memuru ya da kasiyer olmaktan ileri gitmeyen dandik işlerde istihdam etseniz bile ondört küsür diploma almayı şart koşsanız da, maaşlarla ve pirimlerle kandırıp sonunda tazminat ödemeden kapı önüne koysanız da, elime geçen beş kuruşa da "en güzel araba benimkisi", "benim telefonumdan alırsan sen de bu hatunları götürürsün" gibi saçma sapan mesajlar veren reklam kampanyalarıyla göz koysanız da, saçıma hangi şampuanı süreceğimi kıyafetimi nereden alacağımı bana dayatmaya çalışsanız da, sahip olduklarım ya olmadıklarımdan ötürü beni zengin/ünlü/başarılı/şanslı/zavallı/fakir/çirkin ilan etmeye kalksanız da, gerzek sosyal dünyanız kendinize bile yetmediği için beni de içine çekerek kendinizi çapsız yalnızlığınızdan kurtarmak için kullanmaya çalışsanız da, televizyon programlarıyla beni evlendirmeye/boşandırmaya/barışmaya/savaşmaya kışkırtsanız da, sosyal ağlarda gerzekçe şeyler yapan insaların videolarını paylaşmayı gündemi yakından takip etmek saysanız da, her söylenene inanıp beni de inanmaya zorlasanız da... Ve nihayet bu güçsüz oyunlarınızı yemediğim için beni "yanlış" kendinizi "doğru" saysanız da... Günün sonunda kadehimde buzlu rakı olsa da olmasa da, sanki kazanan benmişim de siz sahip olduğunuz tüm döküntülere rağmen her şeyi daha baştan kaybetmişsiniz gibi geliyor... Gibi geliyor bana yoksa şüphen mi var?

--- Kids don't care by Radical Noise (via YouTube)

Dangling man

2010-11-25T10:22:00.001+02:00

Ben de yazmak isterim ama anlayın beni... 17 gün sonra silah altına alınacak birisinin eli kaleme gitmiyor. Gazeteyi bile zor okuyorum... Macera romanları, polisiyelerle idare ediyorum aylardır.

Ben de, hazır durum kendi kendisini "Boşlukta sallamaya" başlamışkeni blogu tatile çıkarayım dedim... Terhise kadar blog tatilde arkadaşlar... Bu süre içinde dijital haberleşme için 45 senelik teknoloji olan e-mail'i kullanabiliriz. Kullanmazsak da olur, dert etmem...

Mülakat sonucuna göre askerlik yerim sınıfımı filan eklerim bu blog-post'a, güncelleme olarak...

Ben kaçtım gözüm...

Bir çok mevzu oldu, olmasalar da olurdu

2010-11-09T19:02:00.001+02:00

Bilmiyorum, blog yazılarımı kâğıda bastırıp buzdolabına ya da çalışma odasındaki mantar panoya falan asan var mı? Aslında ‘eli kalem tutan adam’dan daha fazlası olmak için uğraşmadın değil; sadece bazılarının hikâyesi daha şanslı giderken ben “Müstakilliğimin” yetersizliği nedeniyle kendi kendimin kurbanı oldum. Aile böyle bir şey işte; başkalarına (kimi zaman artık hayatta olmayanlara bile) verdiğiniz sözler yüzünden kendinizi öyle biçimde kuruyorsunuz, sonunda sözler yüzünden bağlanan kolunuzdaki zincirler kişiliğinizin ayrılmaz bir parçası oluyor. Bir an o sözleri sadece bahane olarak kullandığınızı kabul etme aşamasına geliyorsunuz ama iş işten geçmiş oluyor.

Bunu söyledikte; bu nispette kişisel yazılarla ‘blogroll’da dolaşırken buralara gelmiş okuru da sıkmamam gerektiğinin bilincinde olarak, mevcudiyetimin şekli ve şartlarıyla barışık olduğumu bir kez daha yinelemek isterim. Rastgele okuyucu yanlış anlamasın: Burada “I Hate You” ergenliği yapıp kendimize acımıyoruz. Ama bazen itiraf etmek, günah çıkarmak, göğsünüzdeki sözleri çıkartıp ortaya fırlatmak istiyorsunuz. İşte o gibi durumlarda blog çoğu zaman içine girilmeyecek kadar kişiselleşebiliyor.

Ama buzdolabı yüzü görmesine bile razı gelinmeyen yazılar yazdığımı düşünmek de üzüyor beni. Daha iyi ve tanınmış bir yazar olmam gayet mümkündü oysa. Buzdolabından çok öteye adımı yazabilirdim. Bazen elinizi kirletmeniz gereken an geldiğinde tereddüt etmemeniz gerekir. Benim seçtiğim yoldaysa elimin tertemiz olmasından başka hal çaresi yok! İşte kendime ettiğim en büyük kötülük de budur.

Bırakın ekmeğini kaleminden kazanan bir yazar olmayı, 27 yaşına gelip girdiği işlerde 2-3 aydan fazla tutunamamış bir insan olmamın sebebini çokluk başkalarında aradım. İşler kötüydü, çalışanlar kötüydü, şartlar kötüydü, zaman ve insanlar kötüydü. Velhasıl; dünya kötüydü! Zaman zaman kifayetsizliği kendimde aradığımda böyle bir vicdan muhasebesine girmem bundandır.

Ama rastgele okuru sıkmak pahasına ve sözü uzatmayı göze alarak anlatmak istediğim şeyi “Özet geç lan piç” ekolüne uydurmam gerekirse: Bu dünyada bir yazar fazla olmuş, eksik olmuş kime ne? Ben de aralarına katılmayıvereyim. Ama bunu katılmamayı bilinçli bir tercihle mi yaptığım yoksa yetersizliğimden ötürü yaşadığım bir başarısızlığı kamufle etmek için mi uydurduğum konusuna gelince… Onu ben de bilmiyorum işte!

Üçüncü kefe

2010-11-08T18:05:00.003+02:00

Küçük hayal kırıklıkları verip

Büyük ümitsizlikler aldığım

Adaletsiz bir pazarlığı

"İnsanlık görevim" diye adlandıracaksam

Nihayet, ölüm korkusu

Eksik de olsa 'sağ kalma' isteğine

Hiç haber vermeden

Galip gelecekse

Bir kefede başarısızlıklarım

Bir kefede kifayetsizliklerim

Bu şekilde kurulmuş düzende

Vasıflarıma kalmıyorsa 'üçüncü kefe'

Bunlar yetmezmiş gibi bir de

İstediğim hiçbir şey olmadığı için

Hayallerimin peşinden de koşamayacaksam

Mecburi esaretin sonunda

Kursağımda bir lokmayla yaşamaktan

Daha fazlasını düşlemekten bile

Her geçen gün daha fazla ürküp

Kendi sessizliğime çekilince

Biri belki hatırlar da bakar

Ne zaman geleceğini bilmediğim

Gözyaşlı cenaze günümde

O 'üçüncü kefe'ye

Ahiret Sualleri Özel: Tartışmam bile

2010-11-05T12:55:00.000+02:00

Tartışmaya değer yanı olmayan ama günümüzün uyduruk "çoksesli" dünyasında, vikisinden forumuna sürekli tartışılan ve nihayet gazeteler maarifetiyle insanlığın tamamına yayılan bayağılıklar üzerine benim de birkaç masum düşüncem var.

Hem laik hem müslüman olunur.
Ana/ata dahil hiç bir insan, "Zor günlerimde hep seni düşünerek huzur buldum" sözünü hak etmez.
Huzurdan büyük servet yoktur. Ama para olmadan huzur da olmaz. Kendinizi boşa kastırmayın, aysonu alacaklılar kapıya gelince "Ama ben kapitalist düzene eklemlenmeyi hazmedediğimden..." diyemezsiniz. Aslında dersiniz ama işe yaramaz.
Tutunamayanlar, Türkçe'deki en iyi roman değildir. Zor okunan bir roman da değildir. Eğer Tutunamayanlar'ı okurken zorlanıyorsan romanın ya da Oğuz Atay'ın kabahati yok. Senin kafan basmıyor demektir.
Küçük Prens'i üniversite eğitiminde, üstelik felsefe eğitiminde kullanmak iyi bir tercih değildir. Kitabın çocuk romanı olarak görülmemesi gerektiği muhakkak ama iyi bir tercih olmadığı da açık. Lütfen İoanna Hoca'm, bu duruma bir müdahale edin. (Beyaz Diş bile, en azından İnsan Felsefesi anlamında daha iyi bit kitaptır)
Martin Eden'in vermek istediği mesaj "İnsanlar sizi anlamıyosa intihar edin" değildir. Yazarının da Martin Eden gibi intihar etmesi hiç bir şeyi değiştirmez. (Eğer öyle olsaydı Jack London'ın toplu intihar tarikatı liderlerinden ne farkı kalırdı?)
Evlilik Öncesi Seks diye bir şey yoktur. Seks vardır. Bir de bunu "Evlilikten önce, evlilik sırasında, evlilikten sonra" diye sıralama gafletine düşmüş gerzekler vardır. Az daha unutuyordum, bir de doğum kontrol yöntemleri vardır. Bu üçünün yolunun kesiştiği bir atmosferde doya doya sevişebilirsiniz.
Televizyonda izlediğiniz, gazetelerde okuduğunuz hatta internette gördüğünüz her türlü bilgi kırınıtısı, sizin için rafine edilmiştir. Yani birileri size filtre edilmiş havadisleri sunar. Gördüğünüz arkasında her zaman daha fazlası vardır ama bunu bilmeniz birilerinin işine gelmediği için paylaşmazlar. Lütfen ama lütfen, hiç bir gazeteye, özellikle de sırf kağıdının boyu ve yazıtipi değişti diye, hak edeceğinden fazla önem/anlam yüklemeyin. Türkiye'deki gazetelerin ortalama satış fiyatı 30-40 kuruş civarındadır. Kimse 40 kuruşa adalet dağıtmaz ve gazeteciler de 40 kuruşluk insanlardır.
AKP'nin kömür dağıtarak oy satın aldığını söylemek kadar kolaycı bir yaklaşım yoktur. Seçmeni "Siyaseti olmayan" bireyler olarak görme kusurlu bir bakış açısıdır. Gerçekçi bir eleştiri değildir.
Asıl sorgulanması gereken, halkın 2-3 çuval kömüre muhtaç olacak kadar mağdur durumda olduğu bir ülkede iktidarın 8 senedir değişmemiş olduğudur. Daha bir 8 sene daha bu durum değişmeyecek gibidir.
Aziz Nesin'in tek bir öyküsünü okumadan referandum sonucuyla Aziz Nesin'in o malüm sözünü karşılaştıran insanlar düpedüz geri zekalıdır.
Sizi yıllardır futbolla uyutuyorlar. Siz de salak gibi bu oyuna geliyorsunuz. (Ama PC'de PES, PS3'te FIFA süper olmuş diyorlar)

Serhat Abi ile şaşırtıcı diyaloglar

2010-10-29T19:39:00.007+03:00

Sıradışı bazı cümlelere kulak misafiri olmuşsunuzdur muhakkak. Benim duyduğum en süfersel cümle, ortaokul arkadaşım İlker'in başka birisiyle konuşurken kurduğu "Duydun mu lan n'olmuş?! Güven'in ayağını kırmışlar, Abdulkadir'in de amına koymuşlar" cümlesi oldu. İşin komik tarafı, Güven'in gerçekten ayağı kırılmıştı. Yıllardır "Acaba Abdulkadir'in başına ne geldi" diye merak etmiyor değilim.

Ben de kulak misafiri olanlar için sıradışı gelebilecek bazı cümleler kurdum mu diye düşündüm. Çoluğuma çocuğuma anlatacak anılarımı hatırlamaya gayret ettim ve bu listeyi yazabildim. Hatırladıkça yenilerini eklerim. Kurduğum tuhaf cümlelere kulak misafiri olanlar da lütfen bana haber etsin, listeye o cümleleri de ekleyim.

- Serhat, bu kitapların hepsini okudun mu?
- Hayır, kıvırıp götüme soktum!

- Yüzüme bakar mısın Serhatcığım, bir şey var sanki...
- Var tabii, kaşın var gözün var...

- (Tabaktaki makarnayı göstererek) Bunun adı ne?
- (3 saniyelik duraklamanın ardından) Osman!

- Hangi sırada bekliyorsunuz?
- Sıra yok hanımefendi, boşalan gişe olduğunda oraya geçebilirsiniz.
- Ama öyle olur mu bık bık... (uzattı mevzuyu bu)
- Şimdi efendim şöyle oluyor... (anlatmaya çalıştım ama anlamaz ki kafa yok)
- Ne saçma. Hiç de böyle şey duymadım.
- Saçma değil, matematik. Onu da hiç duymadınız galiba.
- Cık cık, bu gençlik de bık bık bık...
- Genç olmayanı da görüyoruz, eksik olmayın.

Ve taaa liseden bir anı

- Sen anladın mı bakalım delikanlı.
- Anladım hocam!
- İyi, kalk bakalım tahtaya.
(kalktım tahtaya gidiyorum)
- Pek analayacak bir tipin yok da...
- ...

Sonrası yok.

- Kalemin var mı?
- (Elimdeki kaleme bakarak) Yok!

- Pekii.. Niye hiç sevgilin yok.
- Başkalarının a*la yapabildiğini ben elimle yapabiliyorum, param da cebimde kalıyor.

Bir gün herkes 15 dakikalığına anonim kalacak

2010-10-13T20:20:00.002+03:00

Facebook-Guy Mark Zuckerberg, meselenin başında "Facebook gizliliğinize ve özel hayata çok büyük saygı duyuyor ve değer veriyor" demişti. Yaz başındaki Web 2.0 seminerlerinden birindeyse "Bu çağda gizliliği kim ne yapsın" dedi.

Artık her an hangi şehirde, nerede olup ne yaptığımızı bile isteye, kendi ellerimizle internette yayınlıyoruz. İnterneti bilgi çöpülüğü yaptık demiştim zaten. Örneğin geçen sene meme kanserine dikkat çekmek için Facebook üyesi kadınlar kilotlarının rengini yazıyordu kişisel ileti bölümüne. Buradan yak!

Bu çağda gizli kimliği olan bir "Sanatçı" var olabilir mi? Olamaz gibi görünse de, kendisine "Banksy" adını takmış Britanya kökenli bir sokak sanatçısı uzun yıllardır kimliğini gizli tutmayı başarıyor. Artık bir sanatçının değil bir kollektivin varlığından söz etmek bile mümkün.

Banksy'nin son işi, grafiti yerine The Simpsons'ın jeneriğini yapmak oldu. The Simpsons'ı ne kadar sevdiğimi daha önce yazmadıysam bile şimdi yazabilirim: Yatak çarşafım Bart'lı, Homer'ın kafası şeklinde pofidik terliklerim bile var. Merchandising Rulles!

Ama Banksy'nin yaptığı işi büyütmemek lazım. "Anarşik" olmaktan çok, gerçekten en anarşist duygularımızı harekete geçirecek bir durumu hiciv yoluyla adeta meşrulaştıran bir başka "merchandising" hilesi olmamış mı?

Jeneriğin ilk saniyeleri aslına uygun bir eleştiri aslında... Önce uzak doğulu işçileri çok kötü koşullarda dia'ları boyarken görüyoruz. İşler burada cıvıtmaya başlıyor. Dia'ları temizlemeye götüren çocuk işçi kartı alıp üstünde biyolojik atık damgası bulunan bir varile gidiyor (!) Varilin yanında çocuk kemikleri var (!!) Canlı kedi yavrularının tüylerini yolan makineden fışkıran pamuk Bart oyuncağını dolduruyor (!!!) Kasalara dolan oyuncaklar bir pandanın çektiği arabayla taşınıyor (!!!!) Oyuncakları yapıştırmak için bir yunusun cesedi (!!!!!) CD'leri kutusuna yerleştirmeden önce ortasını delmek içinse bir UNICORN BOYNUZU kullanıyor (!!!!!) Oha artık!

Fox'un ve sahibi Rupert Murdoch'un eleştiriyi ne kadar hak ettiği malum. Ama acı gerçekleri göstermek yerine gerçek dışı hicivleri kullanınca ortalama Amerikan izleyicisi (ki tamamı gerizekalıdır) bunu anlamaz ki... Bunu da mizah zanneder. Böylece 25 yıldır Fox'tan ekmek yiyen Matt Groening ve Al Green'in vicdanı rahatlamış olur, "merchandising" gelirleriyle çocuklarını yaz kampına yeni eyaletleri Irak'a gönderirler yakın gelecekte...

İfade hakkı yasaklansın

2010-10-13T19:51:00.000+03:00

Özgürlük-Hak-Hukuk-Duduk! Kimse bilmiyor, ben az çok biliyorum ya; deliriyorum. Efendim bir defa özgürlük şudur; doğal yollarla kısıtlanamayan, labaratuvar gibi kontrollü ortamların haricinde yok sayılabilecekleri kabul edilemeyen olay ve olguların hepsi özgürlüktür. Kısaca, özgürlüğü engelleyemezsiniz. Düşünce, üreme gibi insan davranışları "Özgürlük" kapsamına girer, kimsenin düşünmesinin ya da üremesinin önünü kesemezsiniz.

Hak ise, özgürlüklerden yararlanmanın yasalara bağlı olması durumudur ve özgürlüğün dolaylı kavramıdır. Yani "İfade özgürlüğü" gibi bir kavramdan bahsedemezsiniz. Kasttetiğiniz şey, "Düşünce özgürlüğü" dolayısıyla kullanabileceğiniz "İfade hakkı" olur. Sağlıklı bir insanın düşünmesini yasaklayamazsınız ama düşüncelerini ifade etmeyi yasaklayabilirsiniz.

Kriter de bu olmalı. Bir insan, kendi zihin kapasitesinin sınırları dışında kalan şeyler üzerinde düşüncelerini paylaşmaktan men edilmeli. Gerçekten. Ben mekatronik ya da genetik bilimi hakkında, ne bileyim astrofizik hakkında tek kelime ettim mi? Felsefe, sosyoloji ve edebiyat... Eh biraz da alternatif popüler kültür meseleleri üzerine düşündüm şimdiye kadar. Çünkü onları anlyorum. Ama şu aşağıdaki alıntıyı yaptığım arkadaşlar anlamadıkları bir alanda kafa yormuşlar. Yazık olmuş:

"Rahatlıkla mutluluk olmaz... Mutluluk acıyla elde edilir, insanoğlu hayata mutlu olmak için gelmemiştir." - Dostoyevski

Rahatlıkla gelen mutluluk kalıcı olmaz... En büyük mutluluk tek başına kalbinde bulabildiğin mutluluk onu bulamazsan istediğin kadar uğraş mutlu olamazsın!

Bence yanlis yorum abicim!!! Insan sükretmesini bilse mutlu olur! Biz malesef öyle bir nesildeyizki sükretmesini bilmiyoruz.Isyan ettigimiz kadar Dua etsek belkide bir problemimiz kalmiyacak

Saçma bence insanoğlu acı çekmek için geldiyse işlenen günahların,isyanların hesabı sorulmazdı

insanoğlu mutlu olmak istedikten sonra sabah uyandığında şükürler olsun bugünde hayırlısıyla uyandım der mutlu olur mutluluk göreceli benim mutlu olduklarımla belkide başkası mutlu olmaz her insanın hayata bakış açısıyla değişir mutluluk...

no pain no gain..

Benim Dostoyevski sevgimin saplantı olduğunu bilmeyen okuyucular, bu yorumlar karşısında ne kadar çıldırmış olabileceğimi tahmin etmişlerdir. Böyle zamanlarda içimdeki faşist çıkıyor ortaya. Benim gibi düşünmeyen değil de, düşünemeyenlere ölüm diyorum.

Bir vakit, aklıevvel bir arkadaşım "Ne yani, Dekart düşünmüse yok mu olucak, çok saçma" demişti. O zaman cinayet işlemedim ya, bu alıntıdaki yazılanları gördükten sonra da işlemem.

Başıma bir iş gelmeyecekse futbolu sevmiyorum

2010-10-12T11:57:00.000+03:00

Hidayet'in "Maddi manevi - lay lay" demeci çok konuşuldu. Şu bir gerçek ki bizi sevince boğan 12 dev adam aslında şampiyonayı kazanamadı. Yine de basket turnuvasını kazanamayanlara adam başı bir buçuk milyon dolar, güreş-halter-tenis turnuvasını kazananlaraysa "Baba" çifte standardını hazmetmeniz gerek: Siz de referandum zamanı ikinci olsaydınız siz de milyon dolar alırdınız.

Bununla birlikte şunu söylemeliyim, Dünya Kupası maçlarının hiçbirini canlı izlemedim. Şimdiye kadar hepsini izlemiştim, 7-9-12 gibi derecelerle neticelenmişti milli takımın macerası. Fena mı oldu izlemediğim... Bak ikinci olduk, totem tuttu.

Ama sonradan tatsızlık çıkacaksa şunu da araya katıştırmak istiyorum... Kankalarla PES oynamak, yalnızken Football Manager oynamak, bunlar ayrı. Ben futbolu sevmiyorum. Bu konuda son sözüm bu. 8 Ekim 2010 Almanya Türkiye maçını izlemedim mesela. Sabah twitter'dan öğrendim sonucu. Çok da umursamadım.

Bu durumdan şu sonuca vardım. RTE'nin propaganda malzemesi olmayı kabul edip milyonlara konsalar bile basket takımını izlemekten daha büyük keyif alıyordum. Kazanmalarını istemekten bahsetmiyorum; oyunu raconuna uygun biçimde oynamalarını da söylemiyorum. Oyunu seviyorum ben; kim basket oynarsa bakasım var sizin anlayacağınız...

Ama futbol için durum bu değil. Liverpool, Celtic, Livorno ve St. Pauli'ye saygımız sonsuz ama onlar da kusura bakmasın. Mal sporu futbol.

Batna cila

2010-10-11T00:43:00.000+03:00

Şu belli ki, bugün seyretmekte olduğumuz iktidar mücadelesi aslında Cumhuriyet Projesi'nin kendi brujuvazisini yaratma organizasyonu ile, cumhuriyetten en şikayetçi olan Ümmetçi geleneğin yerleşmiş toplum yapısının mücadelesidir. Cumhuriyet yeni bir toplum ve yeni bir brujvazi getirmeyi hedefledi. Yerleşik düzen bırakın yenisini, "brujuva" denen Avrupa türü şehirli hayata kökten karşıydı. Bugün örgütlenen ümmet sermayesinin oluşturduğu yeşil brujuvazi hepimize büyük bir sosyal dönüşümü dikte ederken, bunu hissedemeyecek kadar tuzu kuru olanların demokrasi geliyor diye tef çalmalarına şaşmamak elde değil.

