tercih listesi

uzuuuuuuunca bir aradan sonra yeni bir tercih listesiyle karşınızdayım. bence bu liste süper, bence bu liste alkışı hak ediyor.

yaz vs. kış: kolay bir seçim; asıl tercihim sonbahar hatta eylül'dür... eylül yaşamak için en iyi aydır, görülecek ve dünya'dan alınacak tadların son noktasıdır. ne kıştır ne yaz, daha sonbahar bile değildir. günü kısa kollularla geçirebilir ama akşam olduğunda üstünüze bir hırka almak istersiniz... olması gerektiği gibi... babamın bizi bırakmak için eylül'ün tam ortasını seçmiş olmasına rağmen hem de...

starcraft vs starcraft 2: zor bir karar. gördüklerim önceleri hayal kırıklığına uğratmıştı. fakat son dönemlerde blizzard'ın denge konusunda çıkardığı işten giderek tatmin olmaya başladım. sanırım sc2 de gayet iyi bir oyun olacak. ama sc1 her zaman harddiskimizdeki yerini koruyacak ve iccup sunucusu da hep dolu olacak...

frp vs rpg: kastedilen c-rpgler ise her zaman rpg derim... live action olacaksa frp her zaman daha gizemlidir, daha iyidir.

pharaoh vs children of the nile: cotn tarihsel ve toplumsal gerçekliklere daha yakın bir oyun. orası kesin. ama pharaoh'dan aldığım keyif casear3'ten bile fazla olmuştur ve olmaya da devam edecek...

eski aşk vs yeni aşk: sanki sonnata arctica-san sebastian'ı dinlerken aklınıza "o" gelmiyorsa ama avantasia-devil in the belfry'i dinlerken "o" geliyorsa, eski aşk gerçekten eskimiş ve yenisine çoktaaan hazırsınız demektir. (benim için oyuna dönmek her zaman zordur. oyuna dönmüş olmam kendime yepyeni bir "aşk" bulacağım anlamına gelmesin, sadece "oyuna" döndüm :D )

nohut vs. kurufasulye: ablama sordum kolaylıkla nohut dedi... keşke ben de o kadar kolay cevap verebilseydim. bence bu asla çözülemeyecek bir ikilem. menşei anadolu olan nohut ile menşei amerika olan fasulye'den benim tercihim hangisi olacak? reklamlardan sonra :) (olm çok zor lan karar vermek) (wiki'ye göre hindistan'ın nohut üretimi türkiye'den 10 kat fazla... o da mı türk yemeği değil lan... kendmize ait bi haltımız yok olm)

anterem vs. inre vs. postrem: lan ortaçağ felsefesi... başka işiniz yok mu senin... yok idealizm yok realizm yok nominalizm... olm bak bunun için gırtlak gırtlağa gelmişsiniz, farklı görüşleriniz olack tartışacaksınız, görüşlerinizden esneyeceksiniz... sonunda da anlaşamayacak ve asgari müşterek de buluşamayınca "demek ki aynı fenomeni farklı biçimlerde açıklamak mümkün" diyeceksiniz... budur! kendi dediğini kabul ettirsen ne, adamın mirasına ortak mı olucan? nedir yani ???

bilkent üni. vs. başkent üni. : üstüne gitmeyin kolejlilerin... onlar da candır. sen devlet okulunda okudun diye adam olmadığın gibi o arkadaş da vakıf üniversitesinde okudu diye zorunlulukla tiki olmaz. lütfen yapmayın. ama benim tercihim bilkenttir, onu da ekleyim. (felsefe bölümü hariç... berbat bir felsefe bölümü var bilkent'in)

karpuz vs. kavun: kolay soru, net cevap; kavun!

devam edecek...