Kimseyi hiç bir şeyle suçlamayalım. Türkiye'deki sermaye çevrelerinin mücadelesi "Devler tepişiyor halk eziliyor" şeklide cereyan edebilir ama bu adamların sermayeyi kazanmak için ne "arzettiğine" de bakmak gerekmez mi?Mesela "Yeşil sermaye" güruhuyla ilişkisi yıllar önce dirsek temasından öteye geçmiş Evyap'ın, "Bir Türk Mucizesi" olarak ürettiği Arko krem, yıllardır bütün evlere girdi. Üç nesilin "Batna cila" diyerek evine aldığı bu kremle bir büyük sabun imparatorluğu kuruldu.

Sermayenin yeşili olur mu olmaz mı bilmem. Ama cayır cayır su toplamış ayağıma her akşam Arko krem sürerek rahatlamamın Türkiye'nin üniter yapısına zarar verme ihtimali varsa bile; "dış mihrakların ülkemiz üzerindeki kirli emellerini" tamamladıktan sonra Evyap sabun kullanmalarına razıyım. Ayağımı rahatlatan bu adamlar benden yıllardır hayır duası alıyorlar.

Özet geçiyorum: Allah bu kremi yapan adamdan razı olsun. İki dünyada mekanı cennet olsun.

Not: İşin "mamül" ayağı temiz olmasına temiz ama piyasa şartlarında bırakın Evyap'ı, Hacı Şakir bile temiz kalamaz. Nitekim kalmamıştır da... Sigortasız işçisi yoktur ama teşvik kıyakları mı, vergi muafiyetleri mi, rüşvetle örtbas edilen yönetmelik ihlalleri mi... Ne ararsan gırla. Ama kremine laf yok, kremi kral!

Bir bilgi çöplüğü olarak Internet

2010-10-10T20:50:00.000+03:00

Sağlam admin ve yöneticileri olsa forumlar ne çok işe yarar... Türkçe edisyonu da İngilizce kadar iyi editöryel kadroya sahip olsa Vikipedi gazetelerin ansiklopedi promosyonlarını geçersiz kılabilir. Yeni nesil medyanın yeni trendi sosyal imleme ortamı olmaktan vazgeçip asıl varoluş nedeni olan bilgi ve fikir paylaşımı işine dönse ekşi sözlük bile ülkeye çağ atlatabilir.

Onun için, kendimizi kandırmaktan vazgeçelim. Daha önce de yazdım, bugün o çok beklediğimiz "Dünya dışı zeka sahibi yaşam formları" ile bağlantı kursak, bize ilk soracakları soru muhtemelen şu olur: Teknik kusurları bir yana bırakırsak hayli verimli çalışmaya aday mükemmel bir sınırsız bilgi paylaşma ortamı olan interneti neden yasaklar ve kısıtlarla boğup, kalan açık kısmının dörtte birini de pornografiye ayırdınız?

İnternet yeni nesil eğlence aracımız olmuşken, beni geçtiğimiz iki sene boyunca hayli eğlendiren ekşi sözlük klonu Hacettepe Sözlük'ün de, kimse kusura bakmasın, içler acısı durumunu gördükçe daha bir üzülüyorum. Mezun olduğum okulda okuduğu için bir çok ortak yönümün olması muhtemel insanlarla, artık yerleşmiş bir sözlük formatı içinde, belki tamamen eğlence odaklı olup akademik ya da entelektüel hiç bir yönlendirme olmadan, görüş alışverişinde bulunabildiğim şirin bir siteydi sözlük. Önceki gün 3 başlık açılmış sadece... Geçen gün hiç yeni ileti girilmemiş... Bugün de icraat 20 iletiyle sınırlı, haftasonu olduğu halde.

Bilgi çöplüğü haline getirdiğimiz yetmedi, bir de proje mezarlığı yaptık interneti, en çok ona üzülüyorum.

Not: Başka sözlük klonlarını araştırıyorum şimdi, beğendiğim olursa haber veririm.
Not2: Ozan, kötüsözlük'ü beğenmedim. N'apiyim yani :)
Not3: Hacettepe Sözlük'ü de hala bırakmış değilim. Ama eskisi kadar sık giremediğim de bir gerçek.

Çirkine öğütler

2010-10-10T16:46:00.002+03:00

Öğüt o1 Güzellik ya da çirkinlik aslında kıyasa tabiidir, izaafi oldukları söylenir. Yine de orantılarsak, matematikleştirirsek; mecburen yarı yarıya ayrım yaşandığı iddia edilebilir. Bunun için gezegenin yarısının çirkin olduğunu unutma. Diğer yarısının güzel olduğu gerçeğini kafana takma

Öğüt o2 Çirkinlik de dereceye ayrılabilir. Her zaman senden daha çirkin insan bulabilirsin. Unutma! Çirkinliğini kafaya takmamak mantıklı görünüyor değil mi? Hayır, kendinizi kandırmayın! Sizden çirkinler sizi daha güzel kılmaz, onları daha çirkin kılar. Çirkinliğinizle barışık olmanız söz konusu değildir, sadece çirkinlikle yaşamayı öğrenmeniz gerek. Elinizi çabuk tutun ve fazla güzel insan beklentisi olmayan birisiyle evlenin. Yalnız ölmeyin.

Öğüt o3 Aynaya fazla bakma. Üzme kendini. Kendi görüntüsünü seyrek olarak gören çirkin insanların %45'inin iş verimi iki kat artıyormuş. Gerçi bu çalışma kalabalık olmayan bir denek grubuyla yapıldı. (Bir kişi, o da ben...) Yine de çalışma çalışmadır. (Dersen ki bir kişilik grubun nasıl yüzde kırkbeşi oluyor... Bir ben var bende benden içeri... onda da varsa bir başka ben, kafadan ettik mi üç kişi?!)

Öğüt o4 Güzel insanların arasında pek durmayın. İzaafi güzellik anlayışınızı ifraazata uğratır, can yakar, kalp kırar. Hem kıyaslama eşiğini de yükseltir. İnanmıyor musunuz? Bakın iki senedir millet "Ezeeeel" diye ölüyordu, üç bölümde bir "Sekiz" çıktı, millet Kenan'a tuvalet fırçası muamelesi yapmaya başladı... Neden? Çünkü el elden üstündür! Genç kızların sevgilisi bir adam bile kendisinden daha yakışıklı birinin yanında çirkin görünüyorsa, sen ben demek ki Kıvanç'ın yanına gitsek "Köpeğinizin cinsi ne" diye soracaklar kanka...

Öğüt o5 Dergilerin güzelleşme makalelerine kanmayın, kozmetik önlemlere yönelmeyin. Sağlıklı bir vücudunuz varsa, kafa sağlığınız da yerindeyse; binaenaleyh tek derdiniz çirkinlikse yerim ben öyle derdi. Bin yılın soğu geliyor, seçim uzakta olduğu için kömür dağıtan yok! Milletin kıçı açıkta. Sen blog okuyorsun. Öküz!

Öğüt o6 The Good, the Bad and the Ugly izleyip kendinizi Tuco ile (filmin çirkini) özdeşleştirmeye çalışmayın. Eli Wallach o kadar da çirkin bir adam değil.

Öğüt o7 Bu satırların yazarı olarak benim de, muhtemelen okuyanların en az yarısından; gerçekçi bir yaklaşımda bulunursak tamamına yakınından daha çirkin olduğumu da unutmayın. Bak ben nasıl mutluyum hayatımdaühühühühühü

Netizen olmak ne zormuş

2010-10-08T13:15:00.000+03:00

Bilmeyenlere kısa brifing verelim: İngilizce iki kelimenin, net ya da internet ile citizen (yurttaş) hibritleşmesiyle ortaya çıkan netizen tam olarak; internet ortamındaki varlığına, varoluşuna, internet kimliğine ve gerçek kimliğinin internetteki izdüşümünün tutarlılık arzetmesine önem gösteren kişidir. Yani kimdir netizen? Kendi adına Facebook sayfası olan, adını ya da işini temel aldığı, kolay hatırlanır bir e-mail adresi hatta internet sitesine sahip olan, mümkünse blog yazan ya da sosyal ağlara katılan kimsedir.

Ama netizenlere hizmet veren kuruluşlar sürekli değişen trendleri takip ederek değişime ayak uydurmazlarsa pazar paylarını kaybedip iflas etmek durumunda olan şirketler oldukları için, kimi zaman aynı amacın peşinde koşan milyonlarca insanı bir araya getiren netizen projelerinin dönüşüm geçirdiğini görmek kaçınılmaz oluyor.

12 sene önce günlük olayları tanımlayarak hayli değişik bir bilgi arşivi oluşturmak amacıyla hizmete giren ekşi sözlük bunlara iyi bir örnek. Büyük internet portallarının ziyaretçilerinin görüş ve düşüncelerini paylaşmları için kullanılan forumlar da kendiliğinden sitelere dönüştüler, bazı internet portallarında sadece forum yazılımı var! İşte, uluslar arası projelerle farklı üniversitelerde eğitim gören ya da çalışmalara katılan öğrencilerin haberleşmesi için kurulan Facebook'un hali...

Bağlamından çıkan son hizmet de twitter oldu. Ne kadar eleştirsek az, 140 karakterle SMS'ten ya da Wi-Fi/3G'den etkinlik güncellemesi yapabileceğiniz mikroblog servisi olarak işe başlayan twitter da değişmek zorunda kaldı ve embeded video oynatmadan link paylaşmaya, interneti öldüren "like" seçeneğine kadar (twitter'da onun adı ReTweet oldu... eskiden doğrudan RT yazarak kullandığımız seçeneği yazılıma entegre ettiler ama bu RT'nin bir nevi "Like" olduğunu değiştirmiyor) her şeyi eklediler twitter'a.

Asıl soru şu: Twitter'ın bunlara ihtiyacı var mıydı? Bence hayır.

Bu seçenekleri zaten sunan 923492 tane site varken; insanlar bir farklılık aradığı için twitter'a girmeye başlamıştı. Popülerliğinin artmasıyla, zamanla twitter'ın sunduğu mikrobloging hizmetine gereksinim duymayanlar da sisteme üye oldu. Sayıları giderek artınca, twitter yönetimi üye çoğunluğunun isteklerine kayıtsız kalamadı ve sistemi baştan ayağı yeniledi.

Twitter'ı yenileyerek kötü bir Facebook, işlevsiz bir StumbleUpon, hantal bir FriendFeed haline getirenler de yeni çağın dahileri olarak tanımlanmıyor mu, illet oluyorum illet!

Oğlanla kız

2010-10-06T22:00:00.000+03:00

o Bu en iyisi mi; yapabileceklerin bu kadar mı benim için?
^ Asla emin olamıyorsun değil mi hayatı hak ettiğine... Asla rahat yüzü göstermeyeceksin kendine! Her zaman daha iyisi olabileceğini, daha mükemmelini yapabileceğini düşünüyorsun. Benden de bunu beklemen herkesten önce kendine haksızlık değil mi?
o Hak yok, hukuk yok bizim aramızda. Fedakarlık var belki ama şu anın duygularıyla yetinebileceğini sanan sadece sensin, ben değil. Beniyse geçmişin hayaletleri ve geleceğin belirsizlikleri kovalıyor.
^ Oysa ben ölüme gidiyorum değil mi? Geleceğinde yer almam şüpheli. Sağ kalsam bile senin gözünde öleceğim. Gideceğim, ve döndüğümde sen olmayacaksın.
o Neden bizim de eski zaman aşıkları gibi sevişebileceğimizi sanıyorsun, sana bunu düşündüren ne? İnsanlar babalarından çok zamanlarına benzer, biz de bu zamanın aşıklarıyız. Seni en popüler biçimde seviyorum; twitter mesajlarıyla, SMS'lerle, Facebook'ta fotoğraf paylaşmakla; senin yerine kredi kartını ödeyip faiz işletmemekle, festivale bilet almak için simit ayrana talim ettiğimiz bir haftasonu gününde, ardına kadar açık camın önünde birbirimizi okşayıp sevişmekle... Seni bunlarla seviyorum.
^ Ama ben, bunların hepsini sevdiğim halde, seni sevmek için bunları aracı olarak kullanmaya, bunlara bahane olarak ileri sürmeye ihtiyaç duymadığım için birden silinebilir, üstü çizilebilir, unutulabilir oluyorum.
o Bu değil, seninle benim aramdaki ilişki silmek, üst çizmek ve unutmakla ifade edilemez. Ama biz aynı cephede savaşacak askerler de değiliz ne yazık ki...
^ Beni cepheden cepheye salman neden öyleyse... Hangi cepheye aidim ben. Atletik değilim, girişken değilim, romantik değilim, zeki değilim, hazır cevap değilim, buyurgan ya da yaratıcı da değilim. Beni yanında neden tutuyorsun başında beri. Sırf aşığım diye mi?
o Bana iftira atma! Belki ben de aşığımdır sana!
^ Seven sevdiğini gönderir mi hiç. Git der mi gitmesini istese bile. Onu kendi teninden mahrum bırakır mı, kalmak istiyorsa sevdiği.
o Git, seni sevdiğim için git. Tenimi unut, sana aşık olduğum için. Beni isteme, benim yanımda kalma, çünkü beni bunların hepsinden daha çok sevdiğini biliyorum.
^ Ne olmamızdan korkuyorsun da kovuyorsun beni?
o Birbirimize alışmamızdan!
^ ...

Süsten azade olmalıyız, belki kestane şekeri gibi

2010-10-06T18:32:00.002+03:00

Çok söyledim, bir kez daha söylemekten çekinmem.

Toplumsal kabul görmüş "Yazarlık" mecralarını kullanarak yazmak isteseydim onu da yapardım. Yaptım da zaten. Sadece ağzımın tadı bozuldu. Bu konuda neler hissettiğimi daha önce kaleme almıştım. Tekrar etmeyi gereksiz görüyorum.

Hayatımın süsten ve cakadan azade olmasını sağladığım gibi (örneğin inatla rahmetli babamın hatırası 94 model Toyota'yı kullanmaya devam etmem gibi... Reklamı ters çevirerek söyleyelim, "...benim toyota'm babam gibi araba!") blog'un da süsten ve cakadan kurtulması gerekiyordu. Kararı verdim, tasarımı sildim, sadece yazılar var. Şablonlar tablolar, köşeler menüler yok... Bir çok eğlenceli blog, mikroblog ce tumbleblog okuduktan sonra, yeni Blogger araçlarının bizim emektarı da adam edebileceğini fark etmemle, tüm bu blog ıvır zıvırını kaldırdım.

"İhtiyaç fazlası haramdır" diyen ayet gibi (1), gereksiz parçaları atıp kurtardım hayatımı. 4 milyarlık masrafla balkonu yok etmek yerine, evin temellerini sağlam bırakmak şartıyla, bütün duvarları yıktım. 1000 yıllın en soğuk kışı olacakmış. Ne gam, askerde olacağım ben... Üşürseniz inşaat artığı molozu yakıp ısınırsınız...

Hem bu resimdeki kestane şekeri, güzelce paketlenmemiş olsa bile, ağzınızı daha mı az sulandırıyor yani?

Notlar
1. Bakara Suresi, 219; "... Sana neyi infak edeceğini soranlara; helal kazancın kendine ve bakacaklarına yeten kısmından artan kalanı, diye cevap ver." Söz konusu ayeti İhsan Eliaçık kendi blogundaki yazısında tefsir etmeye çalışmıştır, referansım orasıdır.

Korku Cumhuriyeti'nde yeni bir gün

2010-10-01T19:12:00.001+03:00

Baskının her türlüsü kötüdür gibi bir önermeyi temellendirmeye uğraşmakla vakit kaybedecek kadar saf değilim. Sloganlarla konuşmanın aksayan taraflarını yıllardır yazıyorum. Yine de şu var, bir baskı aracı olarak sansür ve yasaklama, amacına ulaşan değil; aksine karşıtlık yaratan, etkin olmaktan uzak bir yöntem. Sadece bazı bireylere belli bazı eylemlerden el çektirebiliyorsunuz ama asla hiç bir şeyin yapılmasının önüne bütün bütün geçemiyorsunuz, sansürü kullanarak...

Dün Vimeo.com da kapanınca, uzun bir süredir sansür üzerine bir şeyler yazmamış olduğumu fark ettim. Kanıksadığımdan mı yoksa Google Public DNS sayesinde mi oldu bilmiyorum. Ama şunu çok iyi biliyorum; iktidarın dünya görüşüne eklemlenmek isteyen bürokratların da "Yasanın etrafından dolaşarız" dediği, bürokrata gelene kadar Başbakan'ın kendisinin "Ben yasaklı sitelere giriyorum, siz de girin!" dediği bir ortamda, internet sansürünü engellemek için yasal olan DNS gibi seçeneklere yönelmenin "Olağan" karşılanması, Korku İmparatorluğu'nun (pardon, yeni anayasayla demokrasimiz pekişmişti sahi... Korku Cumhuriyeti'nin) çoktan muktedir olduğunu ilan ettiğini ispatladı bana...

Baksanıza, güçleri daha Fırat Haber Ajansı'nı kapamaya yetmiyor, ama Şırnak'ta "Terörü bitireceğiz" diyorlar... Vimeo kapatarak bitirecekler herhalde... (Allahım ben de yaptım... Yılmaz Özdil gibi, konuyu bağlamından çıkararak, alakasız konular aracılığıyla iktidarı eleştirdim... Hürriyet'te bir köşe de bana ehuaehuaheua)

Türkiye Smiley Partisi

2010-09-30T20:55:00.001+03:00

Tüzük o1: Türkiye'de genel geçer siyaset yapma üslubunun dışına çıkıp evrensel barış ve kardeşlik argümanlarını benimseyerek siyaset yapılabileceğini sananlara "Smiley" denir.

Tüzük o2: Smiley'lerin ortak özellikleri; hemen her şeye iyimser bir perspektiften bakmaları, daimi tebessümleri, kötülüklerin arkasında bile iyilik aramaları, ayrıca çok güzel "Liseli kızların spor çantalarının arkasına yapıştırdığı etiket/metal rozet olma" yatkınlıklarıdır.

Tüzük o3: Türkiye'de gülene "Karı gibi gülme lan" denir. Ağlayana da zaten "Erkek adam ağlar mı" denir. Demek ki Türkiye'de erkekler hislerini gösteremezler. Hissizdirler. Sokayım Türkiye'deki erkeklere.

Tüzük o4: Türkiye'deki erkeklerin çoğu basbayağı askere gitme hususuna "Yussuf yussuf" çekseler de, nedense hepsi sanki tek korkan benmişim gibi davranmaktadır. (İpnesiniz lan!)

Tüzük 05: İyimserliğin ve vurdumduymazlığın şampiyonu olan Smiley aslında en büyük evrensel barış simgesidir ve özellikle de Latin Alfabesi kullanan ülkelerde hızla günlük dile karışan internet/yazışma kültürünün etkisiyle varlığını hisstermekte ve gücünü arttırmaktadır. Smiley'ler birleşse tek başına iktidar olur olmasına ama sorun çözmeye falan da yanaşmaz hergeleler.

Tüzük o6: İş bu tüzük, parti kurulamadığı anda kendi kendisini imha edecektir.

Oğlanla kız

2010-09-30T13:45:00.000+03:00

- Haksızlık bu, senin beni sevdiğini söylemen haksızlık!
- Neden haksızlık olsun? Sen de beni sevmiyor musun?
- Ama iş sevmek olduğunda sen arsızsın! Çok seviyorsun sen, her şeyi, herkesi seviyorsun. Sevginin bu kadarı mümkün değil, samimiyetsiz!
- Beni samimiyetsiz olmakla mı suçluyorsun yani? Gerçekten sevmiyor muyum seni?
- Sen sevgi denen duyguyu diğer duygularından ayıramıyorsun belki de... Herhangi bir duygu senin için sevgi oluyor.
- Ama neden öyle olsun. Gerçekten seviyor, sevmeyi istiyor olamaz mıyım? Ya da seni de seviyor olmam çok mu imkansız?
- Öyle değil. Hayatına baksana: Seni seven bir ailen, arkadaşların, akrabaların var... Sana hayran olan yüzlerce insan var, komşuların bile seviyor seni. Hele köpeklerin! Nefret ediyorum o köpeklerin bile seni sevmesinden. Onlar köpek, sadece sadakati bilmeleri gerek ama seni seviyorlar! Haksızlık bu, çünkü ben hayatımda bu kadar sevgiyi hiç görmedim. Buna rağmen seni seviyorum! Şimdi sen beni sevdiğini söyleyince kendimi nasıl hissetmeliyim, sevgiye doymuş birinin beni sevmesine nasıl sevineyim?
- Tamamen yanılıyorsun. Ailem, arkadaşlarım, köpeklerim... Hepsi beni seviyor, ben de onları seviyorum. Ama sen... Sen beni sevmesen de ben seni seviyorum. Çünkü o kadar gereksiz ve vıcık vıcık olmuş sevginin içinde, ben aslında seni sevmeye muhtacım. Sevgiye açlığım hiç bitmediği için herkesi ve her şeyi sevdim ama yine de doymadım. Oysa bir tek seni sevmek tatmin ediyor beni.
- ...
- Buna rağmen çekip gidecek ve beni sevsen bile sevgimi kabul etmeyeceksen sen bilirsin.
- Saçma bu, söylediklerin gerçek olamaz. Bunlar da samimiyetsiz. Sadece güzel konuşuyorsun ama samimiyeti hissettirmiyorsun.
- Olabilir, belki de haklısındır. Belki ben sevgi arsızıyımdır, belki sevgi şımarığıyımdır. Yine de bütün bütün samimiyetsiz olduğumu göstermez ki bu?
- Sen... Sen hayatta her şeyi bırakıp gittin. Hiç bir işte 4 aydan uzun çalışmadın. İlk zorlukla karşılaştığında hobilerine bile sırt çevirdin. Sanatından, müziğinden ve yazarlığından da vazgeçtin, sırf tatmin olamıyorsun diye. Benden de vazgeçmeyeceğini nereden bileceğim.
- Bilemeyeceksin. Ve bana hiç bir zaman güvenemeyeceksin.
- Bu şartlar altında seninle nasıl beraber olurum.
- Ama bu şartlar herkes için geçerli, sadece benim için değil. Herkes daima yanında olup seni seveceğini taahüt ederek bir ilişkiye başlar. Oysa çoğu zaman, konu sevmek olduğunda, herkes kolay kolay sevgisine sahip çıktığını geçmiş tecrübeleriyle ispatlayamaz. Eski sevgilerden referans bulamaz kendisine... Ama benim öyle güçlü bir sevgi geçmişim var ki, bana güvenmiyorsan bile ona güvenmelisin.
- Bırakıp gitmemene, sevmekten vazgeçmemene yeterli midir daha önce sevdiklerin?
- Değildir. Ama başka kim sana bu kadar çok sevgi vaat edip, "Sevdiklerim seveceklerimin teminatıdır" diyebilir.
- ...
- Yine de gidiyorsan, durma. Çünkü kararsızlığın sevgimi değil ama hayranlığımı azaltıyor sana.

Not: Devamı gelebilir...

Yazmanın engellenmesi üzerine 5 aksiyom

2010-09-28T16:09:00.003+03:00

Aksiyom o1: Defalarca yazdım, işin ilmine haiz olduğum halde yeni medyayla * aram iyi değil. Web 2.0'ın bilgi çöplüğünde interneti eğlence amaçlı kullanarak kendi en büyük icadımıza haksızlık ediyoruz. Ama yine de yazmadan duramadığım ve yazacak başka mecra bulamadığım için blog yazmaya devam ediyorum.

Aksiyom o2: İyi bir yazar, ister istemez yazacaktır. Yazma dürtüsünün önüne geçilemez. Durdurulamayan bu ihtiyacın dizginlenmesi ve dingin hale getirilmesi kimi zaman zorunluluktur. Bir insan, çoğu zaman saçma sapan şeyler düşünür. Bu da yetmezmiş gibi çoğu insan da iyi yazamaz. Onun için yazılanlar olması gerekenden de saçma olabilmektedir.

Aksiyom o3: Ben iyi bir yazarım! Bakın, eli kalem tutan olmakla ekmeğini kalemden kazanan arasında bir fark vardır elbet. Ama ekmeği kalemden gelmiyor diye, benim para kazanan bir yazardan daha az yazar olduğum söylenemez. Daha kötü olduğum da... Yiğit Bulut ne kadar gazeteciyse o kadar gazeteciyim, İclal Aydın ne kadar edebiyatçıysa o kadar edebiyatçıyım. Hatta düşünüyorum da, Yiğit de İclal de benim götümü yesin.

Aksiyom o4: Yazmamın önüne geçilemeyeğine göre, yazdıklarımın önünü ben almalıyım. Yoksa saçma sapan yazabilirim. Bugüne kadar saçmalamamış olmam rastlantı eseridir.

Aksiyom o5: Yazıya başlatan ruh halinin içine sıçma konusunda uzman olan kişiye "Anne" denir. "Anne" kişisinin sizden gün içinde isteyebileceği şeylerin listesini bir kağıda okunaklı biçimde yazarak çalışma odanızın duvarına asarsanız kritik durumlarda rahat edersiniz. Yine de "Anne"nin öğlen saatinde odanıza gelip "İdris ustaya gidip shingle'ları soralım, camcılara gidelim çerçeve bakalım, bankayı ara kartına şifre al, yok en iyisi şehre gidelim de hem saçını da keseceksin ya zaten" diye vık vıklayarak bütün "Mood"u sikmesi sık raslanan bir durumdur.

Senin tribin kime, Hürriyet? *** SON DAKIKA

2010-09-20T20:24:00.003+03:00

Haber metninde niye doğru yazdın da başlığı sıçtın, ey editör? (kaynak: http://bit.ly/9WyvXk)

SON DAKİKA: Az önce düzelttiler, yanlış hali sadece bende var :)

* *

EK: Al bir de twitter sıçızlaması (kaynak: http://twitter.com/Hurriyet/status/25042714309 )

Liberalcilik heveslileri yalan söylerken susmayı kabullenemem!

2010-09-19T22:39:00.003+03:00

Biliyorsunuz, her ay bir kere yazmaktan vazgeçtiğimi söylüyorum. En son 2-3 gün önce söyledim. Böyle hissettirenler utansın, ama utanmıyorlar ki... Ama haklı olduğum taraflar yok değil. Başıma hep bir şey geldi. Hapislerde çürümedim gerçi ama sağduyunun sesini duymak isteyenler davullu zurnalı eğlencelerle sesimizi bastırırken, gerçek YAVŞAKLIĞI yerinde görüp yaşamanın haklı "gururunu" tebessümle kabul ettim ben de.

Kalem ehlinin ekmeğini kalemden kazanması, riyakar ve sermaye-muhibi bir entelijansiyanın olduğu ülkemizde, sadece fantezidir. Arabeskin YAVŞAK olduğunu söyleyen Fazıl Say, aslında fantastik medyanın YAVŞAKLIĞINI dile getirmeye çalıştı herhalde. Zira kalıbımı basarım, evrendeki bütün yavşaklar dile gelseler ve kendilerine "Plaza köşecilerinin herhangi birinin kafasında bite dönüşmek ister misiniz?" diye sorulsa kusup küfür ederlerdi!

Bana bu satırları yazdıran son plaza kahramanı da Emre Aköz oldu. Daha önce genç hanımının Türkçe yerine Uydurukça adında olduğunu tahmin ettiğim bir lisan kullandığı muhteşem RADİKALLİKTEKİ yazılarını da sizlerle paylaşmıştım. Bir patron gazetesinden başka patron gazetesine salvo / selam, şahane hayatlar süren bu insanların, sırf hakim siyaset anlayışına eklemlenmek istedikleri için bile eleştirilmeleri gerektiği aşikar. Ancak aymazlık olarak kabul edilemeyecek bir yalan neşriyata dahil olmak, Emre beyefediyi mahkemelerde değilse bile en azından tarih önünde suçlu konumuna düşürecektir.

Emre Aköz, Sabah'taki yazısında LeMan yazarlarını Silahlı Kuvvetler'e yalakalık yapmakla suçlamaktan geri durmamış . Kendi "düzeyli" üslubuyla aynen şöyle demiş Aköz: "Leman dergisini çıkartan kadronun çoğunluğu, sol maskeli Kemalistlerden oluşur... Orduya yaltaklanıp dururlar. Bunlar asker civelekleridir. İsteyen bu Osmanlı terimini, 'pon pon oğlanlar' diye çevirebilir."

Söz konusu yazıda yaratıcılıktan anlamamakla suçladığı çizerleri eleştirirken kullandığı "pon pon oğlan" tabirini anlamayanlar için, LeMan dergisinin, Aköz'ün yazısına da konu olan ilgili tarihli kapağına bakmak yeterlidir aslında. Kendisine "pon pon kız" yakıştırması yapılan Aköz, "akıllara durgunluk veren bir yaratıcılıkla" LeMancıları "pon pon oğlan" diyerek eleştiriyor.

Gerçi Aköz'ün suçlamasındaki "sol maskeli Kemalist" ifadesi de yazarın iktidara ne kadar "cilve" yaptığının gösteren bir kanıttır. Ama kendisiyle ilgili psikopatalojik analizi yapma işini uzmanına bırakıyorum. Benim diplomalarım henüz o konuya yetmiyor...

Yazıyı görür görmez, blog'a veda ettiğimi düşündüğüm için, öncelikle Facebook'ta bir iki kelime etmiştim... Aköz'ün yazısını paylaşarak yayınladığım yorumda kullandığım ifadeleri aynen blog'da da tekrar etmezsem riyakarlık yapmış olurum. Buyurun alıntılayalım:

80 darbesiyle ilgili tonla kapak çizmiş, daha kimse şoku atlatıp üstüne gidemezken son e-Muhtıra'yla bile kapaktan dalga geçmiş, kurucuları cuntanın işkence labaratuvarlarından, okuyucuları (LiMon zamanında) 90'larda karakollardan geçmiş, henüz "Müslüman" geçinenler Filistin'de olanların farkında değilken "Filistin Özel" sayısı çıkararak iktidar şakşakçılarına 10 sene önce ders vermiş saygıdeğer Leman dergisi yazarları, çizerleri ve okurları hakkında en ufak bilgisi olmadan camlı plaza ofisinden memleketin akıl küpü olduğu izlenimi yaratmaya çalışan Emre Aköz'ü zaten ciddiye almıyorduk da, artık kendisine hepten gıcığız, haberi olsun!

Leman almanın "kabahat" sayıldığı günlerde, dergiyi gazetenin (tercihen Hürriyet) içine saklayarak eve dönebildiğim günlerden sonra, Emre ağabeyin çok beğendiğini sandığım gerçek bir demokrasi ortamına kavuşmamızda emeği en çok geçenler olarak belki de Tuncay Akgün, Mehmet Çağçağ gibi Leman'ı yaşatmaya çalışan özverili insanlar var. Emre Aköz yaşını başını almış bir insan olarak "Yediği çanağa pislememesi" gerektiğini öğrenememişse hata etmiş. Ama bugün daha hoşgörülü bir ülke olmayı başardığımızı iddia etme seviyesinde olanlar söze önce besmeleyle sonra da "Leman" ile devam etmek zorunda. Ama biz Emre Aköz'den bu gerçeği kabullenmesini beklemiyoruz, çünkü Leman şimdiye kadar hiç, iflasın eşiğindeki devlet bankasından çekilen yarım milyar dolarlık krediyle Başbakan'ın "yakınlarına" peşkeş çekilmemişti... Kendisi sadece o tür bir "Medya" organına alışık olduğu için okurları ve yazar/çizerlerinin özverisiyle ayakta kalan bir derginin varlığı kendisinin idrak yeteneğinin hayli dışında kalıyor.

Haber sitelerini okurken yeniHarman'ın blog sayfasında da Tuncay Akgün imzalı ve Taraf gazetesine cevapmış gibi görünen bir mesaja denk gelince, iktidarın fikri değilse bile siyasi gücünü aldığı kanadın hızla LeMan'a taaruza başladığını anlamak zor olmadı. Aslında bu durumun açıkça farkındaydım ama bu kadar alenen yalan söyleyerek, isimler zikrederek ve son yılların popüler tabiriyle "Dezenformasyon" yaparak okurları manipüle etme gayretine cürret edilebileciğini hiç düşünmemiştim.

Ne diyeceğimi bilmiyorum. Yukarıda kendimden alıntıladığım satırlarda yazarlar Emre Aköz için olduğu kadar, sanırım Taraf için de geçerli. Sanırım sürekli "Batıyoruz" propogandası yapan Taraf'ın ayakta kalmak için okurlara kuponla Alkim kitaplarından dağıttığı satış arttırmaya yönelik kampanyaların yeterli olduğu sonucuna varmamız gerekiyor. Çünkü senelerdir "Batıyoruz" çığırtkanlığıyla piyasanın en pahalı bir kaç gazetesinden birini çıkarmaya devam eden Taraf'ın, zarar ettiği mağazasına "Kapatıyoruz" afişi astıktan sonra kara geçince açtığı diğer dört mağazaya da "Kapatıyoruz" adını veren ve zengin olan kurnaz mı kurnaz işadamın Mehmet Koçoğlu'ndan farkı olmadığını düşünmeye başlayacağız. (Tesadüftür gerçi ama aslen Rizeli olan Koçoğlu, bir yerde Başbakan'ın da hemşehirisi...)

Bu blogu RSS'den silin!

2010-09-18T17:52:00.000+03:00

Bazı kararlar aldım. Sık sık yaptığım bir şey. Gel git akıllı olduğumdan zırt pırt fikir değiştiririm. "Not defterine gerek yok, not edilecek kadar önemliyse zaten unutmazsın" veczine sadığım. Yani defter de hak getire... Aklıma gelenleri derli toplu yazmak gibi bir alışkanlık yok. Karne notu buradan zayıf. O yüzden sürekli fikir değiştiriyorum.

Miniblog, tumble falan değişik hadiseler ama... Yani Oray Eğin bile life style yazmaya karar verdi. Gerçi ben de referandumdan, ama EVET sonucundan değil de referandumun kendisinden, biraz bir sersemlik yaşıyorum. Oy veren koyunlar... Oy vermek... Oy sandığı... Ama sonucu beğenmediği için memleket değiştiren yazarla ortak noktam da olsun istemiyorum. Life-Style, kurtuldun benden.

Benim tadımı kaçıran Akil Adamlar oldu, ki bu konuda ısrar da etseniz bir daha kalem oynatmam. Tek bir cümle: Kürt ayrımcılığını çözmek, Yugoslavya'yı bölme projesinin teorisyenlerine kaldıysa, bizdeki meczupların hepsi bayram edebilir demektir; çünkü bu ülke bitmiştir!

Hepinize sevgiler, sevgi kelebekleri. Yokluğumda doğayı koruyun, askerden gelene kadar gün sayın!

Tabloları okumak

2010-09-14T12:26:00.003+03:00

Yeni ve eskisine göre çok daha demokratik bir anayasaya sahibiz ya artık... Hani özgürlükler konusunda akıl almaz bir yol kat ettik ya birden yüzde 58'le... Diyelim ki bu muhteşem "Demokrasi zaferini" (!!!) kutlamak için Başbakan'ın yaptığı konuşmayı izlediniz, kamerayla kaydettiniz. Sizin kadar şanslı olmayan azınlıkla paylaşmak için de internete yüklemek istiyorsunuz.

Yükleyebiliyor musunuz? Hayır! Neden? Çünkü yasak! Kim yasakladı? Özgürlükçünün daniskası hükümet!

Referandumun sendikal hakları arttırdığını iddia ediyorlardı EVET kampanyası yürütenler. Onlara bir mesajımız var. Biraz dolaylı ve "köşeli" bir mesaj. Çokça "Tablo okuma beceresi" istiyor, hani cemaatin çaldığı KPSS soruları arasında önemli bir yekün teşkil eden beceri sorularından...

Kanada'da yapılan bir sosyolojik çalışma, son 15 yılın verilerini izleyerek gelecek 5 yıla ait bazı tahminlerde bulunuyor. Buna göre işgücüne dahil olanlar içinde lise ve daha az eğitime sahip olanların oranı azalırken, yüksek okul ya da üniversite eğitimi almış olanların oranı artıyor. Bununla beraber işe alınmak için lise eğitiminin yeterli görüldüğü yeni istihdam alanları artarken, en azından üniversite mezunlarının başvurabileceği işler neredeyse yarı yarıya azalıyor.

Dünya ekonomisi kendine niteliksiz ve eğitimsiz, gönüllü köleler yaratarak işgücü ihtiyacını kapatmayı başarmanın bir yolunu buldukça, eğitim alanların oranı artsa bile istihdam açısından bir avantaj görülemeyeceği için eğitime talebin azalması beklenebilir bir sonuç. "Lise mezunu olmak yetiyorsa ne diye okumaya o kadar para dökeyim" diye düşünen onbinler, hayatını devam ettirebilmek için bir iş bulmak umuduyla eğitimden ve akademik gelişimden geri kalıyor.

Hatırlıyorum, Başbakan "Her üniversite mezunu iş bulacak diye bir zorunluluk yok" demişti. İstihdam yaratma sorumluluğunu omuzlarında taşıyan hükümetin başı, topu "İş beğenmeyen" üniversitelere atmıştı. "Üniversiteliyim diye burnunuzu oraya buraya sokmayın" demeye getirmişti bir yerde...

Bunlara ek olarak, üniversite personeli olarak çalışanları da içine alan ve 50/d olarak bilinen statü de özellikle araştırma görevlisi kadrolarındakileri canından bezdirmiş durumda. Ancak hükümetimiz giderek daha çok "Haddinizi bilin" mesajı göndermeye devam ediyor. Yani çalışma yaşamında giderek koşullar ağırlaşırken, ağırlaşmanın önünde hız kesme değil de yapılan kıyımı arttırma rolünü oynuyor hükumetler. Sadece bizimkisi değil, bütün hükumetler bunu yapıyor gerçi. Ama sadece bizim hükumetimiz bunu yaparken tam aksini yaptığını iddia edebiliyor. Ve sadece bizim seçmenimiz bu aleni yalana inanıyor. Üniversite asistanlarına sendika yok, ama cemaatin şişirdiği üniversitelerdeki asistanlar ısrarla EVET-perverlik yapıyor.

Ne diyelim... Demokrasi bayramınız mübarek olsun...

Kabul edilen AKP anayasası değil ABD anayasasıdır

2010-09-12T23:19:00.007+03:00

ABD'de Cumhuriyetçiler sağcıyken, bizde Cumhuriyetçi partinin solcu olduğunu iddia etmesine kim inanır? Barrack Obama! (O esprideki tandansı yakalayamadım ama idare edin artık)

AKP sempatizanı olduğunu bildiğim bazı arkadaşlarıma ve tandığım insanlara söylediğim şey, anayasa yapımının politize olmaması gerektiğiydi. Nitekim arkadaşlarıma söylediğim "AKP'ye oy vermekle referandumda evet demek arasında ciddi bir odak farkı var. Söz konusu metin ABD dayatmasıdır, AKP'nin tasarrufuyla yapılmamıştır" dedim.

Bunu söyledikçe sanki iktidar sahiplerine sövmüşüm gibi kızdılar bana. İleri karakol Türkiye'de, Beyaz Saray'ın onayı olmadan yellenmenin bile mümkün olmadığını düşünecek kadar safsanız eğer, asıl kızılması gereken sizsiniz demektir, ben değil...

Nitekim, Başbakan sonuç konuşmasında "Okyanus ötesi" dedi diye herkes "Cemaat, Fettullah Hoca" yakıştırması yaptı ama işin kokusu şu haberle çıktı: Obama'dan Erdoğan'a tebrik mesajı.

Seçim, genelinden yereline farketmez, söz konusu olsa bu tebrik mesajını anlarım. Ancak Obama'nın bu mesajının arkasında "Evet çıkmasaydı görürdünüz siz" anlamını aramak için kötü niyetli olmaya gerek yok.

Kısaca, sırf bu yüzden bile BOYKOT edilmeliydi ya bu referandum... HAYIR deseydiniz bile apışıp kalacaktı Coni'lerin beyin takımı. Hoş, Coni'lerin basket takımı da acımadı ya bize finalde, referandumda sokmuşlar çok mu?

Referandum öncesi monologlar

2010-09-11T16:41:00.005+03:00

Şu saate kadar saçmaladıklarım:

Referandum iyi de çevresi kötü.
Partilerin "Hayır'lı olsun" ya da "Bir oy'un var" biçiminde kampanya yürütmesi; Fotomaç türü manşet kültürünün siyaset arenasında da egemen olduğunun kanıtı. Böyle yozlaşmış bir ortamda sandıktan oy yerine yılan çıksa ne işe yarar?!
"Bir laik hayır diyorsa o belki demektir. Belki diyorsa evet demektir. Evet diyorsa artık türbana girme vakti gelmiş demektir" - Başbakan son mitinginde wishfull thinking yaparken.
Aktif siyaset yaparken iyiydi de, referandum gibi siyaset kurumuna nazaran daha "meta-dil" olmuş bir kurum Kemal Kılıçdaroğlu'nda eğreti durdu.
Önce YÖK, sonra TSK son olarak da ÖSYM'nin itibarı düştü. Bu referandum vesilesiyle YSK'nın da bir skandal patlatıp siyasete kurumuna "ajite" olması an meselesidir gibi geliyor bana yoksa şüphen mi var?
Ben sana anayasa yap demiyorum, yine yap ama hobi olarak yap!
Nefesler tutuldu herkes yarın akşam 6'dan itibaren TV'de açıklanacak sonuçları bekliyor... Buna rağmen halkı en çok heyecana sevk eden haberin "Haluk Bilginer ve Kıvanç Tatlıtuğ Ezel'e geçti" olduğu bir ülkede yaşadığımızı unutmayalım.
Ben anayasa yapımından anlamadığımı söyledikten ve oy kullanmamamı bu konudaki yetersizliğimle açıkladıktan sonra, okuma yazma bilmeyen yaşlı teyzelerin koşa koşa sandığa gittiğini görünce "Halkın iradesini hazmedemeyen elitist" damgası yiyorum ya... Gel de inci sözlük'te küfretme buna!!!
Oy pusulasının üzerinde sadece EVET ve HAYIR yazacak... Bu yüzden pusulaya vuracağınız damganın üstünde de EVET yazmıyor olması gerek. Sandığa gittiğinizde üzerinde TERCİH yazan damgayı isteyin, yoksa oy kullanmayın. Evet oyu verecek olsanız bile yapın bunu. (Çünkü müşteri her zaman haklıdır...)
Referandum arifesinin seçme twitleri: (Penguen'de Muşmula köşesini yazan Faruk Kaya) Musmulapenguen: Bu akşam sabahlayıp çalışıcam, daha önce çıkmış sorular ve referandum notlarına ihtiyacım var // Denizkestane: @musmulapenguen yök el atlından çıkan referandum sorularını dağıtıyormuş

Ayranı yok içmeye, en pahalı faturayla girer internete

2010-09-11T11:44:00.004+03:00

Yukarıdaki resimde, 1MBit/saniyelik veri iletim hızına sahip birim internet erişimi aboneliği için kullanıcılardan talep edilen fiyatlar gösteriliyor.

Hesabı şöyle yapalım. Japonya 61MBit/s'lik internet için, Mbit başına $0,27, yani 27 sent para talep ediyor. Toplam ücret 61*,27=$16,47. Kısaca Türkiye'deki en hızlı bağlantıdan 7 kat daha hızlı internet erişimine aylık sadece 23-24 lira para ödeniyor Japonya'da...

Finlandiya'da rakam 22Mbit için toplam yaklaşık 100 lira. İstenen toplam ücretin Türkiye'den yaklaşın %10 daha pahalı olduğu doğru ancak verilen hizmet 4 kat daha hızlı.

Televizyonlarda "Avrupa'dan da ucuza, 3liraya 1Mbit internet" reklamlarındaki "Adil kullanım kotası" gibi saçmalıklarla karşılaştırılınca, hiç bir açık ya da örtük kotası olmayan Japon interneti, yedi kat daha hızlı olduğu halde üçte biri fiyatına oluyorsa... Ben buna başka hiç bir şey eklemek istemiyorum...

Dünyayı ve insanları hiç sevmiyorum

2010-09-10T11:10:00.005+03:00

Yeni nesil medya manyaklığının ne kadar berbat bir şey olduğunu 3-4 aylık internetsizlik dönemimde unutmuşum. Bu yeni nesil medyanın başarmayı hedeflediği şey insanları sürekli etraflarındakiler iletişim halinde tutmak… Oysa insan sürekli hayatındaki insanlarla iletişim halinde olamaz. Yoksa iş yapmak için kendisine ayıracağı zamanı kalmaz lan! İş giderek Wall-E’deki hale gelebilir yani.

Daha önce huzuru twit/face/feed üçlüsünü hayatımdan çıkarmakta bulduğumu söylemiştim. Şimdi bu üçlüye haftanın belli günleri kontrol ettiğim e-posta’larım haricinde kalan her şeyi ekliyorum. Sadece IM yazılımlarından bahsetmiyorum. Wikilerden bloglara, sözlüklerden forumlara kadar her şeyi. Hatta şunu da ekleyeyim, hayatımdan çıkardıklarım arasına telefonu bile eklemek üzereyim. O kadar olur yani.