şarkılar yalnız beni anlatıyor

insana hep şarkılar kendisini anlatıyor gibi gelir
ama sanırım cengiz abi'nin ne demek istediğini anladık...

http://www.youtube.com/watch?v=xtRxji_LCbY

gelmeyin üstüme sakın gelmeyin
dostu arkadaşı kırarım bugün
gözümde anılar canlandı yine
kadehi şişeyi kırarım bugün

kim var benim gibi yazısı kara
gençliğim gömüldü acı yıllara
bir sevgi yüzünden düştüm yollara
kadehi şişeyi kırarım bugün

bu şarkılar var ya, ah bu şarkılar
sanki yalnız beni anlatıyorlar
kaderin böylesi düşman başına
insan şaşırıyor dost bulmayınca

kalbimden bir şeyler koparcasına
kadehi şişeyi kırarım bugün
içimden bir şeyler koparcasına
kadehi şişeyi kırarım bugün

kim var benim gibi yazısı kara
gençliğim gömüldü acı yıllara
bir sevgi yüzünden düştüm yollara
kadehi şişeyi kırarım bugün

en büyük aşkımdan almışım yara
kadehi şişeyi kırarım bugün
bir sevgi yüzünden düştüm yollara
kadehi şişeyi kırarım bugün

okuyucu yorumlarına katkı

köprü altı cam cam, ranta çevirsin o arsaları binali amcam...

internet sitelerindeki okuyucu yorumlarına çok gülerim. youtube'da alakalı alakasız, her videonun altında türkçe küfür bulmak mümkün... mankenlerin foto galerilerinin altına "tanışa bilirmiyiz?" (türkçe bilgileri de bu kadar çünkü... yanlış ayırmışsın salak!!) yazanlara da rasladık...

gazetelerin ya da haber yayınlayan sitelerin yorumları da değişik olur, haberde adı geçenlere lanet okuyanlar ya da dalga geçenler internet efsaneleri yaratıyorlar.

ama radikal'in sitesinde okuduğum bir okur yorumu, internet sitelerine okuyucu yorumu alınmasının nedenini bir kez daha hatırlattı bana: ifade hakkı (tekrar hatırlatıyorum, ifade özgürlüğü değil, ifade bir özgürlük alanı değildir...)

ben artık böyle yöneticiler görmek istemiyorum hayatımda. her görüşe, her tecrübeye, her bilimsel veriye kulağını tıkayan insanları yöntici sıfatıyla adlandırmak çok ağırıma gidiyor. şehir plancıları, mimarlar "3. köprü de ileride tıkanmaya başlayacak, üstelik rant yaratacak, istanbul'un akciğerleri de elden gidiyor" diye bas bas bağırıyorken, bir yönetici nasıl çıkıp da "bu tartışmalar gereksiz" diyebiliyor? tamam, başka bir ulaşım yolu gereklidir, insanlar otobüslerde, yollarda helak oluyorlardır. o zaman denizin altından 5 tane daha raylı sistem yapın! maliyetini de karşılayacaksınız, eğer "ben devletim" diyorsanız... istanbul'da yaşayanlar bilirler o hergün sabah akşam 3'er saat tıkanan köprülerdeki otomobillerin %80'inin içinde sadece 1 kişi olur. o tıkanıklıkta 1000 otomobil varsa, içinde 1500 kişi var demektir. ve o kadar insanı, iki adet metro treni, 15 dk. içinde bir kıtadan diğer kıtaya taşıyabilir arkadaşlar! ama millet otomobillerini kullanacak ki benzin tüketilsin, arabalar eskiyecek ki otomobil tüketilsin... OECD ülkelerine sömürülecek adam lazım, işte o da bizim halkımız. n'olur artık devlet, belediyeler, yöneticiler kâr amacı, rant kaygısı gütmesinler ki biz de çok daha çağdaş bir hayata başlayalım...!

haberi ve yorumları oku

yorumun sahibini alkışlamaktan başka şey gelmiyor elimden... herkesin bildiği bir şeyi bu kadar derli toplu bir biçimde özetleyerek yazdığı için de teşekkür ediyorum kendisine...

bu da bizim halipürmelalimiz işte (bu son cümlede ne anlatmak istediğimi anlayan elime mum diksin)

İşte öyle bir şey...

Erol Evgin'in peruğu bigün canlı yayında kafadan vıjj diye kaysa ya...

Mont Efsaneleri Vol. 2

"Gahi ağlar gahi gülerim" kısmı gayet güzel, "Bir garip Ercan'ım" tandansı da iyi verilmiş...

Kısaca özetlersek... Daha önceki eseri; kibar tayfasından eşe dosta göstereyemeceğiniz "montla sıç" klasiğinden sonra, daha paylaşılabilir bir mont efsanesi yaratmış Umut Sarıkaya...