Bilgisayarı sadece mail göndermek için kullanma amacıyla sınırlamak gibi bir niyetim var. Evde zaten internet erişimim mortingenstraße olduğu için zorlanmayacağımı sanıyorum. Blog yazmayı bırakmıyorum, çünkü yazmadan duramam ben ve okunmaya ihtiyacım var. Ancak şununla da yüzleşelim. Ömer ve arada sırada Emre hariç blogu okuyan yok! Olur da birileri okursa diye samimi olduğu kadar mesafeli bir dil de kullandım hep ama nereye kadar kanka? Sorarım sana, nereye kadar?

Starcraft (her ikisi de elbette) haricinde hiçbir gerekçeyle bilgisayarı açmam gerekmediği için (Ömer geldiğinde Tekken/SF/PES oynamak isteyebilirim ama onun için de PS3 alırız, nedir ki yani…) zaten Bill Gates ile de ilişkimi minimuma indirmek ve bu vesileyle yüzde yüz Ubuntu’ya geçmek için can atıyorum. Daha önce eski bilgisayarlarıma Puppy Linux ile can vermiştim. Asker dönüşü almak istediğim güçlü sistemde SC2 oynamak için belki W7 tutarım ama şu anda çoktan leptapımda Ubuntu var.

Evet, herkese aynı temizlikten geçmeyi tavsiye ediyorum.

Not: Gazete okumayı (Birgün hariç) ve televizyonda özellikle haber programlarını izlemeyi de bıraktım. Fatih Altaylı ya da Taha Akyol gördüğüm yerde kusasım geliyor artık.

Not2: Netten oynanan Web-based oyunları da bıraktım. Daha önce Ogame ve Popomundo ile ilişkim olmuştu. Bir süre kaptırdığım Travian’dan sonra bulaştığım Hattrick ve yiğenimin tüm ısrarlarına rağmen hiç bulaşmadığım Ikarıam’dan da tamamen uzaktayım. Farmville mi? Olm benim hakiki ormanım tarlam var, deli miyim sanalıyla oynuyum?

Not3: Hala GNU Backgammon, GNU Chess ve Poker TH oynuyorum ve zaten onların Ubuntu için özel package’ları da var.

Not4: Yazının başlıkla ilişkisini haftaya açıklarım, ya da bayramdan sonra yazarsam bir iki şey o zaman da gönderebilirim.

Bono'dan gelecek fayda Allah'tan gelsin

2010-09-04T11:23:00.003+03:00

Yıllarca dünyanın siyasi "ali-gıran-baş-gesen" görevi üslenen U2'cu Bono'nun kısa zamana kadar boykot ettiği Türkiye'ye gelmeden önce yaptığı açıklamaları gelince yapacaklarının "teminatı" olarak gören bazı "Özgürlükçüler" şimdiden, Başbakanla görüşecek Bono'nun hangi konulara değinmesi gerektiği hususundaki görüşlerini açıklamak için basın toplantıları falan düzenliyorlar...

Bir de bana blog yazdığım için "mal" muamelesi yapıyorsunuz. İnsan Hakları Derneği ve Türkiye İnsan Hakları Vakfı gibi sivil toplum örgütleri resmen "Yüreğimiz yanıyor Bono kardeş, kurban olayım bize bir çare" demek için basın toplantısı düzenledi...

Bono "Konstaniopol" dedi diye faşist sloganlar atacak değilim. II. Meşrutiyet dönemindeki resmi yayınlarda "Konstantiniyye Matbuasında neşredilmiştir" yazısını gördüğümden beri de, günümüz "Osmanlıcılarının" bu "Since 1453" takıntısını anlamakta zorlanıyorumm. Daha yüz yıl önce, o çok sevdiğiniz sadaret makamı bile payitahta "Konstantiniyye" diyormuş arkadaşım. Yüzleşin artık bu hakikatle.

Bununla birlikte, Bono nam kişinin Türkiye'deki özgürlük/adalet/eşitlik sorunlarının çözümü için Başbakanla görüşecek olması kadar trajikomik bir şey duymadım da görmedim de... Söz konusu problemler ve çözümleri olduğunda Bono ve Sayın RTE için benim aklıma daha çok, "Al birini vur ötekine" atasözü haklılık arzediyor.

Ne diyelim, İrlanda'da doğdu/AKP'li oldu/Helal olsun sana/Paul David Hewson (Bono'nun gerçek adı)

Bu arada Bono'nun, dünyanın her yerinde sermaye sahiplerinin ve milyarlarca dolarlık fonları yönetenlerin resmi yayın organı olma görevini üslenen ve her zaman ana akım kapitalist düzene eklemlenmek isteyenlerin ilk referansı olan Forbes'un ortaklarından olduğunu da bilmem hatırlatmama gerek var mı?

Boykot terimleriyle konuşmak

2010-09-03T17:38:00.004+03:00

İktidar partisine zaman zaman taaruzlarda bulunduğum blog'da ister istemez antipatik görüntü sergilediğimi biliyorum. Genel düşüncem itibariyle sadece mevcut iktidarın değil tarihte Türkiye'de iş başına gelmiş tüm iktidarların "muktedir" olmaktan fersah fersah uzakta olduğunu belirtmiştim bir kaç kez.

Gevurun "Men behind the courtain" dediği, bizde de "Birileri düğmeye bastı" şeklinde cereyan eden hadisenin akla ne kadar yattığını başka zaman (askerden sonra mesela), başka bağlamlarda ve kendi meşrebimce yazarım yine... Ama hadise doğrudur: Ülkeyi yönetenler ticaretlerinden bekledikleri verimi alamayınca hükümete bir referandum sipariş ettiler, belki işler düzelir deyü...

Taslağı hazırlayan AKP'nin evet propogandası, ana muhalefet CHP'nin hayır propogandası her yerde boy gösteriyor. Bir de sırf AKP'ye gıcıklık olsun diye hayır diyen MHP ile, sırf CHP'ye gıcıklık olsun diye evet diyen eski devrimci/yeni liberaller güruh var.

"Kürtler'in Türk anayasasına oy vermesi imkansızdır" diyen BDP'nin boykotunu bir kenara bırakıyorum... Referandumu sadece referandum olduğu için boykot eden kimse yok. Muhtar seçimi için verdiği oy hariç sandığa gitmeyen Barış Uygur'a selam ederek şu notu düşmek istiyorum ki; bilhassa referandumun demokrasiyle alakası olduğunu kimse iddia etmesin.

Demokrasi teorisine göre; "... her insan kendisi için en iyi olanın ne olduğunu bildiğine göre herkesin başta kendi kaderini sonra da içinde yaşadığı toplumu yönlendirmeye hakkı ve yetkisi olmalıdır. Modern çağın gereklilikleri bir çok alanda uzmanlaşma ve işbölümünü gerektirdiğinden, herkes yönetimin belli basamaklarında kendine uygun bir alanda işgöremeyeceği için, belli aralıklarla yapılan seçimler aracılığıyla bürokrasi basamağındaki kademelere getirilecek olan yetkililer halk tarafından seçilir. Böylelikle halkın kendini yönetmesi eylemi gerçekleşmiş olur."

Bu teorinin herhangi bir yerinde "yasaları da halk yapar, o kadar işinin arasında devlet yönetmeye hakkı yoktur ama anayasa gibi önemli bir metni de hemen aradan çıkarıverir, ne olacak ki" diye bir ifade gördünüz mü?

İşte onun için sandığı BOYKOT edin. Yasa yapma işini de işi yasa yapmak olanlara bırakın.

Top that, bitches!!!

2010-08-02T17:15:00.004+03:00

When Napoleon died in exile, the doctors cut off his dick. Box and gave it to his priest. Don't ask me why. Over the years, Napoleon's dick was sold and sold again to the highest bidder. To this day, at least three people claim to own Napoleon's dick. But you see, it's not important who owns the real dick. The big question is:

Who the fuck do those other two dicks belong to?

Sıcakla mücadele yöntemleri

2010-08-02T15:55:00.003+03:00

Su için. Vallaha bak. Yaratıcı değil ama kesin çözüm.
Bira içmeyin... "Buzzzz gibi bira" fikri ilk başta kulağa serinletici gelse de bu zaten reklamcıların istediği şey... Ne, Türkiye'de içki reklamı yasak mı... Eee, neden Samanyolu TV'de bütün kötü/fena/allahsız/karısnı-çocuğunu-döven-ama-sonunda-allahın-cezalandırıp-cehenneme-attığı adamlar hep bira içiyor da sansür yok?
Klimayı en kısıkta açın ve gün boyu kapatmayın. Gece yatarken de açık kalsın. (Yaz sonu elektrik faturasını görünce kafayı üşütmeniz de garanti olur böylece...)
Salatalık (hıyar) ya da karpuz gibi bol miktarda su içeren sebze ve meyveler yiyin. Yanına da bol bol su için (ilk madde)
Kahve içmeyin, çayı açık için. Su için (sıktı ama)
Kitap okuyun. Özellikle de Bilge Karasu okuyun. Gerçi bunun sıcakla alakası yok. Ben "Adam ol da kitap oku a eşşek" demeye getiriyorum.
Demeye getirmeyin, direkt deyin. Yolu uzatmadığınız için yorulmazsınız, daha az sıcağa maruz kalırsınız...
4. madde yediğiniz salatalığı götünüze sokun! Serinlemediniz mi... Bakın, karpuz size göz kırpıyor.
Bu ne sıcak lan?!

Yapma demiyorum yine yap ama hobi olarak yap

2010-08-02T15:49:00.003+03:00

Bu ne sıcak lan? Olm bak adamın akılını başından alır, mübalasız söylüyorum götümden ter akıyor. Evet götümden!

Arkama yaslanıp film seyrederek günümü geçiricem... WDTV'yi açtım, şahane Samsung plazmayı da 1080i'ye kökledim... Koydum Matrix üçlemesini BR-Rip'ten... Eeee, izlenmiyo lan ne sıcak bu.

Elinde bir güç olsa ve dünyadaki bir şeyi değiştirebilsen ne olurdu? Ben sana söyleyim, insanın sıcağa dayanma eşiği! Valla bak... Nem dahil şu anda termometre 33 derece diyor ve ben Geyve'deyim...

Allah kolaylık versin Diyarbakır'dakilere, Mersin'dekilere Beyrut'takilere...

Baudrillard sanki bugün için yazmış

2010-06-09T10:45:00.002+03:00

Aslında simülasyon kuramı tam olarak bu durumu anlatmıyor ama çok çok çoooook basit bir biçimde buna da uygulanabiliyor.

Hadise şu. Asya Zirvesi'nin deklarasyonlarından birinde geçen haftaki İsrail hadisesi kınanacaktı. Bütün üyeler kınamaya imza attı, üye ülkelerden olan İsrail haliyle imzalamadı. Ortak deklarasyon olmayınca da belge yürürlük kazanamadı.

Bakın, Milliyet durumu "İstanbul'daki Asya Zirvesi'nden İsrail'e kınama çıkmadı" diye verdi... Radikal de bu minavlde "Asya Zirvesi'nden Tel Aviv'e kınama çıkmadı" başlığını kullandı.

Aydın Doğan gazeteleri geçici muhalefette mi dediniz. Kılıçdaroğlu rüzgarına kapılmayan Turktime aynı olayı "İsrail Veto Etti Asya Zirvesinde Kınama Bildiriye Girmedi! Saldırı Sözlü Olarak Kınandı!"gibi (bence başarısız ) bir başlıkla duyurdu.

Bir de bunlara bakın hele...

Erbakan Hoca'nın "Müslüman" gazetesi Milli Gazete, "Asya Zirvesi İsrail'in saldırısını kınadı" başlığıyla haberi çarpıttı, adeta yalan yazdı. Her gün 1 milyon adet bedava dağıtılan "dürüst" gazete Zaman yalan söylemeye cüret edemedi ve "Asya Zirvesi'nden İsrail'e başkanlık kınaması " başlığını kullanarak, hiç bir resmiyeti olmayan "Başkanlık Kınaması" diye bir terim uydurdu. (Zevahiri kurtarmış oldu)

Olaya farklı basın kuruluşlarının farklı yaklaşmasına şaşırmıyor, "Herkes kendi bakış açısından bakıyor çünkü basın-yayın ticaret oldu; özgür basın rafa kalktı. Basının özgürlüğü sadece devlet günvecesinde olur, düzenlemeler şart" diye ahu vah çekenler için ise final; devlet televizyonu TRT'den (Tayyip Radyo Televizyonu) gelsin...

" Asya Zirvesi'nde İsrail'e Kınama "

Ya ben lan neyse bi şey demiyorum *** SON DAKİKA

2010-05-25T11:37:00.005+03:00

Alt tarafı dizidir, çok da mühim bir mevzu değil. Olsa da olur olmasa da... Mesela ben Ozan'ın ısrarıyla başladığım Heroes boka sarınca da, hapisane atmosferinden etkilenip giriştiğim Prison Break de sıçınca "Ya bi siktir git çay koy kendine" dedim. Çünkü bu dizileri bizim gibi ahmaklar eyleşsin diye çekiyor adamlar, cukkaya bakar en sonunda ki köşe de oldular. Ama çok değişik, beni bile defalarca ters köşeye yatırmış bir dizi olunca insan heyecanla finalini bekliyor.

Şunu da söylemek lazım yalnız...

KRAL ÇIPLAAAAAAK!!!

Hayatım boyunca defalarca kazıklandım ama hiç bu kadar kazıklanmamıştım. Çünkü daha ikinci sezonda boka sarar dediğimizde yapımcılar "Yok lan yazdık biz mevzuyu her şey açıklığa kavuşacak" dediler sonra da son diye önümüze bunu koydular...

Asıl kızma sebebim son bölümü beğenmemem değil, sonun bu olmadığı belli. Asıl kızdığım, bal gibi de son olmayan bu bölümün adını son koymaları.

SON DAKİKA !!!

See more funny videos and funny pictures at CollegeHumor.

"Kolaj hamur" ekipmanı (ekip üyesi anlamında... ekip-man) tam olarak benim söylediğim bitmeme hissine ilişkin yukarıdaki video yapmış... Bence olayı tam olarak açıklıyor...

Hala anlamadıysanız ben anlatayım: Neye layıksanız ona sahipsiniz

2010-05-23T14:37:00.003+03:00

Gençleri görmek istediğiniz hal bu işte:
Sizin savaşlarınız için can verirken...

Dünyada geçmiş kısa ömrümde bir tek gün bile adalet olduğunu hissetmedim. İlahi Adalet'ten bahseder dini bütün kimseler. Allaha şükür benim dinim de sağdan soldan yenmiş değildir ama İlahi Adalet de görmedim ahir zamanımda... Gençken almadığını kocayınca tutma demişler... Bir an önce adalet belirtisi görmezsem adaletin ütopya olduğuna inanmaya başlayacağım.

Bununla birlikte, hayatta kalmaya devam etme pratiğimiz bir postulaya dayanır: Bir hukuk vardır! Nasıl bir hukuk olduğuyla ilgilenmek felsefecilerin görevi, ben de devreye bu aşamada giriyorum. Pozitif hukukçular, doğal hukukçular, rasyonel hukukçular, örfi ve şekli hukukçular... Bir de yeni nesil hukukçular çıktı, evrenin işleme kurallarını kendileri belirlemişler.

Efendim, evrendeki her enerji belli frekansta ortak bir dilden iletişim kurabilirmiş. Yani evrene verdiğimiz mesajı evrenden doğrudan anlar ve bize onun karşılığını verirmiş... Ne ekersek onu biçermişiz; ölümden korkarsak ölürmüşüz, evlenmek istersek İzdivaç programlarına çıkarmışız.

Ben evrenin bu saçma sapan kurallarla işlediğini değil, daha basit bir "insan sarraflığı" ilkesiyle hareket ettiğine emin gibiyim. Bu ilke de başlıkta söylediğim, neye layıksan ona sahipsin ilkesi... Ne bir gram fazlasına, ne bir gram azına...

Sana her anlamda farklılık getirecek, prestij ve yetenek sahibi fertler yerine sana kendini her halükarda kullandırtmaya itiraz etmeyecek elemanlar peşinde koşuyorsan berbat bir işverensin. Hayata vereceğin katkıyı hesap ederek ve tabiatının bahşettiği gayret ve yetenek doğrultusunda bir meslek sahibi olmak yerine, reklamlarda gördüğün her şeyi satın alabilecek kadar para kazanmak için ne olsa yapabileceğine inanıyorsan berbat bir işçisin.

Ve bu dünyayı da, bu memleketi de bu hale siz getirdiniz, ben değil. Şimdi sizin pisliğinizi düzeltme işini bana veriyorsunuz, "Gençler artık yönetimde söz sahibi olsun" gibi şirin argümanlarla...

Yemezler!

Ronnie James Dio (1942 - 2010)

2010-05-17T14:40:00.005+03:00

Ezbere bildiğim tek şarkısı, Malmsteen cover'ladığından olsa gerek; Cought in the Middle olan Heavy Metal dininin peygamberi Ronnie James Dio ölmüş.

ekşi sözlük'te yakaladığım anlamlı bir quote:

between the velvet lies
there's a truth that's hard as steel
the vision never diesl
ife's a never ending wheel

Şampiyon Onur oldu bence

2010-05-17T14:28:00.004+03:00

Futbol'dan anlamadığım konusunda saatlerce konuşabilirim. Herhalde çok farklı bir tecrübe olurdu okuyucu için... Çünkü herkes futboldan ne kadar anladıyğıyla ilgili saatlerce konuşuyor...

Şunu da söylemeden edemeyeceğim. Hem 2010 Türkiye Kupası final maçındaki performansıyla hem de 34. haftadaki performansıyla Trabzonspor'un genç kalecisi Onur Kıvrak, bu sezon 2 hafta arayla iki kere Fenerbahçe'nin hayallerini yıkarak önce kendi takımına sonra da Bursaspor'a iki kupa hediye etti.

Futbol tarihimizdeki önemli performanslardan birisidir, kitaplaştırılması gerekir. Onur'un başarılarının devamını diliyroum.

Kısıtlı internet erişimi delikanlıyı bozar !

2010-05-15T15:56:00.002+03:00

Vakti zamanında P2P raconundan bahsettiğimi hatırlıyorum. Demişim ki "...fair-play evrywhere düşüncesinden hareketle, bence memlekette kimse upload hızlarını kısıtlamamalı; elindeki dosyaları kendisine saklayıp paylaşmaktan kaçınmamamlı..." (güzel demişim, beğendim şimdi)

Bu düsturu senelerdir bozmadan takip ettim, p2p ağlarda upload hızımı hiç kısıtlamadım, indirdiğim kadar paylaşmadan dosyaları paylaşımdan kaldırmadım. Anonim internet kültürüne ve dosya paylaşım komünlerine kendimce katkıda bulundum. Kâh dizi seyrettim, kah ülkeye eşşek yükü vergiyle sokulduğu için satın alamadığın oyunları oynadım. Download ettim, upload ettim, korsana can verdim!

Ama daha önce defalarca yazdığım gibi, internet erişimindeki sinir bozucu kesintiler artık beni, uploadları kısıtlamaya sevk etti. Hızları değilse bile paylaştığım dosya miktarını kısıtlıyorum ne yazık ki... İndirdiğim dizilerin son bölümleri hariç hiç birini paylaşmıyorum mesela... Mecburum çünkü ayda 50 lira ADSL parası verip doğru dürüst bağlantı bile sağlayamadığım için, kıt kaynaklardan en yüksek şekilde istifade etmek zorundayım.

İnternetin kısıtlı olması delikanlıyı bozdu netekim... Yine de şahlanıyor aman, kol başının kır atı! (Kel alaka!?)

Paragraf iyidir

2010-05-13T17:16:00.005+03:00

Bazı arkadaşların, bilhassa bloglarda, paragraftan kaçındığını görüp üzülüyorum. Paragraf açmak, derli toplu yazmanın ilkelerinden birisidir, bunun için daha ilkokulda öğretilir. "Ben uymam aga şablonlara" falan diyenler paragrafa şeklen yaklaşıyorlar ancak okuma ve anlama kolaylığı sağlayan bir modüler yapı olduğunu ıskalıyorlar... Hele günümüzün minimalist dünyasında yazılar konusunda bu modüler yapıyo ne kadar ihtiyacımız var...

Bak, aynı yazıyı bir paragrafsız bir de paragraflı koydum, hangisi güzel?

Tamam, Yılmaz Özdil gibi iki kelimede bir enter tuşuna basmayın ama yazıyı konu bütünlüğüne göre paragraflara ayırmaktan geri durmayın... Yoksa bütün bloglar tanzimat dönemi tefrika romanlarına benzeyecek, demedi demeyin...

Huzuru buldum arkadaşlar, hazır olun açıklıyorum

2010-05-13T16:15:00.003+03:00

Bookmark'lardan facebook, friendfeed, twitter ve cümlesini sildim, rahata erdim.

Bakın, denemesi bedava... 1 hafta süreyle internetteki sosyalleşme sitelerine girmeyin... Sosyalleşme ihtiyacı hissettiğiniz zaman, ister istemez insan içine karışacaksınız. Ve gerçek huzuru orada bulacaksınız...

Not: Blog'u silmedim ama bookmark'lardan... Blog ayrı bişey...

Aday belirleme sistemi

2010-05-07T16:06:00.000+03:00

Türkiye'nin demokrasiyle yönetildiğini sanan, mevcut siyasi düzenin demokrasiyi kurumsallaştırmak ve daha da güçlü yapmak gibi bir hedefi, gayesi ya da en azından temennisi olduğunu sananların yüzünde tokat gibi patlaması açısından...

Siyasi Partiler Kanunu, genel ve mahalli seçimler için aday belirleme sürecinde siyasi partileri kendi tüzükleriyle serbest bırakmıştır. Siyasi partiler isterlerse teamül yoklaması, kamuoyu yoklaması hatta halk oylaması gibi yöntemlere başvurabilirler. Tabii unutulmamalı ki bu türden yoklama ve seçimlerin sonuçları hem yargı denetimine açıktır, hem de yargının vereceği karar bağlayıcıdır...

Bununla birlikte siyasi partiler isterlerse kendi tespit edecekleri listeleme yöntemiyle aday belirlerle. Seçim kanunlarına göre aday gösterilmesine engel olmayan herkes parti listelerinden aday gösterilebilir. Hiç bir demokratik sürece ihtiyaç duyulmaz, parti merkezi (ya da şöyle diyelim, genel başkanı) kimi isterse aday yapar.

Başta büyük kitle partileri olmak üzere, siyasi partiler çoğunlukla ikinci yöntemi kullandığından, demokrasinin şenliği olarak adlandırılan seçimler bile demokratik olmaktan uzaktır ülkemizde... Bunun için de Türk siyasetinde sadaka, rüşvet, haraç ve biat etme başrolleri oynamaktadır.

Bu yöntemlerden en çok "kâr" edenin de siyaseten güçlü olan iktidar partisi/partileri olduğunu söylemek şaşırtıcı olmazdı herhalde, değil mi?

Et fiyatı artışları ve et ithalatı üzerine

2010-05-03T11:27:00.005+03:00

Geçen sene haberini yaptım. Blog'a yazdım. Dost sohbetlerinde dile getirdim. Et ve Balık Kurumu özelleştirilidikten, şey yani satıldıktan, ammaaaaaan yabancı yok işte; peşkeş çekildikten sonra üretim-kesim-dağıtım basamaklarının her biri devlet kontrolünden tamamen çıktı ve özel sektörün, yani Kapitalizm'in ağuşuna bırakıldı.

Kapitalizmin doğum-büyüme-gelişme-cozutma süreçlerini yaşamadan, ülkemin sağ iktidarları tarafından cozutma evresinde ithal edilmesiyle yaşanan gerilim, Özal ile başlayıp Tayyip ile devam eden bir çıkmazdır aslında. Kapitalizm'e sözümüz yok. Yani var da, nasıl olsa güç yetirmemiz mümkün değil.

Ama ekonomik sistemini tamamen kapitalistleştirmiş yaban ellere baktığımızda piyasa düzenleme mekanizmalarının ne kadar gelişmiş ve güçlü olduğunu görürsünüz. Türkiye özelinde, bu denetimi sağlayan kurum Et Balık Kurumu idi. KİT olsa özelleştir ama bu bir kurumdu, piyasa mekanizmasının ajanlarındandı.

Piyasayı düzenleyen temel kurumu sattın... Sonuç olarak piyasayı da sattın.

Kasapların insafına bıraktığınız besi hayvancılığı sektörü ölür. Bunun AB ile yapılan anlaşması, işte ithalatın teşviki falanla da ilgisi var ama sen kendi üretimine sahip çıkmazsan sektör ölür, iki kere iki dört.

Ondan sonra bana gelip vıdı vıdı etmeyin.

Üniversite nedir?

2010-05-03T11:15:00.005+03:00

Dün akşam Çanlar Kimin İçin Çalıyor'u okurken (Vallaha benim için çalmıyor abi, gavurmuyum ben?) çok melodramik hissedince kısa bir tanım yaptım kendimce. Çok hoşuma gitti, melodramın ne olduğunu bilmeyen birinin ne olduğunu öğrenemeyeceği bir tanım oldu.

An itibariyle Sakarya Üniversitesi'nde bulunduğumdan etrafımda üniversite/kampüs falan var ya... Uğraştım didindim bir tanım yapayım diye ama olmuyor. Üniversiteyi tanımlayamıyorum ben... İki diplomalıyım ama üniversite nedir dersen sözlük tanımı da blog tanımı da yazamıyorum.

En iyisi koyayım götüne rahvan gitsin. Bakarsın başka şeyler tanımlarız, belli mi olur :)

Melodram

2010-05-02T23:59:00.004+03:00

Eğlenceli mi üzücü mü olduğunu anlamadığınız bir şeydir.
"Ben çok şanslıyım, hayatta hiç 'keşke'lerim yok; 'iyi ki'lerim de yok ama keşkelerim de yok işte" demek gibi bir şeydir.
Romantik komediden çok farklıdır. Rounders'ta son sahnede, Mike profesöre olan borcunu vermesi için Jo'ya parayı teslim etmeye gittiğinde, Jo'nun Mike'a "Call me... when you need a lawyer" demesi, Mike'ın da cevap olarak "I will... And I will" demesidir. (Rounders bir romantik komedi değildir.)
Karl Urban'ın yaşladığını görüp üzülmektir. Gerard Butler'ın yaşlandığını görüp sevinmektir.
Melodram Şevket Altuğ'dur.
Bülent Ersoy melodram değildir (Türkiye'nin en göz önündeki cinsiyet değiştirme hadisesi olduğu halde dram bile değildir). Melodram zaten Bülent Ersoy hariç her şeydir.
Son 10-15 yılda TRT'nin içine girdiği abuk sabuk dönüşüm melodram ya da drama değil, tragedyadır... Tragedya'nın Doğuşu'nu Nietzsche yazdı, ölümünü de ben yazmış olayım: TRT'nin içine sıçtınız olm yaaa

Yine kendimi bir halt sandım da yazdım artist artist okuyun işte

2010-04-28T19:51:00.000+03:00

Bloglar ne diye var, bütün dünyaya öfke kusmak için mi? Eğer öyleyse, şu bir gerçek ki; öfke kusmak için benim bloglara ihtiyacım yok.

Hayattaki tatminsizliklerim öyle büyük ki, sonunda kendimi inşaa etmek için kullandığım tercihlerin her birinin ne kadar doğru, ama hayatın kendisinin ne kadar yanlış olduğunu anladığımda, şöyle sağlam bir öfke krizine girsem, dal taşak küfür etsem yine de içimdeki yangını bastırmam mümkün olmuyor.

Ben zor biriyim. Aslında zor olmayı hak ettiğimden değil. Çünkü bu dünya zorların değil kolayların dünyası. Zor olmaksa ayrıcalıklı olmak demek. Oysa ben ayrıcalıklı olmadığım gibi sıradan bile sayılmam.

Bütünüyle bir zavallı olsaydım belki her şey daha kolay olurdu. Ama o zaman da hayatın anlamsızlığı kendi anlamsızlığıma üstün geleceğinden yine de hayatımın bir anlamı varmış gibi hissetmezdim kendimi.

Şimdi, hayattan hiç bir lezzet almadığım ve hiç bir şeyden tatmin olmadığım halde, hayatı baştan aşağıya düşük, zavallı ve boş saydığım halde... Sanki hayatımın bir anlamı varmış gibi hissediyorum.

İşin kötüsü bu hissin bir yanılsama olduğunu da biliyorum. Ama bu yanılsama kendini her dafasında öyle başarıyla temize çekiyor ki, sonunda bu yalana gönüllü bir şekilde inanmaktan başka çarem kalmıyor.

İşte bloglar bu işe yarıyor gibi geliyor bana, kendi zavallılığımızla barışmaya ve bu zavallı halimizle bile hayatta bir yer kaplayabildiğimizi görüp kendimizi avutmaya yarıyor...

Profesyonel blogger olan arkadaşlarsa, sadece bu zavallılıklarını satarak para kazanıyorlar, hepsi bu... Tıpkı birer fahişe gibi.

Ben de anlarım basketboldan ki

2010-04-22T12:28:00.002+03:00

NBA Play-off ları başladı... Aşağıdaki yazı ilk maçlar sonunda gözlemlediğim kadarıyla performanslara ilişkin tahminlerimi içermekle beraber, bu tahminlere güvenip de bahis oynayacak olanlara sadece "Kumarı oynatan kazanır" demek zorundayım. Bize de gelişi bu, napalım?!

Lakers vs Thunders

Son şampiyon ve konferans birincisi Lakers, kağıt üstünde başarılı olduğu halde beklentileri karşılamakta ne kadar başarısız kaldıysa, senelerdir play-off görmeyen, şehir ve isim değiştiren ve son sıradan play-off bileti alan Thunders da basketbol severleri o kadar mutlu ve tatmin etti. Yine de Lakers ağar basacak, söyleyecek fazla bir şey yok...

Mavericks vs Spurs

Hanedan'ın sonunu görüyoruz yavaş yavaş. Spurs 7. sıraya zor tutundu, Arap atı gibi sonradan açıldı. Mavs öte yandan, Kidd'in eski günlere döndüğü başarılı bir sezon geçirdi. Bir kademe daha yukarıda oynadıkları 2006 senesini mental olarak hazırlıksız olduğu için yüzüksüz kapatan Nowitzki bence Spurs'e acımaz. Spurs'ün de sakatlıklardan başı kurtulsa bile tamamı 30+ olan kilit adamlarıyla seriye tutunamayacağını sanıyorum.

Suns vs Blazers

En çekişmeli seri olacak. Suns'ın üçüncülüğü tam anlamıyla sürpriz. Yalnız salt havaya girmekle, motivasyonla oynayan takımların ilk adımda tökezlediği yerdeyiz artık. Blazers sakatlarını hazırlayıp yararlanabilirse turu geçer gibi görünüyor. Tahim etmeyeceğim bir seri, iyi oynayan kazansın xD

Nuggets vs Jazz

Mehmet de sakatlanınca, artık iyiden iyiye basketboldan kopma noktasına gelmiş Kirilenko hariç Nuggets'a sorun yaratacak oyuncusu kalmadı Jazz'ın. Deron Williams da iyi bir oyuncu tabi ama karşısındaki de boru değil, Billups. Jazz için sezon yine erken bitiyor sanırsam...

Cavaliers vs Bulls

Shaq sadece atmosfere katkı yapıyor, zaten artık ondan 10 sene önceki halini beklememek lazım. Ama o paraya daha çok katkı yapması gerekir. Neyse, LeBron zaten taşaklı değil doğrudan taşak, onun için sürpriz şut sokamayan Bulls en çok bir maç alır diyorum.

Magic vs Bobcats

Kurulduktan sadece 5 sene sonra play-off gören Bobcats yatsın kalksın leribıravn'a teşekkür etsin ama olay buraya kadar. NC savunmasıyla doğudan play-off a girebilirsin ama atmaya başladı mı 150'ye oynayan Magic'in hızını kessen bile senin de nefesin kesilir, 70'te kalırsın. Kendilerine arzıendamları için teşekkür ediyoruz.

Hawks vs Bucks

İkisi de kötü takım. Hawks'da Josh Smith ilk defa kendisine değil takıma faydalı olmak için oynayınca Joe Johnson'a pek iş düşmedi (göreceli olarak, yoksa adamın götü çıktı) sezon boyu ama burası play-off. Öte yandan sadece Bucks değil bütün eyalet halkı mı cenabettir anlamadım ki, antipatik kralı Bogut 210 kemiğin 209'unu kırdı, Redd sakat, başka kim sakattı ya... Neyse, Hawks kazanacak ama çok da seyir zevki beklemeyin (aslında Hawk'da potansiyel var ama JS-JJ den ibaret takımla işleri zor).

Celtics vs Heat

Doğu'dan çıkan şampiyonlara baktığımızda Celtics bir ekol Heat ise bir sürpriz. Şimdiyse eşleştiler... İşin ironik yanı şu, Celtics her biri ligin en iyisi olan oyunculardan kurulmuş kötü bir takım; Heat ise tamamen kadro dolsun diye toplanmış adamların arasına atılmış Wade'den ibaret bir güruh. Bu seriyi kim kazanırsa kazansın basketbol kaybedecek. Şu da bir gerçek ki Heat yönetimi Wade'e, Celtics yönetimiyse koca hanedana büyük ayıp ediyor.

Respect ma' authoritaa

2010-04-13T22:19:00.001+03:00

Cartman: Kyle, this is the way the world works. If you wanna find some quality friends, you gotta way through all the dicks first.

Olacağı varsa da olmayacak

2010-04-09T17:26:00.003+03:00

Sesim duyulur zihninin ardında bir yerdeysem,
Kafası kalkmayan bir cesetin son nefesindeysem
Yalnız kalınca hatırla beni, sersem!
Esaret bu saate baki kalacak!

Olacağı varsa da olmayacak!
Bahar güneşiyle tenim aydınlanacak.
Senin eserindir bu esriklik ancak,
Bu ölümsüz esaretten hiç dirilmesem!

Yalnız kaldığınızda, düşünmeyi alışkanlık haline getirdiyseniz elbette, bazen mutlu olduğunuz zamanları düşünür ve o zamanlar daha mutlu olup olmadığınızın muhasebesini yaparsınız...

(Çünkü mutluluk her zaman daha azıyla yetinmeyi başarabileceğimiz, çünkü daha fazlasının mümkün olmadığını deneyimlerle öğrendiğimiz bir duygu durumudur, hepsi bu.)

Ve en mutsuz anınız gelip çattığında, ya da mutlu olmaktan bütün bütün umudu kestiğinizde... İşte o mutlu olduğunuz saate bir esaretle bağlı olduğunuzu anlayacaksınız.

Vampir dediğin Doğu Avrupa okültizmidir, "young-adult" edebiyatı değil

2010-04-04T21:07:00.001+03:00

Vampire Dairies diye bir dizi var. Vampir Günlükleri mi desek nası çevirsek... Neyse, esas kızımız fani ve günlük tutyor. Bir de vampir sevgilisi var, tanıştıkları zaman kendisinin de günlük tuttuğundan bahsediyor. Kız çok etkileniyor, oğlan da diyor ki; "Anılar önemlidir, hatırlamak için yazmak lazım."

Tamam hoca, siz romantik romantik takılın ama sırf dizinin adı günlük diye 6 saniyelik diyalogda 6 kere günlük denir mi? Hollywood hepimizi ahmak yerine koymak için şu bahaneyi de kullanıyor üstelik: "Bakın, bizim kahramanlarımız da ahmak. Gördünüz mü, yazmazsa unutyormuş..."

Yani aslında hikayenin başka derin yanları falan var; işte adam vampir ya 5456765132579 sene yaşayınca unutuyor tabi haliyle...

Kısa ömrümde şunu fark ettim ki, yaşamak aslında çok depresif bir deneyim, günlük tutmak da depresyonu körüklüyor. İsterseniz 1 hafta boyunca günlük tutun, saat kurun her gün yapmak için hatta.

Bir haftanın sonunda antidepresan kullanmak isteyeceksiniz... Garanti ederim.

Not: Kaptan James T. Kirk iseniz durum başka... Orada kaptanın seyir defterini tutmak zorundasınız. Bir de yıldız tarihi diye bir saçmalık var ki, Star Treek Wikia olmasaydı nasıl işlediğini anlayamayacaktım. (Hala da anlamış değilim ya...)

Not2: Vampire Dairies berbat bir dizi. Berbatlığını geçtim, kızlar/oğlanlar da öyle ahım şahım değil, sokakta daha iyileri var yani. İzlemenize gerenk yok.

Not3: Bunun çok kısa bir yazı olmasını planlamıştım ama kontrolden çıktı.

Not4: Blog bir nevi günlük değil mi? Hayır değil, Blog bir kütük! WEB-LOG! Ne kadar gerzek olduğumu dosta düşmana internet sitesi aracılığıyla duyurmak için var. Hem olmasaydı, Vampire Dairies'in kötü olduğunu kimden öğrenecektiniz de mi ama xD

Değişiklik olsun diye ders çalıştım, bütün dersler 2 günde bitti

2010-03-26T20:24:00.003+02:00

Kendimi zeki bulmuyorum. Bak, zeka ayrı akıl ayrı. Akıl bakımından herkes, akla sahip olmak bakımından eşittir ama arada aklın gösterdiklerini çabuk görmekle geç görmek arasında bir derece farkı vardır; ben o hususta biraz iyiyim. Ama zeki bulmam kendimi.

Bununla birlikte, eğitimim falan mı karizmatik geliyor yoksa Türkçe'yi eğip bükme becerimden mi kaynaklanıyor artık bilemiyoru... Benden sürekli zeki bir şeyler söylememi bekliyor insanlar. Ulan bir insaf edin, zeki değilim diyorum. Olsaydım bile, sürekli zeki bir şeyler söylemek...

Hem bi dakka yaa... Amuna koyum, Minerva'nın baykuşu muyum ben? Öyle olsam bile, en çok öterim lan ;)

Neyse... Bu uzun peşrevi başlıkla birleştirseniz, 2 gün ders çalışayım dedim, bu sene AÖF'den sorumlu olduğum tüm dersler (alttan aldıklarım dahil) 2 günde bitti... Yani uzun lafın kısası...

Eğer zeki olduğunuzu düşünüyor ama AÖF'den kalıyorsanız... Bir daha düşünün, zeki olmayabilirsiniz... (Acımasız gerçekler, itirazı olan?!)

Aynı haltı tekrar yemeyin, arada ayıp olmasın diye açın gözünüzü

2010-03-20T12:25:00.003+02:00

Kendimi tekrar etmeyi sevmem ama beni zorluyorsunuz.

Eski bir tanıdığımın tanıdığı, artık kimden torpil bulmuşsa bir medya şirketinde (medya karteli demek daha doğru) sosyal reklam danışmanı oldu diye gaza gelip bir yazı yazdım. Birden adım reklam düşmanına çıktı.

Kendimi savunuyorum ama bazı kankalar Facebook'tan taaruza geçti bile. Yapmayın gözünüzü seveyim!!

Bir defa ben reklam düşmanı olsam, reklamcıdan nefret etsem... Ee, kuzenim reklamcı!!! Kendim gazetecilik yaptım, Allah'ın günü sayfa sayfa reklam bastı gazete... 3-4 ayrı blogda yazı yazıyorum, oralarda reklam da var...

Benim gıcığım şu noktaya, tekrar tekrar söylüyorum: Pazarda limon satarken çığırmaktan farklı olmayan bir iş için "sinyır igzikutiv" bir yönetici pozisyonuna, daha 21 yaşında oturduğundan mütevellit kendini "Sosyal webin allahı" sanma psikozuna kapılan bünyelere teslim edilen çarpık bir reklam sektörü, en nihayetinden kendi başını yiyecek Şahmeran'lar üretir, başka bir şey değil. Ama asıl problem de bu "Elif'i Mertek zanneden" ahmakların "Şahmeran'ı şahane sanmaları" olacak...

İşte itirazım bu... Yoksa, Google reklamına tık başına 1 cent veriyor, 1 cent de kendisi reklam verenden istiyormuş... 40 milyon kullanıcıya her ay 1 milyon $ dağıtırken bir o kadar geliri de kendi kasasına atıyormuş... İnternet reklamını avucunun içine alan Google Adword çoktan Tröst halini almış...

Bunlar zerre İSKİ'mde değil.

Men are from Mars, women are from Venus, nerds are down to the Earth

2010-03-19T21:50:00.003+02:00

Moss: What was all that about?

Roy: Well, like all women, she's shoe mad!

Moss: It's a bit sexist, isn't it?

Roy: You know one woman who isn't obsessed about shoes?

Moss: No, but I only know one woman. And she just left the room shouting; "Da Shoezaa!!"

Ben ve reality show bussiness

2010-03-19T18:24:00.003+02:00

Hadise şu. Televizyonda deli gibi reality show var, hem de Discovery Channel'da bile... Bu showlar beni konu alsaydı ne olurdu diye düşündüm, şu sonuç çıktı:

Room raiders
Odanın her tarafında kitap ve bilgisayar oyunu var, ayrıca 4 çekmece dolusu beyaz slip don... Bununla beraber odada başka ilgi çekici bir şey de yok, dahası utanmama sebep verecek şeyler de yok (milletin odasından porno, kondom hatta dildo falan çıkıyor...)

Aprantice
Çok uzatmaya gerek yok. "Serhat bey CV'nizde iki üniversite bitirdiğiniz görünüyor ama hiç iş tecrübeniz yok ve 26 yaşındasınız... Sizi doğrudan kovalım, büyük ihtimalle daha ilk bölümde çuvallarsınız siz."

Dirty Jobs
Sabah kalk, köpekleri doyur, bahçeyi temizle, kalorifer dairesini temizle, anneni doyur (gerçi şimdi iyileşti xD), odanı temizle, köpekleri tekrar doyur, kalorifere kömür at, yıkan, yemek ye, bulaşıkları makineye diz (bazen de dizme, ablan dizsin... hatta sadece bazen diz...) E olm bunun neresi dirty job, çiçek lan bu!

Survivor
- "Serhat bey, önceleri ekip olarak çok zorlandınız ama sonra fark ettik ki adaya geldiğinizden beri herkes maaşallah kilo bile almaya başladı, nasıl başardınız?" - "Babacım, çekil güneşimden, bak balık tutyorum burda... Hey maşallah, diyerrryaaa kuzusu bunleeeer"

Wipeout
Büdü emre varken bana düşmez !

Dest-i izdivaç
İşim yok, gelirim yok, kendime ait evim yok, arabam yok; daha önce yaşanmış bir ciddi ilişkim olmadığı gibi evlenmeye niyetim de yok... her yaz Ayvalık'ta 2 ay tatil yaparım gerçi, ona para bulurum bi şekil.

Yalçın Abi'yle Pozitif Reality
"Mal çocuğun dramı! Göz yaşlarıyla izleyeceksiniz! İki üniversite bitiren ama mal mal ortada dolanan genç, S.Ö. (26) elinden hiç bir iş gelmediğini, s**e sürülecek aklı olmadığını söyledi ve ekledi: 'Sadece etimolojiye yeteneği olan birisi olarak dünyaya gelmek yeterince zor. Devlet bana yardım elini uzatsın.' Bu acıya yürek dayanmaz. Çifte diplomalı ve hem KPDS'den hem de ÜDS'den full yapan 'mal gencin' dramı az sonra Flash TV'de..."

Blog metoduna bilimsen yaklaşım, komerşıl blogink ve reklam sektörü

2010-03-08T23:14:00.001+02:00

En son sinyır ekzıkıtiv reklamcılara sinir olduğum için böğrümü döşümü açarcasına içimi döktüğüm posttan sonra, dost sohbeti olsun msn muhabbeti olsun; alınanlar yadırgayanlar olmuş.

Bir: Orada sinir olduğum kişi sen değilsin can okur! Sinir olduğum arkadaş büyük ihtimalle sadece bu blogun değil benim varlığımdan bile bihaber… Üstüne alınanı bilmem de, sen değilsin gibi geliyor bana

İki: Yoksa şüphen mi var? (Varsa da zerre İSKİ’mde değil)

Üç: Ben genel anlamıyla reklam hadisesine gıcığım (Reklam sayesinde dönen sektörler var; oradan gelen rantı emekçiye dağıtmayan sermaye sahiplerine ayrıca gıcığım ama mesele o da değil). “Benim yoğurdum daha tatlı, daha kaymaklı” demek için harcanan milyonlar bana komik, reklamların ürün tanıtımının yanı sıra “Pazar oluşturma” ve “Tüketim teşviki yaratma” gibi misyonlar üslenmesini de hepten iğrenç buluyorum.

Demek ki neymiş; reklam kapitalizmin tiyatro sahnesiymiş ve “All the men and women are merely consumers. They have their wages and their bills” imiş can okur.

Dört: Ekmeğini reklamdan çıkarana terso bir yaklaşımım olmaz. “Reklamı da sevmem reklamcıyı da” demiyorum. Ama reklam olsun, medyadaki başka branşlar olsun; tamamı sermayenin kendi ahlakının emekçi ve orta sınıf üzerindeki hegemonyasını meşrulaştırmak için çalıştığından ve bu dişlilerin bu yönde işlediğini görmek için arif olmaya da gerek olmadığından (ve maaş almadan gazeteci olmakla bu sistemi protesto etmiş değil kendinizi kullandırtmış olacağınızda… bak o kısım kendi salaklığım xD) reklam sektörünün yalancı albesine karşı önceden kestirilebilen tepkisel bir duruşum var.