Her daim Semih Cumhuriyeti diyoruz...

blog da bir defter midir

bugün şirret bir fenomen haline gelen gazeteler çok değil yarım yüzyıl önce hakikatten havadisler veren saygın, özgür ve bağımsız bir kurum mahiyetindeydi

taşınıyoruz... bir defter daha kapanıyor sanki, ankara defterini arkamda bırakıyor gibiyim. yalnız şunun da az da olsa farkındayım, bu defter içine en çok şey yazdığım defter olduğu şimdiye kadar... yazdıklarım çok anlamlı da defterin kendisi biraz, nasıl diyim, dandirik... dürrük... hakaret olmayan ama hakaret etkisi yaratan bir söz koyun buraya işte...

taşınıyoruz, nerden nereye derseniz, evden eve kentten kente... geyve'ye temelli dönüş. bütün arkadaşlarım bana ankara'da iş bul diyor ama bunu diyenler ya kendileri işsiz ya da sektörlerimiz çoooook farklı (ah be kanka, bankacı mı olayım, o taraflardan dönene kadar göbeğim çatladı zaten).

defter kapamaya alışığım. gazete defterini de çabucak kapattım. o konuda da karalarım bir şeyler... yalnız şunun hesabını sormak istiyorum; çocukluğumda çok saygın bir meslek olan gazeteciliği kim bu hale getirdi. tamam hesaplaşmak ve itirafta bulunmak lazım ki ben bu kötü gazetecilikle mücadele etmeliyken edemedim...

ama domuz çukuruna giren kısrak yelesini temiz tuttu diye, domuzlar domuz olmaktan vazgeçer mi?

bana öyle olmaz gibi göründü. ben de muzaffer komutan napolyon'un bineği gibi salına salına girdiğim çukurdan, waterloo'da rezil olmuş napolyon'un bineği gibi ezik ve hayal kırıklığına uğramış biçimde çıktım işte...

yalnız şu da var; evi taşıyacak olan nakliye şirketinin yetkilisi eşyalara bakmak için geldiğinde, evdeki yaklaşık iki düzine kutunun tamamında kitap olduğunu görünce ne iş yaptımı sorma gereği hissetti. ablam üniversite hocası olduğunu, benim de bir süre gazetecilik yaptığımı söyledi. bazıları için gazetecilik hala saygın bir meslekti herhalde, adamcağızın gözleri parladı...

yazar olmak için kütüphaneler dolsu yazmak gerekmez

ama okur olmak için de yüzlerce kitap okumuş olmak yetmez...

yine de şu bir gerçek ki, ben kendimi gazeteciden çok yazar olarak tanımlamayı tercih ederim. tamam henüz blog yazarlığında bile bir kariyer yapamadım ama çalışmalarım sürüyor efenim...

başka kapattığım defterler de "portfolio" listesindeki defterler oldu... internet yazarlığımın algı alanını dağıtan farklı projelerden çekildimtrak. blog yazıyorum işte, derli toplu internet sitesi yayınlamak isteyen blog yazılarıma link versin.

not: blog defterini kapatmam aga... blogun adı serhatozturk olunca, bidaha bulamazsam diye tırsıyorum :) gmail adım bile böyle net değil...

nnot: hayır, ben sevdim mi adam gibi değil çocuk gibi seviyorum... ama mümkünse sen de beni sevme, sen de ayı gibi seviyorsun arkadaş...

nnnot: bi de, abi ayı benim, lütfen ayılığı elimden almayınız... moğaaaaaaaaaaıııı (ayı sesi)

Muz Cumhuriyeti Dili Ve Edebiyatı 101

photo from band's reunion for rock the nations 2003

nature of a lost generation, reality is blocked by the fake visions

a two faced game based upon the rat race, self destruction
hurt each other with no reason, is it the sign of a heartless season
our differences made our hearts stoned, a hostile creation

who is pushing it, the industry seems getting high profits on it
hate me, make me hate you, by the way we'll hate each others too
feed the machines of greed, everything is done in the name of self defense
who started the war it doesn't matter keep on getting lower

we all are the same, youth with no name
someone to blame? no one to blame!

angry son are you the one
in this world standing alone
these are the hard times, before
the storm, just look around

they don't want us to unite...

just look around
under the ground
we all are the same
unite to take it back!