Beş: İronik olan, orta sınıfa mensup ailelerin çocuklarının bayraktarlığında sürüklenen sektörün bu sermayeci amcaların oyuncağı olan reklamı böylesine sahiplenmesi, bunu büyük bir başarı alanı kabul etmesi. Bu da tamamen sınıf atlama “kompleksinden” geliyor. Ki benim lügatımda bok gibi para kazanmakla sınıf atlamak aynı anlamlara gelmiyor. Koyun sürüsünde 100 baş hayvan alan Arnavut muhaciri ağbinin zenginliğinden plütokrasi olmaz; onun manipülasyonuyla hareket eden köy muhtarı da oligarşinin aygıtı değildir. (Bu söylemimle sosyalist olmadığımı ispatlamış oldum sanırsam)

Altı: Benim ifrit olduğum nokta bu ironiden de ötesi. Şu, “Sermayenin oyuncağı” argümanıyla taarruz ettiğim sektörü savunan “Reklam emekçisinin” beni “Sermaye düşmanlığıyla” suçlarken asıl kendisinin “Sermaye yalakalığı” yaptığının farkında olmaması. Sermaye düşmanı olduğum külliyen yalandır da, reklam emekçisi kendi yaptığın işin sermayenin oyuncağı olduğunu neden kabul etmemektedir, onu da anlamam.

Yedi: Bu adıyla müsemma bloga bu kadar kavram kargaşası yeter. Şükrü Çiçen olsa “Senin baban zengin galiba” derdi bana…

Kafalar dumanlı, varlığıyla yokluğu bir olan seks hayatı çok tatlı

2010-03-08T23:12:00.001+02:00

Seks saplantım olup olmadığına ilişkin ben de bazen kendime sorular yöneltiyorum, yöneltmiyorum dersem yalan olur. Yalan olmasın, iyi değildir yalan.

Ama şu da var ki; kendisi var olmayan şeyin saplantısı olur mu a dostlar? Bir cinselliğim mi var da saplantısı olsun? Bir cinsel tarafımı mı gördün, pipimi mi gördün, kukumu mu gördün?

E ama ne yaptın sevgili okur? Üst üste 2 cinsel içerikli post attım diye (aha bu ilki bu da ikincisi) blogu cinsel blog sandın. Oldu mu? Hayır benim de üstüme geliyosun, sonra ben de dost sohbetinde “Seks nası lan ehehehre” diye kalakalıyorum. 13 senelik dostum benden tiksiniyo senin yüzünden okur. Can okur, yanakları kan okur; Emre beni gördüğü yerde boğabilir. Boğa bilir, boğa burcu yani, burcu burcu gülün kokar türkiyeeem…

Acaba diyorum, alıp başımı; yarrraaan başına mı gitsem yoksa dağ başını mı almış? (Duman?!)

Not: Post’a eşlik edecek görselliği yükseltecek cinsel içerikli resimler buldum ama hepsi çok ayıpçıydı, can okur. Linklerini yorum diye kapluşlasan mı, bal okur? Sende var mı şöyle firikiğinden bi Jessica Alba? Ver link ver?!

Düzgün konuş benimle... Edebiyat parçala hatta... Aşk yapıyoruz çünkü

2010-03-03T20:05:00.002+02:00

Efendim sevişenler bilir (nasıl bir giriş oldu kendimden tiksinmek üzereyim) seksin süslerinden birisi de, Türkçe'ye çevirmeye çalışınca çirkin durduğu için İngilizcesiyle idare edin, dirty talk denen müessesedir (ki çevrilmesin zaten, Türkçe'de o eksik kalsın)

Ne menem şey derseniz, hani Hıyarlı Baba'nın karısı var ya "Küfret bağa, mal de" diyerek kocasını tahrik ediyor. İşte onun biraz daha şirazeden çıkmışına dirty talk deniyor.

Nasıl işliyor pekii? Şöyle oluyor, seksin en ateşli yerinde halvet olduğunuz muhterem zat "Ovv evet sik beni, götümü sik" diye bağırıyor.

!!!

Evet, dirty talk dedikleri aynen bu! OHAAAA!!! Ama bu! Pamuklara sarmaktan son anda vazgeçtiğiniz ve nefesini kulağınızda hissedince ürperdiğiniz biricik sevdiceğiniz "Götümü sik" diyor. Siz de bu taleple (!!!) ikna olup cinsellikte bambaşka diyarlara yelken açıyorsunuz...

---

Kimse kusura bakmasın da, birisi sizin kafanızı fena sikmiş! Amerikan sit-com'larından fırlayan "That's just sex, bro" yaklaşımıyla yaşayacağınız sefalet üzerine yazılmış 654161 tane roman var ve bu yaşa kadar hiç birini okumadıysanız, başınıza gelecek şeyleri blog'a yazmak için dirty talk değil trash talk hatta bio-hazard talk gibi bir başlığa ihtiyaç var.

Neden? Çünkü seks "güzel" bir şeydir; biraz "terli" bir şeydir ama buna rağmen dirty değildir!

Yaran yanlış okumalar

2010-03-01T20:57:00.002+02:00

Gmail menüsündeki "Taslakları sil" buttonunu "Taşakları sil" olarak okumam...

Yaratıcı yanlarınızı özgür basın ya da yeni medya teorileriyle törpülemeyin

2010-03-01T20:47:00.002+02:00

Kimseye akıl vermek benim işim değil. Nasihatte bulunmuyorum. Yalnız bir çelişkiye dikkat çekip kaçıcam.

Üstünde "anarşi" amblemi olan tişörtle çektiği fotoğrafı facebook profiline koyan arkadaşın reklam ajansında sosyal medya danışmanı olarak çalışması ve yaşının da 21 olması ne demek?

Kendini iyi satmayı bilmek böyle bir şey işte. Ama bundan sonra tutup da fahişelere laf etmeyin. Para için kukusunu kiralamakla, para için başka insanların kutsal kabul ettiği alanlara yarrağını sokmak arasında bir tercih yapmam istenirse ben fahişelerin yaptığını tercih ederim.

Kuku > Yarrak

Eskiye rağbet olsa bit pazarına nur yağardı sözünün tek istinası eski kaşardır

2010-02-25T22:56:00.003+02:00

Kim kaldı eski kaşarlardan... diye berbat yerlerden vurarım öncelikle. Kötü espri yaptığım günleri özledim. 1 senedir yapamıyorum, sanki gri sikti beni! (Gri derken hani böyle gri ya da laci takımları giymiş ciddi mevzular anlamında... Grizu falan değil yaniii. Dün Ali Kırca 3-4 kere grizu yerine gruzi dedi zaten, dellendirmeyin beni)

Eskilerden, yani böyle 80'lerden hatta varsa 70'lerden (Whitesnake!!) bir albüm dinlediğim zaman genelde "Üle biz portakalda vitaminken adamlar şimdiki abidik gubidiklerden daha iyi müzik yapıyomuş" diye düşünüyorum ister istemez. Milliyet'te yazdılarda geçende, işte Emre Aydın olsun Gece Yolcuları olsun, bunları dinleyenler de rock dinliyoruz diyolar ya... Yazıda da diyordu ki sözü geçen sanatçılar arabesk yapıyorlar, sadece müzik aleti olarak elektro gitar kullanıyorlar. (Açın da seneler önce Steve Vai ile Billy Sheehan neler yapıyomuş, Slayer olsun Death olsun alemlerin nasıl anasını sikmişler görün sonra kendinizden utanın)

Lafı şuraya getiriyorum; acaba Whitesnake'in "taze balık" olduğu günlerde dinleyenler "Aaabi adamlar zamanlarının ötesinde müzik yapıyo. Tahminen 33 sene sonra da dinlenir bu şarkılar" gibi bir ileri görüşlülük sergilemişler midir? Yoksa benim gibi bir hıyar çıkıp "Nerde 50'lerin balladları azizim" demiş midir?

Demem o ki, "80'lerde çocuk olmak" gruplarında yok kılamentayn yok hayalet avcıları diye kendinizi çok germeyin nostaljiyle... 2o sene sonra da "2000'lerde çocuk olmak" diye millet "Furby vardı hatırladınız mı, sonra Playstation 2'de az mı Fifa mı daha iyi Pes mi muhabbeti dönüyodu hey allahım ne yıllardı" şeklinde geyiğe saracak.

Bana geçmişimi vermeyin. 80'lerde çocuk olmaktan bahsediyor herkes... "70'lerde çocuk ölmek" konusunu da açsa ya biri, yaşı büyütülüp idam edilenleri da ansa mesela...

Bu yazı küfretmenin erdemi ya da aynı bokun laciverti üzerine değildir

2010-02-23T22:46:00.002+02:00

...derken arkasına bakmadan gideceği bir an yakaladı ve çekti gitti.

Kabul edin artık, en çok bunu yapamadığınız için üzülüyorsunuz. Kendi hayatınızı bir hikaye haline getirmek isteseniz, yukarıdaki bu cümleyi içine ekleyecek olaylar yaşamamış olduğunuz için hayıflanıyorsunuz. En azından buradan öyle gibi görünüyor.

Haksız değilseniz, çekip gitmek çok güzeldir. Çekip gitmeden önce bir "Sikerim" dediğiniz an vardır, o en güzel andır. Arkadaşlarımı, üzerine saatler harcadığım projeleri, emek verdiğim işleri, hatta profesyonel anlamda işleri de arkamda bırakıp çekip gitmiş bir insanım.

Neden mi? Çünkü öyle büyük bir özgüvenle doluyum ki, benim için canımın ne istediğinden daha önemli hiç bir şey yok. Ve canım kalıp savaşmak değil de çekip gitmek istediğinde çeker giderim. Bunu anlayamazsınız.

Güvenilmez bir adam mıyım pekiyi? Şunu söyleyebilirim, tutup tutmayacağım konusunda garanti veremeyeceğimi bildiğim için kimseye söz vermem. Eğer kazara söz verdiysem de tutarım sözümü. Ama onun haricinde, kimseye ihanet etmedim. Kimseyi aldatmadım.

Mesela başka kızlar için sevgilimden ayrılmadım, çekip gitmekten anladığım böyle bir şey değil. Daha iyi bir iş teklifi aldım diye istifa etmedim hiç. Benim çekip gitmelerim hep "Sikerim" diye başlayan çekip gitmeler. Hayata, olduğu haliyle tahammül edemediğimde çekip gidiyorum.

Uzaklara da değil, evime gidiyorum. Kendi evime, kendi odama, yatağıma, kütüphaneme... Daha doğrusu kitaplıkları cephesine almış yatağıma. (Bir kitap fetişisti olarak uyandığımda 2000 kitap görmek hoşuma gidiyor)

Sutyenlere sığmayan memeler ve banyo yaptıktan sonra yarı çıplak uzanmak üzerine

2010-02-22T12:42:00.003+02:00

Kadınların paylaşacak daha çok materyali var. Popodur, efenime söyliyim genital bölgedir, herkeste var. Bir çift meme de Allah'a şükür bizim türün alameti farikası ama kabul etmek gerekir ki kadın memesiyle erkek memesi arasında ciddi farklar var. Deyim yerindeyse erkek memesi spor salonu soyunma odasında görülen zararsız bir organdır, kadın memesiyse paylaştıkça çoğalır. (Paylaşım için teşekkürler)

Gelin oynayamazsa yerim dar dermiş, hafif meşrepse ve (efenim nasıl yapsak da kimseyi kırmadan söylesek) memeler zırt pırt koynundan fırlayıveriyosa da yenim dar dermiş. Ama bu sözlerle kimseyi kandıramazsınız. Kendi organlarımıza giderek yabancılaşmanın içselleştirilmesidir bu. Namus, iffet; at hepsini çöpe. Bakın durum şu: Dünya nüfusunun üçte biri Çinli, buna karşılık sadece otuzda biri Amerikan. Yani her ABD vatandaşına karşılık 10 Çinli dolaşıyor yer yüzünde.

Çinde kişi başına düşen gelir 4000$ civarı, ABD'de ise 40000$'in üstünde... Yani bir Amerikalı 10 kat daha zengin Çinliden... Ya da şöyle söyleyelim, 1 ABD'li = 10 Çinli olduğuna göre, ABD'nin ulusal servetiyle 10 tane Çin ekonomisini finanse etmek mümkün. Buna rağmen başta ABD olmak üzere tüm dünyada bir Çin karşıtı propoganda sürüyor ki anlamak mümkün değil. Neden mi? Zaten fakir olan Çinlileri daha da fakirleştirmek ve fakirliğe mahkum etmek için, işte sebep bu.

Şimdi siz de gelinlik kızlarınızın memelerini örtmenin, çocuklarınızın iffeti ve namusu için çırpınmanın keyfine varın diye, ülkenin muhafazakarları da ABD'lilerle iş birliği yapıyorlar. Bunun adına da "Kutlu yürüyüş" diyorlar üstelik.

Benim itirazım buna.

En iyi kafalar

2010-02-20T00:29:00.000+02:00

Demlenmenin kitabını yazdılar. Alkolü takdim de ettiler. Adabıyla içemeyen bari özenmesin de günaha girmesin diye elimizden geleni yapıyoruz. Ama uyarmadan geçemedim, en edepli, en deneyimli içicilerin bile su kaynatacağı noktalar vardır. Şimdi genç bir içici adayının elinden çıkan şu kafalar listesini bir kez daha ibretle okuyun, içip içmemeye siz karar verin.

Son kez uyarayım. Hepsi zehir bunların. En temizi içmemek.

5- rakı+cila

Türkiye'de içiyorsan sorgu suale gerek yok, ya rakı-cila yaptın ya da yapacaksın. Şunu unutma sadece, rakı cilanın sabahı hoş olmaz. Bir damıtma bir mayalama içkiyi karıştırdığın zaman miden de karışır. Evet, tesiri altındayken sana Fener'i verseler Juventus'u Manchester'ı yenersin ama sabah çöpü dökmeye gidemezsin. Gerçi öğlene doğru birşey kalmaz, hatta ertesi gün bir rakı-cila daha yapabilirsin.

4- bira-nargile

Bu kombinezon adamı kusturtuyor. İcadından sorumlu zevzek nasıl yapmış anlamadım ama durum bu. Beton olmak, Ka-Fa 1500 pilotu olmak için en sağlam tercih. Bira-nargile kafası adamı itiraf manyağı yapar. En tuhaf sırların açığa çıkar. Kankana aşık olduğunu itiraf edebilirsin, "Biz ayrı dünyaların, aynı cinsiyetin insanlarıyız" diyebilirsin. Ya da mesela ben "Pornocu olsak iyi para var diyollaa" demişim, o da bi çeşit.

3- bmw (Bailey's/Malibu/Whiskey)

Bu opsiyonu yeni öğrendim. Tatlı tatlı kafa yaptırır. Adamı getireceği noktaysa Ramiz Dayı noktasıdır. "Mesele şu ki kardeşş, eheheheh, şimdi benim elimde altı parmak var ya kardeş, eheheheh, olm sofraya oturduğumuzda beş parmaklıydım ben amuğayum, nerden türedi bu fazaladan parmak" nidasına kapılırsın. Pekiyi neden mi Ramiz? Çünkü BMW'dir beni de Dizel'i izlemeye ikna eden mendebur illet. (BMW kafasıyla dayı olayı cazip geldi, şimdi lanet gibi bırakamıyorum)

2- vodka+portakal

Votka koladan daha etkilidir, çünkü adama gazoz gibi gelir. Vodka kolanın içki olduğunu bilinç düzeyinde bilirsin, vodka-portakalı sadece bilinç altında bilirsin. Bu yüzden sağlam kafa yapar. Olumsuz yanı iyi kafa yaptırmak için çok ve hızlı tüketmen gererkir ki sonunda mide bağırsak bırakmaz. Olumlu yanı, ilk kadehde çakırkeyf yapar, çok kafa istemediğin zaman 3-4 de durduğunda ertesi sabah işe rahat rahat gidersin.

1- meclis tv

Foxxy Boxing tesiri yapar bünyede. Önce beynin pelte olur. Sonra babalar bir girerler yumruk mumruk, Allah'ını inkar edersin. Dersin ki "Ben zaten kafa yaptım günahkarım, al canımı kurtulayım cehennemde yanayım." Bunu dersin kanka. İşe rahat gider misin, onun da garantisi yok üstelik. Fiziksel değil de ruhsal olarak zorlar adamı. Bir benzeri de Çarşamba gazetesidir (Salı meclis grup toplantıları yapılıyor ya...)

Hayatı doya doya yaşamak isteyenler!!! Uzak durun!!!

Rom, ama hakiki... Absinthe... Bir de unikum. Kafa yapar mı, yaparlar. Ama lezzeti de eğlencesi de yoktur bu zıkkımların. Tekrar tekrar yapmak istemezsin. Bir kere kafasını alır, ertesi gün "Ağzımıza sıçtı laa" dersin. Uyuşturucudan önceki son duraktır. Oradaysan acil uzaklaş kanka!!

Kızım olsa Hellfire Tobi'ye gelin verirdim

2010-02-17T15:34:00.002+02:00

Kızı serbest bırakırsan davulcuya zurnacıya... Demek ki memlekette kızlar hep müzisyenlere meylediyor arkadaş. Ben tamamen müziği sevdiğim için sahneye çıktım, kimseler bana meyletmedi, bir gruopie falan görmüşlüğüm olmadı.

Seks yalanları diye film yapsalar içinde en çok "Ben aslında sekse mantık çerçevesinden bakıyorum" cümlesi geçer, en çok bunu duydum ben çünkü. Ben sekse, ne yalan söyleyim, "alet çantamın" çerçevesinden bakıyorum. Gruopie olayının da mantıkla alakalı bir yanını görmedim. Öyle olsa bütün Vulcanlı kadınlar gruopie olurdu. (Manıtksız kaptan!)

Son 3 günde o kadar çok mantıksızlık yaşadım ki (anasını satayım) hani askerde mantık yok denir ya, e nerede var ki mantık zaten, diye sorasım geldi. Kafa dağıtmak için kendi safe place'ime gittim (çünkü çok strong bir presence var) Edguy'ın Dragonfly (ne diye "Yusufçuksa" bu böceğin adı da... Helikopter böceği işte, yusufçuk ne?) şarkısını mırıldandım, ecnebinin cathcy dediği türden ağza yapışan bir şarkı. İyi de geldi zaten mırıldanmak.

Sonra şarkının olduğu albümden başka bir şarkıyı, Sex Fire Religion'ı hatırladım, parçalar yerlerine oturmaya başladı. Benim gibi dini inançları aşırı kuvvetli olduğundan günahkar olmaktan korkmayanların anlayabileceği bir şey bu. Hayatta çok da önemli olmayan şeylere tanrıya tapar gibi tapanların kapıldıkları yanılsama yüzünden Richard Dawkins'in komik bulduğu bir Tanrı Yanılgısı çıkıyor ortaya. Adam haksız mı yani, 1,5 milyar insan aynı Tanrı'ya aynı şekilde ibadet etmek adına başka bir 1,5 milyarlık insan kitlesine savaş açıyor.

Yasal düzenlemeler, teamüller, yönetmelikler de birer yanılsama değil mi, herkes taparcasına uyuyor bu insan yapımı sözlere... Sonra yazılmamış kaideler var, kadınlara kapı açmak, yaşlılara oturacak yer vermek, küçüklerin kafasına kolonya dökmek, sokak köpeklerine hoşt çekmek, hafif meşrep sokak kadınlarına pandik atmak! (Ebeynamı alisami)

Şimdi hiç kıvırmayın! Sekse mantık çerçevesinden bakmıyorsunuz, bakamazsınız. Bu da bir yanılsama işte. Keyif aldığınızı sanıyorsunuz, oysa dürtüsel bir eylemden ibaret, ne mantığı var ne ritmi, ne müziği ne duygusu. "Pipi kukuya giriyor, çok güzel oluyor" Bu işte.

Not: Emniyette ehliyet sırasında beklerken bunları düşündüm işte... Kafa gitti hoca benim. Sizin oraya gelirse yol parasını verin bana gönderin. Ben kafayı geri alınca iade ederim size parayı.

Dünyanın tüm vasatları

2010-02-15T20:24:00.002+02:00

Siz de elinden tek bir iş gelmeyen, sike sürülecek aklı olmayan, attığı her adım zarar hanesine yazılan bir mal mısınız?

Ben öyleyim. Artık alıştım, kıçıma girenden rahatsız olmamaya bile başladım. Yalnız şu var ki, giderek kendime tahammül edemez oldum. Aklımın beş karış havada olmasından da, beş karış aşağıya inse de bir halta yaramamasından da bıkalı çok oluyor. Ama durum şu oldu, kendimden tiksinir hale gelmem herhalde yüzüme yansıdı, artık insanlar da beni küçümsemeye, aşağılamaya başladı.

En son götümle gözlük kırdım. Tam da hayattan bezmiş bir halde "Bundan sonra bu yataktan kalkmıyorum, attığım adımda bir şeylere zarar veriyorum" dedikten sonra kırdım gözlüğü. Hem de yataktan kalkmaya çalışırken. Kendi ahdime uymadığım için cezalandırıldım adeta.

Ve günü asıl sürprizi. Tam bir gözlük camı kadar parayı, beraberinde bütün resmi kimliklerim ve kredi kartlarımla birlikte kaybettim bugün. Kim bilir kaçıncıya kaybediyorum bunları. Ve daha kaç kere kaybedeceğim.

Demem o ki... Zarar hanesine yazdıklarım Babil Kulesi'yle yarışır olmadan, ciddi ciddi kendimi odama hapsetmeyi düşünsem mi...

Salman Rüşdi’yü Allah affetsin, nasıl olsa sizi (ya da bizi) kimse affetmeyecek

2010-02-08T14:28:00.004+02:00

Ölüm fermanlarını yayınladığınıza değdi mi? Şimdi yeni fetvalarınızı şeytan icadı internet üzerinden yayınlamıyor musunuz?

Bilgisayar, cep telefonu, beyaz eşya, küçük ev aletleri... Bunlardan hangisine ihtiyacınız var. Öyle bir hayat kurduk ki kendimize, “Hepsi tamam da buzdolabı olmadan olmaz bak” diyecek konuma geldik. Oysa daha 30 sene önce buzdolabı lükstü. 50 sene önce bir “mitti” buzdolabı ve 80 sene önce yoktu!

Cep telefonuyla hayat kurtarıyorsunuz… Bilgisayarla, bu yazı dahil, gazetesinden kitabına bin bir türlü yazıyı okuma şansınız var. Küçüğünü bilmem ama kombisiydi falan derken, büyük ev aletleri olmadan 3 gün hayatta kalamayız.

Bir de evrim yok diyorsunuz. Ulan doğal seçilimi durdurmuşsun zaten, evrim mi kalır!?

Şeytan icadı derlerdi bu televizyona küçüklüğümde, tabi softaları diyorum… Şimdi öyle bir çağa geldik ki, o softaların kendilerine özel televizyon kanalları var. Ve o zamanlar o softaları “softa işte” diye aşağılayanlardan olan ben, ellerimin arasında, dizimin üstünde duran bu teknolojinin belki de gerçekten şeytan icadı olabileceğine ikna olmuş durumdayım.

Tamam, internet yepyeni bir kültür mecrası, yüz çevirecek değilim ve çevirmiyorum da zaten. Yalnız şunu kabul etme zorunluluğumuzun altını çizmek gerek: Elma hikâyesi bir alegori sadece, ama o ilk duvar resimlerinden beri şeytan tarafından ayartıldık. Şimdi kalemimizden çıkan her sözcük aslında, ister istemez şeytan ayeti.

VÖ'den: Nihat Doğan ne istiyorsun bizden?

2010-01-26T15:17:00.006+02:00

Kestikçe yeniden uzuyan arkadaş

Şimdilerde Milliyet'in ekinde son sayfa neşesi olarak da ana-akım medyayı mesteden VÖSYM başkanı ve ex-reklamcı (iyi ki de ex) Vedat Özdemiroğlu, bir iki sene kadar önce Uykusuz'un ön sayfasında iki paragraf karalamıştı. itüsozlük.com'da yazıyı aynen bulunca n'olur n'olmaz diye bloga ekleyim dedim. VÖ'ye selamlarımızla elbette...

nihat doğan,ne yapalım seni sevelim mi?benimseyelim mi ne yapalım?allah-lillah aşkına söyle ne istiyorsun bizden..
albümünü mü alalım..?düğme sesin için rızkımızdan mı keselim..?konserine mi gelelim?ömrümüzden mi verelim..?
napalım biz?hayranın mı olalım?tam nasıl olacak napalım?samimi ol..biz sana nasıl hayran olalım?
ne istiyorsun bizden?kırdın kalbimi gel al gönlümüdeki cam kırılma efektinden başka ne haz verdin,ha,haz mı verdin?
dürüst ol nihat doğan,şu halini sen beğeniyor musun?ilaç için bi efendi halin yok.. bi külhanbeyi havaları..bi böyle uğraşmadan ağır laf söyleme arzuları..napıyosun sen?
ben de potansiyel müşterinim..peki ben nasıl paramdan para ayırayım..bi söyle..ne istiyosun benden?
nihat doğan,veliaht ne?senin kral olduğun ülkeyi kim tanır..?nasıl olur da böyle bir kolpayı ısrarla sürdürürsün..?
nihat doğan..rabbimin yarattığı cansın..ya otur çalış güzel allahım sana zihin açıklığı versin..önüne bak,işine bak..ya da bambaşka işlere başla..iş yap..
nihat doğan kütahya'ya git..dubai'ye git..anamur'a git..iklimin değişsin..zamanı dinle..nihat doğan yavrunu sevindir..
televizyonda bi kendini seyret..bi adam sana bunları söylüyo gibi düşün..bi kendini dinle be empatik..
nihat doğan yolun açık olsun..daha da ben sana bişey demem..nasıl istiyorsan öyle yap..ne istiyorsan bizden,haftada bir analiz et..
nihat doğan kütahya'ya git..

Vedat Özdemiroğlu'nun il olarak Kütahya'yı seçmesinin ayrı bir anlamı olup olmadığını anlamadım gerçi ama, Nihat Doğan hakikaten bir yerlere git. Sevmiyoruz seni arkadaşım.

Poker ocak söndürür, oynamayın, oynatmayın

2010-01-24T13:21:00.004+02:00

Kanka itiraf et, sen de all-in gitmez miydin şu vaziyette...

PokerTH çok eğlenceli bir yazılım, açık kaynak Texas pokeri programı. Freenode ve kendi açık sunucuları üzerinden internet üzerinden, tamamen ücretsiz poker oynamanın keyfini yaşatıyor. Üstelik short-stack/long-stack ayrımı yapabilen ve zayıf da olsa bölf de yapan yapay-zeka seçeneği de var.

Akşamları poker oynamayı ben de seviyorum, üstelik işin ucunda para yoksa deliler gibi rest çekmek, blöf yapmak da eğlenceli oluyor. Ama geçen gün öyle bir oyun oynadım ki bir daha parasız da olsa madalya da taksalar poker oynar mıyım bilmiyorum.

Elden iki siyah bacağım var. Flop'tan önce fişlerin yarısını oyuna sürdüm, heads-up olarak short-stack oynarken biraz riskli bir bahis ama çift siyah diyorum arkadaş... Flop'ta biri As olmak üzere 3 sinek açılınca seriye tek sinek kaldı, rakibin beni geçmesi için tek şansı ya sinek papaz ya sinek kızı olacak, diyordum ki, pot bir anda reste döndü...

En iyisi size tam oyun dökümünü vereyim.

Game:1 | Hand: 45

Aces bets $1750

Polar-Bear checks $1750

---Flop --- [3c, 9c, Ac]

Polar-Bear is all in with $1650

Aces checks $1650

Polar-Bear shows [Jc, Js]

Aces shows [Qc, 6d]

--- Turn --- [3c, 9c, Ac, 6c]

--- River --- [3c, 9c, Ac, 6c, Kc]

Polar-Bear has "Flush, Ace high, third card Jack"

Aces has "Flush, Ace high, third card Queen"

Aces wins $6800

Polar-Bear sits out

Aces wins table

Gördüğünüz gibi, Texas pokerini doğru oynasanız bile çoluğun çocuğun rızkını masada bırakma riskiniz var. Onun için oynamayın, oynatmayın, oynayanı dövün! Cidden, çakın iki tokat pezevengin suratına!!

Ne twitter yaptı bu sene arkadaş!?

2010-01-24T11:22:00.004+02:00

Yukarıdaki resim inandırıcı görünüyor değil mi?

Türkiye saatiyle biraz sapa bir zamana denk geldiği için fırtına yaratmadıysa da sabah twitter'larını açanlar "Johnny Depp meftaa" haberleriyle şoke oldu. Habere konu olan bağlantı da, en azından görüntü de, bir CNN.com sayfasından alınmış gibi görünüyordu. Yukarıdaki onun resmi işte...

Lakin kazın ayağı pek öyle değildi. Twitter kıyametindeki parçaları birleştiren gather.com verilen ekran görüntüsünün izini sürüp hileyi ortaya çıkardı. Haberin kaynağı olarak verilen resimdeki adresi takip edenler, angelfire.com'da host edilen el yapımı bir haberle karşılaşıyordu. Üstelik söz konusu sayfada Depp haberinden sonra Britanya Kraliyet Donanması ile ilgili haberler yer alıyordu. Yani Depp haberi, CNN.com'daki gerçek bir habere giydirilmiş; el yapımı haber angelfire.com'da host edilmiş, ekran görüntüsü de CNN'denmiş gibi gösterilerek yutturulmuştu.

Hatırlarsanız, geçen hafta da Türkiye'de bir Nejat Uygur yası başlamıştı, sonradan durumun Vikipedi destekli bir Twitter RickRoll'd olduğu anlaşılmıştı. (peşinen edit: Vikipedi desteği dediysek, şakayı yapanlar durumu kurtarmak için Vikipedi'yi değiştirmişler... Vikiciler böyle şaka yapmaz herhalde. Tamam, viki suya yazmak gibidir ama şaka da aynı derecede kaypak olmaz mı?)

Film olan romanın çizgiroman olduğunu "Roman olacak" diye duyurmak

2010-01-22T17:16:00.004+02:00

Bu romanı romana dönüştürsek de mi saklasak çizgi romana dönüştürsek de mi saçmalasak?

Başlık size saçma mı geldi?

Yukarıdakı haberi Radikal'in internet sitesinden aldım. Belki siz okurken abukluğu fark eder düzeltirler, belki böyle sabun köpüğü bir haber için çok da sallamazlar.

Ancak vakıa, aynen başlıkta belirttiğim gibi. Meyer'in romanından sinemaya uyarlanan filmin romana dönüştüğünü duyuran habere "Nasssssı yaaaani" diye tıkladığımda, haberin ilk spotunda "çizgi romana" dönüşeceğini öğrenerek tuş oldum.

Tebrikler Radikal!

Görmezden gelmediğini iddia edenler elime mum diksin

2010-01-21T17:19:00.004+02:00

Fotoğraflar için Serdar Akinan'a müteşekkiriz...

Çocukken söylenen tekerlemeden esinlendim başlığı atarken. Okulun bahçesinde, arkadaşları arasında ağırlığı olan birileri çıkıp "Falanca oyunu oynayan elime mum diksin" derdi. Kulak kesilirdim; hızlı koşmayı gerektirmeyen bir oyunsa ben de parmağımı sokuverirdim o avuca.

Mehmet Tezkan, bir medya büyüğü olarak pek de tuttuğum isimlerden değildir. Gözardı edilesi bir adam olmadığı da muhakkak tabii. Arada bir görüşlerine katıldığım da olur, gerçi hep sitem ettiğim Ufuk Güldemir ekolüne su taşımışlığı da var ama, neyse...

Geçenlerde Tezkan, dizilere teşvik verilmesine ilişkin bir iki paragraf yazmıştı, çok güldürmüştü beni. Hala o 2 hafta önceki olumlu havadan yiyor. Ama kredisini azaltabilir her an. Sebebiyse TEKEL eylemi...

Tezkan'ın bugünkü köşesinde Açlık Grevi başlıklı fragmentte TEKEL işçisine değinilirken, Star ve Yeni Şafak'a yöneltilen bir sitem göze çarpıyor: "Bu arada.. Star ve Yeni Şafak gazetelerine küçük bir sorum var.. Ankara’da böyle bir olay yaşanmıyor mu? Yok sayıyorsunuz da.. Biliyorum.. Mutlaka demokrasinin ve özgürlüklerin gelişmesi adına tavır alıyorsunuzdur!.."

Yazının berbat noktalamasını göz ardı edelim; Tezkan'ın yazdıkları "Yandaş medya"ya yöneltilen sağlam bir eleştiri gibi gözükebilir. Ama benim gözümde bu, tipik Aydın Doğan muhalefeti olmaktan ileri gidemiyor maalesef. Çünkü Milliyet de TEKEL eylemini ısrarla küçük görmeye devam ediyor. (Hatta Kanal D ve Hürriyet gibi diğer Doğan Medya iştirakleri TEKEL işçilerini eylemden sorumlu tutan ifadeler de kullanıyorlar yayınlarında.)

Tezkan'ın Milliyet'i de TEKEL'cileri görmezden gelirken Star ve Yeni Şafak'a bu kadar yüklenmek rahatsız edici göründü bana. Ama en çok da bunu yapan Tezkan çapında bir isim olduğu için rahatsız oldum.

Nistelrooy Beşiktaş'a imzayı attı (!)

2010-01-19T22:03:00.000+02:00

- van Nistelrooy Beşiktaş'a imza attı. Sezon ortası transfer döneminde Türkiye'ye gelen Hollandalı topçu, ülkemizde ziyaret ettiği Sakarya'nın Beşiktaş köyüne hayran kaldığını söyledi ve köy meydanına yenisi atılan beton zemine imza atarak ziyaretini ölümsüzleştirdi.

- Cezaevi'nden salıverilen M.A. Ağca, ilk basın toplasında "Hrant Dink öldü mü? Hay ağzını kırıyım, ben vurucaktım yaaa..." dedi.

- İsviçreli bilim adamları, uzun yıllardır süren araştırmalarının sonuç vermeye başladığını, kansein tedavisinin bulunmasına 1-2 sene kaldığını açıkladı. Muhabirlerin yönelttiği, "2004'teki yıllık olağan İsviçreli Bilim Adamı açıklamanızda da kanserin tedavisine 1-2 sene kaldı demiştiniz, 6 sene geçti, tık yok" şeklindeki soruya cevap veren sarışın bir İsviçreli Bilim Adamı, "Evet, o gün de 1-2 sene kaldı diyorduk, bu gün de 1-2 sene kaldı diyoruz. Sözlerimizin arkasındayız, dansöz gibi kıvırmıyoruz. 2004'te ne dediysek bugün de onu diyoruz" sözleriyle İsviçreli Bilim Adamı müessesinin itibarını korudu.

Devrim twit'lenmeyecek

2010-01-16T01:54:00.003+02:00

Herkes için daha fazla

ve daha iyi
ve daha hızlı
hürriyetin peşindeyken birileri...

Kimileri de statülerinin
ve ekmeklerinin
ve emeklerinin

peşindeydi.

Bir de adaletin peşinde olanlarla birlikte
sokağa çıktı diye sırf
bir gencecik kızcağızın ömrüne
kurşun giriverdi.

Şimdilerde
ekmekleri için
açlıktan ölmeye razı olanlar
kuzinede kızarmış ekmek gibi
finale oynuyorlar.

İşi insalara daha hızlı
daha iyi
ve daha fazla hürriyet sunmak olanlar da
bu devrimi twitter'a taşıyorlar (!)

Bay İnsan'ı takdimimdir

2010-01-16T01:17:00.002+02:00

Hepimizin Homo robotense dönüşeceği günün hayaliyle yaşıyoum

Vicdani retçilere çok kızan, gıcık olan bazı arkadaşlarım var. Halbuki retçiler az bile yapıyor. Sadece insanın insanı öldürdüğü bu düzeni değil, varoluşsal olarak insan olmayı reddetmek lazım. Silaha amade olmayı protesto etmek yetmez. Bence cami avlusunda kuşlara yem vermek hariç, insan eylemi olan her şeyi protesto etmeliyiz. Hatta protestoyu bile.

"Gece gece dellendirmişler Serhatım'ı" demeyin. Biliyorsunuz, herkesin bana ne iş yaptığımı sorduğu bir dönemde kompleks yapıp "Gazeteciyim ulan!" demiş ve kendime bir meslek edinmiştim. O zaman bir süre için insan olmak kimliğimden sıyrıldım ve dışarıdan baktım kendime. Sadece insan olmanın insanlara yetersiz geldiğini anlamakla kalmadım, insan olmak haricinde bir şeylere gereksinim duyanlara karşı bir tiksinti de çöktü içime.

(Benim gibilere istatistiklerde "Ümitsizler" deniyor ya. Aslında bizim adımız "İnsani retçi" olmalı)

Bakın insan denen şu hayvanın özellikleri nelerdir...

* Sadece orgazm olmak için yanında cinsel tercihine göre bir başka insanı barındırmaktan çekinmez. Üstelik sevişme esnasında bile, tam olarak aynı anda başka bir insanla sevişmenin hayalini de kurar. (Tek başına insan olmaktan nefret etmeye yeter ama devam edelim)

* Yaşamak için öldürmek bütün canlıların doğasında az ya da çok var. Pekiyi spor olsun diye öldürmek?

* Kölelik! Yorum eklemek gereksiz. Kölelik!

* İlkelerden azade hayatınlarını siyasi erke tahvil etmeyi çok iyi başarır, 10 sene önce muhalefetteyken "Ben de sizin mücadelenizde varım. Gerekirse size atılacak taşlar bana gelsin" diye haklarında nutuk attığı işçilere "Evinize gidin" emri vermeye kalkar (Oylarınızı kaypaklara veriyorsunuz sayın müslümanlar, bize boş yere kafir diyorsunuz sayın müslümanlar. Asıl kafirler oy verdikleriniz, biz değiliz)

* Dini, milleti fark etmeden... Ağızlarından köpükler saçarak depremlerde ölenler hakkında ileri geri konuşan insan değil mi? Bizim burada depremde ölen sabiye "Yaşayıp kafir olsaydı daha mı iyiydi" diyenle, "Özgür dünyanın lider ülkesi" olduğunu iddia eden memlekette sömürgecilerine, yani kendilerini köleleştirenlere karşı yürüttükleri mücadele yüzünden 10 milyon fakir Haitili'yi "Ruhlarını şeytana sattılar" diyerek eleştireni insan kabul etmeyecek miyiz?

* Onlar yine neyse de, yıkılıp viran olan Haiti'yi inşaat sektörü için iyi bir fırsat olarak gören, yersiz yurtsuz kalmış Haitililer'i de ucuz işgücü olarak kullanmak isteyen beyin de insanlardan çıkıyor.

* Çalışma yasaları ve işçi çalıştırma standartları konusunda hükümetin alması gereken önlemlerden bahsedip kendisi hiç önlem almayan, bu yüzden işletmesinde sapır sapır ölen işçilere rağmen yasal sorumluluğu olmadığı için metresiyle Maldiveler'e tatile giden kodamanın bayram elini öpen yok mu sanıyorsunuz?

Kısa ömrümde öğrendiklerim

2010-01-09T17:57:00.005+02:00

- Bir dönem futbol liginde şampiyon olanların bayraklarını köprüye asma modası vardı. 2-3 sene görgüsüzce devam etti bu moda. Merak ediyorum, acaba geçen sene Sivas kazansaydı son düzlükte, ya da bu sene Kayseri nanik yaparsa herkese... Onların bayrağı da asılır mı?

- Bazı sorular ahiret sorusudur ama bazılarının sonu ahiret gibi gelir... Mesela "Abi şu kızı tanıyon mu" sorusu, "Sevgilisi var mı" sorusunun mutlak ekürisidir. Üçüncüyü "Bana ayarlasak ya" diye bulurlarsa eğer, araya muhakkak bir "Okeye dördüncü" gerekir ki, bunun mutlu bir öğleden sonra sevişmesi haline gelmesi için karpuz mevsiminin gelmesi gerekir. (Çünkü seks sonrası karpuzu diye bir şey var biz sigara içmeyenler arasında...)

- Uykusuzluk bir adam neler yaptırır? Ben söyleyeyim, roman yazdırır! Kuvvetle muhtemel Bilge Karasu Gece'yi böyle uykusuz akşamlara borçludur. Ben uykusuz kalınca internetten poker oynuyorum, o da ayrı bir macera...

- Gazeteler kağıt sektörünü ayakta tutmak için çıkıyorlar. Kupon biriktirme ritüelini bir kenara bırakın, gazetelerin hacmen yüzde 70'i reklam... Bana soruyorlar işte "Tabloid bizde niye tutmadı" diye... Bizde bulvar gazeteciliği denen şeyden başka gazete zaten yok. Durum madem öyle, normal ebatta gazete yapıp daha çok kağıt satmak mümkünken bizimkiler de tabloide yönelmiyor işte... Durum bu işte, daha fazlası değil.

- Doktorum da sormuştu, arkadaşlar da soruyor sık sık... "Askere neden gitmedin" diye. Hayatımın 5 ayını tabloid demeyi bilmeyen, onun yerine "Tabildot" diyen ve buna rağmen kendilerine gazeteci demekten çekinmeyen insanların arasında geçirdim. Askerde çekilecek çileyi çoktan çektim yani ben. Tezkere talep etsem mi? (Bir de iyi tarafından bakmak lazım; sıcak çatışma tabi ayrı bir "lezzet" ama askerlik bu tabildot gazetecilikten daha kötü olamaz...)

- Kız Kulesi'ni sevmiyorum. Nedenini bilmiyorum, sormayın. Belki de paraya çıktığı içindir, ya da o paraya yetişemediğim için kıskanıyor da olabilirim (10 liralık 1981'de tedavülden kalkmış.) İlle de ahiret suali konseptine uyulacaksa, kule manzaralı bir odada seviştikten sonra bu soruya cevap vermek isterim. Daha öncesi için lütfen zorlamayın.

- Hayatının yarısını Ankara'da geçirmiş bir İstanbul çocuğu olarak, siz sormadan ben söyleyim; İstanbul'un belki manzarası güzel ama Ankara'nın derli toplu havasını çok ararsınız... (Yine de tercihim Geyve)

- Eski sevgiliye Facebook'ta rastlayıp yeniden birleşmek mi yoksa Facebook'tan tanıştığın yeni birine aşık olmak mı? Al sana ahiret suali!

- 50" plazmada yeğenimle PES 2010 oynadık diye kızdılar bize... Ya ne yapacağıdık, "Yanık Koza" mı izleyeceğidik?!

Bir o eksikti tam oldu: Burj Dubai yeni Babil Kulesi mi?

2010-01-04T23:33:00.005+02:00

Burj Dubai'nin kıyamet alameti olduğunu tek düşünen ben değilim... Guardian bile aynısını düşünüyor. Size söylüyorum, ben aslında Avrupa çapında gazeteciyim diye ama inanmak istemiyorsunuz... [fotoğraf Wikipedia'dan]

Çölde açan çiçek dediler ama Dubai'nin kara para aklama cenneti olduğunu biliyoruz. Hatta artık işi öyle abarttılar ki, gizlileri saklıları kalmadı, Abu Dabi yardım etti ayağına Irak Savaşı'nın kârının bir kısmını Dubai'ye aktarıp akladılar...

Şimdi, düşünüyorum da... Yüksek binaların dikilmesi her zaman bir işaret olmuştur. Acaba diyorum, Babil hesabı çöküş yakın mı? 4 Ocak'ta resmi açılışı yapılan, Medya'ya Dubai Tower diye tanıtılan, sonradan resmi Arapça ismi Burj el-Khalifa (Halife Kulesi) olarak değiştirilen, ancak herkesin Burj Dubai adıyla bildiği dünyanın en uzun gökdeleni artık çölün semasını süslüyor.

Petronas'tan sonra Malezya'nın, Taipei 101'den sonra Tayvan'ın ekonomilerinin ne hale geldiğini ben söylersem inanmazsınız, oralarda yaşayan arkadaşlarınız varsa sorun, onlardan öğrenin. (Benim Çin'de arkadaşım var, o söyledi xD)

Varı yoğu Araplara satan, Dubai'yi bir ara İstanbul'a kule dikmeye kadar kışkırtan akepö'nün yeni demokratları müteahit mücâhitler belki silkinirler de kendilerine gelirler... Gerçi 2010'da değil ama, belki 2012'de.

Maya takvimi yanılıyor olamaz, değil mi...

Tek eğlencem Kasımpaşa ile durmak yok yola devam

2009-12-30T19:40:00.004+02:00

Şampiyonluk yarışına katılmak gibi bir niyetim yok zaten...

Kompüterin akordunun bozulması hasebiyle takındığım agresif durumdan ötürü FM oynamayaz olmuşken, kaplumbağalığımızı tescilleyen "Gurur geceleri"ni takiben vakit geçirme aracı olarak yine FM'nin kapısını arşınlamakatan hiç utanmayacağımızı anlamıştık.

Ellerimiz çamur içindeydi, zemin ağırdı, rüzgar rakipten yanaydı falan, ama FM'de eğlenceye sınır yoktu. Bir ara futbol ile FM arasındaki farkı da masaya yatırmakta fayda, neden senede sadece 2-3 futbol maçı izlediğim halde en az 5-6 save ile farklı FM maceralarının peşinden koştuğumu sorgulamalıyım.

Oyun değişkenleri

Oyunu aylık periyotlarla oynayıp güncellemeler yazıyordum ama bu tempo yorucu ve kafa karıştırıcı. Tam hızımı almışken durup bir önceki ay üstünde düşünmeme sebep olan yazılar yazdığımda önümdeki aya güvenle bakamıyorum.

Kısa aralıklar yazdığım zaman ne okunma zevki veren bir yazı çıkıyor, ne de oynama zevki veren bir oyun. Bu yüzden, oyunuda önemli gördüğüm bazı barajları aştığımda

güncelleme mahiyetinde yazılar yazarak hem kendimi hem sizi eğlendirmeyi planlıyorum.

Ayrıca hem oynadığım maçları, hem fikstürün ileriki aşamarlındaki maçları tek tek değerlendirmek de gereksiz yorucu bir efor. İlgisini çekenler yazı sonuna yorum yazarlarsa belki bir şeyler düşünürüm...

Takımın durumu

Kasımpaşa'nın 2009/11 ve 2009/12 lig karnesinin 2-1-1 olması neşeli bir durum değil. Galibiyetlerinse puan durumu açısından rakip konumda olmayan takımlardan alınması rahatsız edici. Bir galibiyet alt sıra takımlarından bir galibiyet şampiyonluk favorilerinden... Böyle dengesiz bir takım olur mu allah aşkına?

Bunlar da yetmezmiş gibi sıralama açısından adeta kavga ettiğimiz takımların karşısında gol atmakta bile zorlandık. Üstelik hazırlık maçı bile yapmıştık. Olmaz olsun öyle hazırlık.

Kasımpaşa Spor Kulübü A.Ş.

8th: 6/3/7 (21p)

Şunu açık seçik ifade edeyim, sıralamada beklentilerimi tam karşılayan bir yerde olsak bile galibiyet sayımın mağlubiyet sayımdan fazla olması beni deli ediyor. Kaybettiğim bazı takımlara bakıyorum da... İntiharı düşündüğüm zamanlar oluyor. (Ölürsem save'imi Ömer'e değil Burak'a bırakıyorum... Ne zamandır FM oynamıyordu çocuk, bahane olur... Ömer'e de üçün birini bırakıyorum)

Maçların değerlendirilmesi

Bu periyotta sıralamada rakibim olabilecek bazı takımlara verdiğim puanların yanı sıra sahadan istediğimi alabildiğim maçları da sığdırdım. Tabi araya bir Cimbom galibiyeti ile Fener'den yediğim 9 gol de kaçtı ama onlar çeşni. Onları görmezden gelin. Yokmuş gibi davranın onlara...

4.10.2009 // Denizlispor 4 Kasımpaşa 2

Denizli hasarsız gidiyor. Ama oynayarak değil, şansla. Yazık oldu 3 puana.

18.10.2009 // Kasımpaşa 2 Gaziantepspor 0

Emekliler çuvalladı. 60 dakika oynayan Cenk İlker (6,8) sadece 4,6 km koştu. Petr Pavlik'in (9,0) duran toptan attığı iki kafa golüyle puanı kurtardım.

24.10.2009 // Eskişehirspor 3 Kasımpaşa 1

Koray Avcı (6,8) ve Pavlik (6,8) adamlarını kaçırdı, Petr Bolek de (5,0) topu elinden kaçırdı. Üç puan beklerken tabelada 3 gol gördüm.

28.10.2009 // Kasımpaşa 2 Konyaspor 0

31.10.2009 Fenerbahçe 9 Kasımpaşa 3

Bu maçın değerlendirmesini bir sonraki entry'ye sakladım... Adeta ayrı bir hikaye...

08.11.2009 // Kasımpaşa 5 Bursaspor 0

Fenerbahçe'den yediğimiz 9 golden sonra averajı düzelttiğimiz bir maç oldu. Keller'in Andre Moritz'e attığı 60m.'lik enfes gol pası görülmeye değerdi. Boukhari katkı yapmaya başladı.

22.11.2009 // Diyarbakır 2 Kasımpaşa 1

Yükselme potasında kalmak isteyen Diyarbakır benden istediğini aldı. 8'er km koşan Keller (7,4) ve Moritz (6,8) kanatları taşıyor ama ön ve arkalarından daha çok destek almalılar. Boukhari alternatif olmak zorunda.

29.11.2009 // Kasımpaşa 0 Ankaragücü 2

Moritz doğrudan katkı yapmazsa başarılı olamıyorum. Solda Sancak sağda Ali Güneş şaşırtıcı olumlu katkılar yapıyor. Boukhari de düzgün oynarsa takım düzelir.

13.12.2009 // Trabzonspor 2 Kasımpaşa 2

Rakip birden çift forvete dönünce savunma kurgusu dağıldı. Yoksa o iki golü yemezdim. Boukhari sağ kanatta oynadı (6,8)

20.12.2009 // Kasımpaşa 2 Galatasaray 1

Cimbom'a noel hediyesi xD Taktik yönetimi çok zor olmuş. Müdahale etmeyip takımın maçı kendi kendine çevirmesini izlemek daha kolay. Gökhan Güleç (7,5) ve Azer Karadaş (7,4) iyi oynadı. Boukhari yine sağda.

23.12.2009 // Kasımpaşa 3 Fenerbahçe 3

Kupaya moralli başladım. Topuz olmasa 9-3'ün rövanşını almış olacaktım. Ruiz forvette oynayıp (7,9) bir gol attı, Boukhari de sağa alıştı (7,3).

Boyut değişimi: Ver dedim, bana Kubrick verdiler

2009-12-29T13:26:00.008+02:00

Hayır, o Kubrick değil, Wordpress theme olan Kubrick

Blogger'ı itici bulmamın nedeni, Google'ın yeni "evil" olması olabilir mi? Her halükarda, Blogger'a Wordpress görümünü adapte eden şablonları dönem dönem denemiş ancak başarılı sonuç alamamış birisi olarak Kubrick'in Blogger'a en başarılı uyarlamalarından birisini bulmuş olmanın haklı kıvancını yaşıyorum. (Ben neden kıvanıyorsam... Yapan kıvansın...)

Şartlar bu şekilde olgunlaşmışken, Wordpress yerine biraz daha Blogger'a şans verecekmişim gibi hissediyorum. Evdeki internet erişimi problemimi çözer çözmez daha mutlu günlerde sizlerle buluşmayı umuyorum.

Olmadı kitap yazarım artık. Daha olmadı mum yakar, sonra söndürüp üstüne otururum.

Güncelleme // 13:36 // Entry'lerin altındaki sevimsiz "Read More..." zımbırtısını bir türlü kaldıramadım... Şablonun HTML'sinde sadece tek bir java girişinden ibaret. O kısmı kaldırıyorum ama başka bir yerler daha bağlantısı var herhalde, söküp atamadım. Çözüm yolunu fark eden birisi yorum yazıp herkesle paylaşırsa internet internetliğini yapmış olur.

Korkmayın, ipliğinizi pazara çıkaracak değilim

2009-12-25T14:09:00.006+02:00

Geçen yıl bu zamanlar, eğlenerek tuttuğum blog beni tatmin etmeyince, yazmaya özenen bir kaplumbağa olarak çocukluk hayalimin peşinden koşup gazeteci olmaya heveslenmiştim.

Kabul ediyorum, "Saf" kelimesinin sınırlarını zorlayan bir yaklaşım.

Kol kırılır yen içinde kalır, kalp kırılır ten içinde kalır. Heves kırıldığında ne olur peki? Ya da şöyle sorayım, hayata tutunmak için bir dalı olmayan ama ağaçlar arasında gezinerek yaşayan benim gibi biri için, "Don't hate the game, hate the gamer" tesellisi yeterli olur mu?

Neticede bunların pisliklerini ifşa etmek gibi görevim yok değil mi? Kim kimin arkasından neler söyledi, yüz yüze gelince nasıl ağız değiştirdi ben biliyorum. Kendileri de biliyor. Onlar bununla yaşayadursun, bu benim tam da "İnsan içine girersen boka dönersin" dediğim durumun yansıması olarak abidevi bir varlık teşkil ediyor.

Oysa her durumdan haberdar olması gerekenler bu çarpık yapıdan haberdar olamıyor. Onlar için kavgalar bile süslenerek "hizmet sırasında nöbet değişimi" gibi süsleniyor. Dahası, kavganın odağındakiler de dakika bir gol bir, gol atana sahip çıkmasınlar mı? Üstelik pirüpak temiz olan, üstünden pislik akanı tutup en az kirli olana tercih ediyor.

Neden? Çünkü gösteri devam etmeli.

Merak etmeyin, siz kırk kişisiniz, biz de sizi biliriz. Sırlarınız ifşa edilecek diye de korkmayın, ben yazsam kimse inanmaz zaten.

Ama siz aynaya nasıl bakacaksınız, onun vicdan muhasebesine başlasanız iyi olur!

Not: Yazıda kullanılan gazete görseli, Sakarya Gündem internet sitesinden alınmıştır. Çekenden Allah razı olsun, hakkını helal etsin...

Yeni vicdanların vahiyle imtihanı: Şımartan internetin sosyal medyasıyla oku

2009-12-24T23:35:00.005+02:00

Oku! Ama tweet haricinde bir şeyler oku lütfen!

Her yerde "Yüzde 99,999'u müslüman olan bir ülkeyiz" diye ahkam kesenlerin, islam dininin temeli olan okuma eylemi ve emrine bu kadar burun kıvırması ironik mi?

Ben bu saçmalığı olsa olsa şımarıklığa verebiliyorum. Hergün sayfa sayfa gazeteler yayınlanıyor, her ay dergisinden kitabına, medyada milyarlaca lira dönüyor. Saatler süren, içinde bir şeylerin konuşulduğunu sanmadığımız TV tartışmalarını da milyonlarca insan izliyor.

Buna rağmen insanların okuduğu twit'ler, facebook status'ları, friendfeed quota'ları, ek$i entry'leri, bloglar hedeler hödöler...

Yeni medyanın haberi, bilgiyi ve verileri çık hızlı ve kayıpsız bir biçimde anonimleştireceğinden bahsediliyordu... Bu içi boş, çekirdek gibi yeni medya araçları yüzünden anonimleşen bilgi/haber/veri değil de toplum oldu!

Hepimiz artık isimsiz kahramanlarız, bununla birlikte kahramanlıklar kazanan kimse kalmadı. Yattığımız yerden Yılmaz Özdil köşelerini birbirimze forward ediyor, Başbakan'a küfrediyor, küfür eden "mimlenmiş" politikacıların videolarını izliyoruz...

Bu resmen ikiyüzlülük: Daha fazla "hayatı" yeni medya araçlarıyla paylaşıp interneti doldurdukça hayatlarımızı daha boş hale getiriyoruz. Sonra da bunun adına "Sosyal Web" diyoruz.

Ya hayatta kalıyorsundur ya da ölüyorsundur

2009-12-24T19:00:00.006+02:00

"Doğru, muhtemelen hayatın bir anlamı yok! Yine de hâlâ hayattayken, insanın kendisini adayacağı bir şeyler bulması mümkün. Tıpkı senin o çiçeği bulman gibi… Tıpkı, benim seni bulmam gibi…"

Başlık The Shawshank Redemption'dan. Yukarıdaki sözse Orochimaru'nun, Naruto'nun anime uyarlamasının 126'ıncı bölümünde, bütün kabilesi kılıçtan geçirilmiş ve hayatın anlamını yitirdiğine inanan genç Kimimarou'yu kendi safına davet etmek için söylediği söz.

Hayatta kalma mücadelesinin kendisi bazen o kadar yorucu olur ki, insanın kendisini sorgulamak için zamanı ya da isteği kalmaz. Bunun için belki de tarih boyunca çoğu insan, kısacık ömürlerinde yaşamaktan başka bir şey yapmamıştır.

Büyük insanların hayatlarını anlatan romanlar okumuş ya da filmler izlemişseniz görmüşsünüzdür, onlar hayatlarını adadıkları bir "Kavga" bulmuşlar ve bu kavganın içinde kendilerini var etmişlerdir. Gerçi şurası açık ki, kendisini gerçek bir kavgayla var eden biri bile, bence, aslında hayatı boyunca hiçbir şey yapmamıştır. Bir muzaffer komutanın var olduğunu kanıtlamaya zaferler yetmez!

Sanatçılar arkalarında abidevi eserler bırakırlar, devlet adamları arkalarında güçlü devletler, sanayiciler büyük şirketler… Bilim adamları keşifler, mucitler de aletler bırakır, evet; ama arkalarında bıraktıkları onca şey onları var etmeye yeter mi?

Henry Ford üretim bandını otomobil üretiminde kullanıp zengin oldu ve arkasında hanedan gibi bir dünya otomotiv devi bıraktı. İyi ama kendi, varlığını sürdürmeye yetti mi bu?

Bu soruların tamamının cevabı olumsuzdur. Yine de hayata olumlu tarafından bakmayı bilmek de apayrı bir beceri olsa gerek.

Bunu Orochimaru'dan öğrenmek de ilginç tabii…

Yine de önemli olan, bir kere var olduktan sonra kişinin varlığını temize çekmesi, varlığının sağlamasını yapması, var olduğunu zamanına ve zamanının ötesine ispat etmesi değil; hâlâ varken kendisini adayacağı bir şeyler bulmasıdır.

Herkes kaçınılmaz sona ulaşınca, varlığını bir daha asla ispat edemeyecek hale gelecek. Ama inanın bana, hayatta kazandığı tüm kavgalardan (ve hakkını yediği/emeğini çaldığı/üstüne basıp geçtiği tüm insanlardan) sonra, Henry Ford sanki rahmetli dedemden de, babamdan da daha çok yaşamış gibi geliyor bana.

Gururunuz nereden nereye kadar

2009-12-21T15:10:00.003+02:00

Kar yağsa da azabın üstünü yorgan gibi örtse artık...

İsimler ya da eylemlerin niteliği önemli değil, son bir kaç günde daha önceki eylemlerinden 180 derece dönen bazı meşhurların marifetlerini okudum. Babadan gazeteciler, iade-i itibar peşinde siyasetçiler, kendini nimetten sanan artist müsveddeleri...

Eğilip bükülmemeyi, kimseye ayna ya da çanak olmamayı, el açmamayı fakat onurluca yardım istemeyi; ayrıca açılan ellerde örselenen onuru tamir etmeyi; insanların ahmakça değerlendirmelerinden azade ömür sürmeyi...

Uzatmayayım... Değer yargılarından uzakta durmayı, kendi gönlümce ve gururluca yaşamayı ilke saydım.

En iyi olabilmek adına kötüler arasına girmekten, üste çıkmak için birilerini aşağı çekmekten, kendimi görünür kılmak için başkalarının güneşini kapamaktan, saldırıya uğramamak için saldırmaktan, arıza yaşamamak için bozmaktan...

Yine uzatıyorum sanki... Kısır çelişkilere kapılmadan, bir arada var olmayı kıymet bildim.

Şimdi şimdi, ne büyük bir saf olduğumu iyice anlıyorum. Geçer akçe parke taşıysa, kaldırım olmanın cazibesi yadsınamazmış. Pareto'nun elitleri gibi, iyi bir bakkal olmakla iyi bir fahişe olmak arasında, toplum açısından hiç fark yokmuş!

Bilemedim, yavaş yavaş öğreniyorum.

Aykırı sorular, ezber bozma, toplumsal uzlaşı, akıl tutulması... Beylik ve içi boş laflarla adam olunuyormuş, 26 yaşında öğrendim.

Oysa daha önce bu beylik laflara ben nasıl gülüp geçiyrsam ve onları hafife alıyorsam, bu saçmalıklara maruz kalan herkesin aynı bilinçte olduğunu sanıyordum. Asıl akıl tutulması budur işte; yanlışta ısrar!

Değil mi ki birileri çanak suallerle ideolojilerin aynası oluyor, akabinde yirmi sene sonra rüzgar yön değiştirince çanağı tam ters yöne tutana ödüller veriyor... O zaman kendime itiraf ediyorum işte, pisliğin üstüne dikilen süsün de pisliğin parçası olduğunu ve boka batmaktan son anda kurtulmakla en akıllıca tercihi yaptığımı.

Yalnız şu da var, bir kere adamdan sayılmanın tadını alan birisi, haksız yere hafifsenmenin ve küçümsenmenin ızdırabını derinden hissediyor. Bu ızdırabı anlamaya kimselerin aklı yetmeyince de, ahmaklarla sarılmanın çilesi katmerleniyor.

KERKÖYDER'de gurur gecesi !

2009-12-17T17:47:00.004+02:00

Kerameti Kendinden Özenti Yazarlar Derneği’nin (KERKÖYDER) kurucusu, daimi üyesi ve onursal başkanı Serhat Öztürk, yazarlık macerasında yepyeni bir gurur gecesine imza attı. Dün yaptığı bir başka yazarlık görüşmesinde gösterdiği performansla dernek üyelerini gururlandıran Öztürk, gerçi görüşme sonucu yazarlığa kabul edilmedi, ama görüşme esnasında “Dün yediğin hurmalar bugün götünü tırmalar” türünden saçma sapan espriler yapmadığı ya da Jeff Murdoch sendromu yaşayarak özdenetimini yitirmediği için büyük bir zafer kazandığını ifade etti.

Dernek üyelerine yaptığı açıklamada Öztürk, “Derneğimizi görüşmelerde başarıyla temsil ettim. Tamam, belki kerameti benimkinden de yüce 'Genel Yayın Müdür'ünü ikna edip profesyonel yazarlığa terfi edemedim, ama önemli olan katılmaktır, kazanmak değil anasını satayım” dedi!

Yazmaya özenen kaplumbağa

2009-12-17T16:35:00.002+02:00

Diyelim ki eşgalimiz de emsalimiz de kaplumbağa; ömrümüz de bu kerataya denk düşerse yandık ki ne yandık...

Masal derleyicisi Ezop’un günümüze naklettiği masallardandır “Uçmaya özenen kaplumbağa.”

Kaplumbağa uçabilmek için iki kuşla anlaşır. Onların gagalarına aldığı dal parçasını ısırarak, ağzıyla tutunur. Böylece kuşlar havalanınca kaplumbağa da onlarla birlikte göğe yükseliverir. İlk kez "kuş bakışı" olarak gördüğü manzarayla vecde gelen kaplumbağa bir mutluluk haykırışı atmak için ısırdığı dal parçasını bırakmış olur. Tutunacak dalı kalmayan zavallı kaplumbağanın tek seçeneği düşüp ölmektir.

Galiba, diyorum tüm yaşadıklarımdan sonra, ben de yazmaya özenen kaplumbağa olarak, kendim ettim kendim buldum. Başıma gelenleri de hak ettim.

Hep olmak istediğim adam oldum, dünyada geçen 26 yılımın sonunda. Şimdiyse, dünyadan göçüp gideceğim ve (nihayet) olduğum kişi olmaktan kurtulacağım günün özlemini çekiyorum.

İnsan neyle yaşar?

2009-12-14T13:57:00.006+02:00

Kitapla mı? Saf olmayın, insan ekmekle yaşar!

O kadar laf dokundurduk, bir bütün bienal de döndü bununla ilgili. İki kelime etmezsem içimde kalır.

İl olarak Kafka'nın ortaya attığı ve sonrasında Brecht'in cevaplamadan önce retorik olarak sorduğu "İnsan neyle yaşar" sorusunun cevabı yoktur. Zaten bienal de bununla ilgili. Tek tek insanlar kendileri için en önemli şeyleri söylüyorlar, neticede insanı hayatta tutan ne çok şey olduğunu görüyoruz.

Öte yandan hem Brecht'in hem de bienalin bu soruyla hesaplaşma yöntemini en kibar dille safça bulduğumu söylemek istiyorum. Benlik sorunundan, ontolojiden ve etimolojiden haberi olmayan insanlar olabilir, çok normal. Dahası sanatçılar, akademisyenler için de bu kavramlar havada kalmış kavramlar olabilir, bu da normal.

Anormal olanı; "Hepimiz tek tek neyle yaşadığımızı söylersek insanın aslında ne çok şeyle yaşadığını öğrenmiş oluruz" gibi mesnetsiz bir yöntem üzerinden bir bütün bienali kuran, sürdüren ve milleti bununla oyalayan kuratörlerin bu kavramlardan bihaber oluşudur.

Günün birinde insanlık, insalık kadar eski bu soruya tarih boyunca verilmek istenen cevapları araştırdığında, böylesi saçmasapan ve üretkenlikten tamamen uzak, çocuk eğelencesi gibi "hopçiki yaya" tadındaki tuhaf etkinlikle İstanbul adını yanyana gördüğünde, dünyaya İstanbul'da gelmiş tapon bir İstanbul'lu olarak kemiklerim sızlayacak.

Yeni etiket: Ahiret sualleri

2009-12-14T13:36:00.006+02:00

Chicago'daki bir yol inşaatında bu ablalar varmış, ablam söyledi. (müthiş kelime oyunu yaptım)

Daha önce keyifle yazdığım bir dizi etiketin üretim sıkıntısı içine girmesi sonucu, içeriklerine uygun daha geniş bir etiket konsepti üzerinde kafa yormuştum. Sonunda aradığımı buldum.

Eğlenceli ve blogun en okunası etiketlerinden olduğuna inandığım "Doktor korkuyorum" ve "Tercih listesi" etiketlerini, "Ahiret sualleri" başlığı altında bir araya getirip, kapsamlarını genişleterek yazmaya devam edeceğim.

Aslında önceki yazılar için değişen bir şey yok. Hırvat kratörlerin büyük keşif yapmışlar gibi Brecht'in "İnsan neyle yaşar" sorusunu sormaları üzerine bir bienal inşaa edilebiliyorsa, daha kışkırıtıc sorularla blog yazmak da gayet mümkün. Eski yazılar için, mesela "Hacı seni ne korkutur" ya da "Hangisini tercih edersin lan kanka" gibi sorulara cevap verdiğimi pekala iddia edebilirim.

Neyse, lafı fazla uzatmayalım, yeni etiketimiz hayırlı uğurlu olsun millete.

Bir blog için ironik bir analoji: Kalemi kırılan blog

2009-12-14T13:30:00.006+02:00

Çölde serap görmek gibi bir şey benim için evde internet görmek

Bir blogun kendisini öldürmesi için en iyi yol yazmamakla olur. Okuru olmayan bir blogun kendi ipini çekmemesi ise "yazmamak için bahane üretmekle"...

İşin kötüsü, elimde dağ gibi birikmiş yazı olmasına rağmen, ne üzücü ki blogu güncelleyemiyorum. Bunun sebebi defalarca yazdığım gibi, internet erişimimde yaşadığım sıkıntılar.

Zaten geçtiğimiz günlerde yazı mecramı değiştirmemi gerektiren bazı olaylar yaşadım. Bunları yeri gelince paylaşırım. Görünen o ki beni okumak isteyenler için yeni bazı mecralara akacağım, ralarda buluşuruz efendim.